In sy eie dorp was Confucius eenvoudig en beskeie,
asof hy skaars kon praat.
By die hof van die vors het hy helder en vlot gepraat,
maar altyd versigtig.

Hy het nie te veel geëet nie.
Hy het nie gepraat terwyl hy eet nie,
en nie gepraat terwyl hy in die bed lê nie.

As die mat nie reguit lê nie, het hy nie gaan sit nie.

Die stalle het afgebrand.
Toe die Meester van die hof terugkom, vra hy: "Is iemand beseer?"
Hy het nie na die perde gevra nie.