Sun Tzu het gesê:
Daar is ses soorte terrein:
oop terrein, hakerige terrein, terrein wat vasstaan,
nou passe, steil hoogtes, en terrein ver weg.

Terrein waar jy en die vyand albei vrylik kan beweeg, is oop.
Op oop terrein, neem eerste die hoë en sonnige grond in,
en beskerm jou aanvoerlyne.
Dan sal jy met voordeel veg.

Terrein waar jy maklik in kan gaan maar moeilik uit kan kom, is hakerig.
As die vyand nie voorbereid is nie, kan jy uittrek en wen.
As hy wel voorbereid is en jy wen nie, kom jy moeilik terug.
Dit is nadelig.

Terrein waar dit vir niemand voordelig is om eerste te beweeg nie, staan vas.
Hier, al lok die vyand jou met 'n voordeel, moenie uittrek nie.
Trek eerder terug, laat die vyand halfpad uitkom, en val dan aan.
Dit is voordelig.

In nou passe, as jy eerste daar is, beset dit heeltemal en wag vir die vyand.
As die vyand eerste daar is en dit heeltemal beset het, moenie hom volg nie.
As hy dit nie heeltemal beset het nie, kan jy hom aanval.

Op steil hoogtes, as jy eerste daar is,
neem die hoë en sonnige plekke in en wag vir die vyand.
As die vyand eerste daar is, trek terug en moenie hom volg nie.

As die vyand ver weg is en julle ewe sterk is,
is dit moeilik om 'n geveg uit te lok, en veg is nadelig.

Hierdie ses is die beginsels van terrein.
Dit is die generaal se hoogste verantwoordelikheid om dit deeglik te bestudeer.

Daar is ses soorte rampe in 'n leër:
vlug, ongehoorsaamheid, ineenstorting, verbrokkeling, wanorde en nederlaag.
Hierdie ses is nie natuurrampe nie, maar die generaal se skuld.

As jy, by gelyke omstandighede, met een teen tien aanval, is die gevolg vlug.
As die soldate sterk is en die offisiere swak, is die gevolg ongehoorsaamheid.
As die offisiere sterk is en die soldate swak, is die gevolg ineenstorting.
As hoë offisiere kwaad en ongehoorsaam is,
die vyand op eie houtjie aanval uit wrok,
en die generaal nie weet wat hulle kan doen nie,
is die gevolg verbrokkeling.
As die generaal swak is en sonder gesag, sy opdragte onduidelik,
die offisiere en soldate sonder vaste pligte,
en die troepe kriskras opgestel, is die gevolg wanorde.
As die generaal die vyand nie kan inskat nie,
met min teen baie veg, met swak teen sterk,
en geen uitgesoekte voorhoede het nie, is die gevolg nederlaag.

Hierdie ses is die paaie na nederlaag.
Dit is die generaal se hoogste verantwoordelikheid om dit deeglik te bestudeer.

Die terrein is die soldaat se bondgenoot.
Om die vyand in te skat, die oorwinning te beplan,
en die gevare en afstande te bereken —
dit is die weg van 'n goeie generaal.
Wie dit weet en veg, sal beslis wen.
Wie dit nie weet nie en veg, sal beslis verloor.

As 'n geveg seker gewen sal word, mag jy veg, al sê die heerser nee.
As 'n geveg nie gewen kan word nie, moet jy nie veg nie, al beveel die heerser jou.
Die generaal wat opruk sonder om roem te soek,
en terugtrek sonder om skande te vrees,
wie se enigste doel is om sy mense te beskerm en die heerser te dien —
hy is 'n skat vir die land.

Behandel jou soldate soos jou kinders,
en hulle sal saam met jou in die diepste kloof afgaan.
Behandel hulle soos jou geliefde seuns,
en hulle sal saam met jou sterf.
Maar as jy hulle verwen en hulle nie kan gebruik nie,
liefhet en hulle nie kan beveel nie,
en hulle nie in orde kan hou nie,
is hulle soos bedorwe kinders: nutteloos.

As jy weet jou manne is gereed om aan te val,
maar nie weet dat die vyand nie aangeval kan word nie,
is jy net halfpad na oorwinning.
As jy weet die vyand kan aangeval word,
maar nie weet dat jou manne nie gereed is nie,
is jy net halfpad.
As jy weet die vyand kan aangeval word en jou manne gereed is,
maar nie weet dat die terrein ongeskik is nie,
is jy steeds net halfpad.

Daarom: wie oorlog ken, beweeg sonder om te verdwaal
en tree op sonder om vas te val.
Daarom word gesê:
ken die vyand en ken jouself, en jou oorwinning sal seker wees.
Ken die hemel en ken die aarde, en jou oorwinning sal volkome wees.