Hoofstukke 28–31

¹ Jakob het verder gereis en in die land van die ooste aangekom, by Laban, die broer van Rebekka. Hy het by hom gebly en een week lank vir hom gewerk vir Ragel, sy dogter.

'n Week is in hierdie boek 'n jaarweek van sewe jaar.

² In die eerste jaar van die derde week het hy vir Laban gesê: "Gee my my vrou, vir wie ek sewe jaar vir jou gewerk het." Laban het vir Jakob gesê: "Ek sal jou jou vrou gee." ³ Laban het 'n fees gehou, en hy het Lea, sy oudste dogter, geneem en haar as vrou aan Jakob gegee, en hy het haar Silpa, sy slavin, as slavin gegee. Jakob het dit nie geweet nie, want hy het gedink dit is Ragel. ⁴ Hy het by haar ingegaan, en kyk, dit was Lea. Jakob was kwaad vir Laban en het vir hom gesê: "Waarom het jy dit aan my gedoen? Het ek nie vir Ragel vir jou gewerk en nie vir Lea nie? Waarom het jy my verontreg? Vat jou dogter, dan gaan ek weg, want jy het my kwaad aangedoen." ⁵ Want Jakob het Ragel meer liefgehad as Lea. Lea se oë was swak, maar haar gestalte was baie mooi; Ragel het egter pragtige oë gehad en 'n mooi en baie aantreklike gestalte.

⁶ Laban het vir Jakob gesê: "So word dit nie in ons land gedoen nie, om die jongste voor die oudste te gee." Dit is ook nie reg om dit te doen nie, want so is dit bepaal en geskrywe op die hemelse tafels: niemand mag sy jongste dogter voor die oudste gee nie, maar die oudste word eerste gegee en ná haar die jongste. Teen die man wat dit doen, skryf hulle skuld in die hemel aan, en niemand wat dit doen, is regverdig nie, want hierdie daad is sleg voor die Here. ⁷ Gee jy bevel aan die kinders van Israel dat hulle dit nie doen nie: laat hulle nie die jongste neem of gee voordat hulle die oudste gegee het nie, want dit is baie goddeloos.

In verse 6 en 7 praat die engel van die aangesig self met Moses, aan wie hy hierdie hele geskiedenis vertel.

⁸ Laban het vir Jakob gesê: "Laat die sewe dae van hierdie een se fees verbygaan, dan sal ek jou Ragel gee, sodat jy nog sewe jaar vir my kan werk en my skape kan oppas soos jy in die vorige week gedoen het." ⁹ Op die dag toe die sewe dae van Lea se fees verby was, het Laban vir Ragel aan Jakob gegee, sodat hy nog sewe jaar vir hom kon werk. Hy het aan Ragel vir Bilha, die suster van Silpa, as slavin gegee. ¹⁰ Jakob het nog sewe jaar vir Ragel gewerk, want Lea is verniet aan hom gegee.

¹¹ Die Here het Lea se moederskoot geopen, en sy het swanger geword en vir Jakob 'n seun gebaar. Hy het hom Ruben genoem. Dit was op die veertiende dag van die negende maand, in die eerste jaar van die derde week. ¹² Maar Ragel se moederskoot was toe, want die Here het gesien dat Lea gehaat en Ragel liefgehad word. ¹³ Jakob het weer by Lea ingegaan, en sy het swanger geword en vir Jakob 'n tweede seun gebaar. Hy het hom Simeon genoem, op die een-en-twintigste van die tiende maand, in die derde jaar van hierdie week. ¹⁴ Jakob het weer by Lea ingegaan, en sy het swanger geword en vir hom 'n derde seun gebaar. Hy het hom Levi genoem, by die nuwemaan van die eerste maand, in die sesde jaar van hierdie week. ¹⁵ Jakob het weer by haar ingegaan, en sy het swanger geword en vir hom 'n vierde seun gebaar. Hy het hom Juda genoem, op die vyftiende van die derde maand, in die eerste jaar van die vierde week.

¹⁶ Oor dit alles was Ragel jaloers op Lea, want sy het nie kinders gekry nie. Sy het vir Jakob gesê: "Gee my kinders!" Jakob het gesê: "Het ek die vrug van jou skoot van jou weerhou? Het ek jou verlaat?" ¹⁷ Toe Ragel sien dat Lea vier seuns vir Jakob gebaar het, Ruben, Simeon, Levi en Juda, het sy vir hom gesê: "Gaan in by Bilha, my slavin. Sy sal swanger word en vir my 'n seun baar." ¹⁸ Sy het hom Bilha, haar slavin, as vrou gegee. Hy het by haar ingegaan, en sy het swanger geword en vir hom 'n seun gebaar. Hy het hom Dan genoem, op die negende van die sesde maand, in die sesde jaar van die derde week. ¹⁹ Jakob het 'n tweede keer by Bilha ingegaan, en sy het swanger geword en vir Jakob nog 'n seun gebaar. Ragel het hom Naftali genoem, op die vyfde van die sewende maand, in die tweede jaar van die vierde week.

²⁰ Toe Lea sien dat sy onvrugbaar geword het en nie meer kinders kry nie, was sy jaloers op Ragel, en sy het ook haar slavin Silpa as vrou aan Jakob gegee. Sy het swanger geword en 'n seun gebaar, en Lea het hom Gad genoem, op die twaalfde van die agtste maand, in die derde jaar van die vierde week. ²¹ Hy het weer by haar ingegaan, en sy het swanger geword en vir hom 'n tweede seun gebaar. Lea het hom Aser genoem, op die tweede van die elfde maand, in die vyfde jaar van die vierde week. ²² Jakob het by Lea ingegaan, en sy het swanger geword en 'n seun gebaar. Sy het hom Issaskar genoem, op die vierde van die vyfde maand, in die vierde jaar van die vierde week, en sy het hom aan 'n soogvrou gegee. ²³ Jakob het weer by haar ingegaan, en sy het swanger geword en twee kinders gebaar, 'n seun en 'n dogter. Sy het die seun Sebulon genoem en die dogter Dina, op die sewende van die sewende maand, in die sesde jaar van die vierde week. ²⁴ Die Here was Ragel genadig en het haar moederskoot geopen. Sy het swanger geword en 'n seun gebaar, en sy het hom Josef genoem, by die nuwemaan van die vierde maand, in die sesde jaar van hierdie vierde week.

²⁵ In die dae toe Josef gebore is, het Jakob vir Laban gesê: "Gee my my vroue en my seuns, en laat my na my vader Isak gaan, sodat ek vir my 'n huis kan bou. Want ek het die jare voltooi wat ek vir jou twee dogters vir jou gewerk het, en ek wil na my vader se huis gaan." ²⁶ Laban het vir Jakob gesê: "Bly by my vir 'n loon, pas weer my kleinvee vir my op, en neem jou loon." ²⁷ Hulle het met mekaar ooreengekom dat Laban vir hom as loon sou gee dié lammers en bokkies wat swart en gevlek en wit gebore word: dit sou sy loon wees. ²⁸ Al die skape het gevlekte en gespikkelde en swart, bont gemerkte lammers voortgebring, en dié het weer lammers soos hulleself voortgebring. Almal wat gevlek was, was Jakob s'n, en dié wat nie so was nie, was Laban s'n. ²⁹ Jakob se besittings het baie vermeerder. Hy het beeste en skape en esels en kamele besit, en slawe en slavinne. ³⁰ Laban en sy seuns was jaloers op Jakob. Laban het sy skape van hom teruggeneem en hom met slegte bedoelings dopgehou.

¹ Toe Ragel vir Josef gebaar het, het Laban gegaan om sy skape te skeer, want hulle was drie dae se reis van hom af. ² Jakob het gesien dat Laban gaan om sy skape te skeer. Hy het Lea en Ragel geroep en vriendelik met hulle gepraat, sodat hulle saam met hom na die land Kanaän sou gaan. ³ Want hy het hulle vertel hoe hy alles in 'n droom gesien het, alles wat Hy vir hom gesê het, dat hy na sy vader se huis moes teruggaan. Hulle het gesê: "Na elke plek waarheen jy gaan, sal ons saam met jou gaan." ⁴ Jakob het die God van sy vader Isak en die God van Abraham, sy vader se vader, geloof. Hy het opgestaan, sy vroue en sy kinders op die diere laat klim, al sy besittings geneem, die rivier oorgesteek en in die land Gilead gekom. Jakob het sy plan vir Laban weggesteek en hom niks vertel nie.

⁵ In die sewende jaar van die vierde week, op die een-en-twintigste van die eerste maand, het Jakob na Gilead gedraai. Laban het hom agtervolg en Jakob op die dertiende van die derde maand in die gebergte van Gilead ingehaal. ⁶ Maar die Here het hom nie toegelaat om Jakob skade aan te doen nie, want Hy het in die nag in 'n droom aan hom verskyn. En Laban het met Jakob gepraat. ⁷ Op die vyftiende van daardie dae het Jakob 'n fees gehou vir Laban en vir almal wat saam met hom gekom het. Daardie dag het Jakob vir Laban gesweer, en Laban ook vir Jakob, dat nie een van hulle met slegte bedoelings die gebergte van Gilead na die ander een toe sou oorsteek nie. ⁸ Hy het daar 'n klipstapel as getuie opgerig. Daarom word daardie plek "die Getuienishoop" genoem, na hierdie hoop.

⁹ Maar vroeër het hulle die land Gilead die land van die Refaïete genoem, want dit was die land van die Refaïete. Die Refaïete is daar gebore: reuse wie se lengte tien, nege, agt en tot sewe el was. ¹⁰ Hulle woongebied was van die land van die kinders van Ammon tot by die berg Hermon, en die setels van hulle koninkryk was Karnaim en Astarot, en Edrei, Misur en Beon. ¹¹ Die Here het hulle vernietig oor hulle bose dade, want hulle was baie boosaardig. Die Amoriete het in hulle plek gewoon, goddeloos en sondig. Daar is vandag geen volk wat al hulle sondes so ten volle gepleeg het nie, en hulle leef nie meer lank op die aarde nie. ¹² Jakob het Laban laat gaan, en hy het teruggegaan na Mesopotamië, die land van die ooste, en Jakob het na die land Gilead teruggekeer.

Die Refaïete was volgens die Ou Testament 'n oeroue volk van reuse wat oos van die Jordaan gewoon het.

¹³ Op die elfde van die negende maand het hy die Jabbok oorgesteek. Op daardie dag het sy broer Esau na hom toe gekom, en hy het met hom versoen geraak. Esau het van hom af weggegaan na die land Seïr, maar Jakob het in tente gewoon. ¹⁴ In die eerste jaar van die vyfde week in hierdie jubileum het hy die Jordaan oorgesteek en anderkant die Jordaan gewoon. Hy het sy skape laat wei van die see van die hoop af tot by Bet-San, en tot by Dotan en tot by die woud van Akrabbim.

¹⁵ Hy het vir sy vader Isak van al sy besittings gestuur: klere en kos, vleis en drank, melk en botter en kaas, en dadels uit die vallei. ¹⁶ En ook vir sy moeder Rebekka, vier keer per jaar: tussen die tye van die maande, tussen ploegtyd en oestyd, tussen die herfs en die reëntyd, en tussen die winter en die lente, na die toring van Abraham. ¹⁷ Want Isak het van die Put van die Eed af teruggekeer en opgegaan na die toring van sy vader Abraham, en hy het daar gewoon, apart van sy seun Esau.

Die Put van die Eed is Berseba; die naam beteken "put van die eed".

¹⁸ Want in die dae toe Jakob na Mesopotamië gegaan het, het Esau vir hom 'n vrou geneem, Mahalat, die dogter van Ismael. Hy het al sy vader se kleinvee en sy vroue bymekaargemaak, opgegaan en op die berg Seïr gaan woon, en hy het sy vader Isak alleen by die Put van die Eed gelos. ¹⁹ Isak het van die Put van die Eed af opgegaan en in die toring van sy vader Abraham in die berge van Hebron gaan woon. ²⁰ Daarheen het Jakob alles gestuur wat hy van tyd tot tyd vir sy vader en sy moeder gestuur het, alles wat hulle nodig gehad het. En hulle het Jakob met hulle hele hart en met hulle hele siel geseën.

¹ In die eerste jaar van die sesde week, in die vierde maand, het Jakob in vrede opgegaan na Salem, oos van Sigem. ² Daar het hulle Dina, die dogter van Jakob, weggevoer na die huis van Sigem, die seun van Hamor, die Hewiet, die vors van die land. Hy het by haar gelê en haar onteer, en sy was 'n klein dogtertjie, 'n kind van twaalf jaar. ³ Hy het sy vader en haar broers gesmeek dat sy aan hom as vrou gegee word. Jakob en sy seuns was woedend vir die manne van Sigem, want hulle het Dina, hulle suster, onteer. Hulle het met slegte bedoelings met hulle gepraat, hulle bedrieg en hulle mislei. ⁴ Simeon en Levi het onverwags na Sigem gekom en oordeel gevel oor al die manne van Sigem. Hulle het al die manne doodgemaak wat hulle daar gekry het, en nie een daar oorgelaat nie. Hulle het almal onder pyniging doodgemaak, omdat hulle hul suster Dina onteer het.

Genesis vertel dat die broers die manne van Sigem eers oorgehaal het om hulle te laat besny, en dat Jakob vir Simeon en Levi kwaad was oor wat hulle gedoen het. Jubileë laat die besnydenis heeltemal weg en prys die daad van Simeon en Levi.

⁵ Laat dit voortaan nie weer gebeur dat 'n dogter van Israel onteer word nie. Want in die hemel is oordeel oor hulle bepaal, dat hulle al die manne van Sigem met die swaard moes vernietig, omdat hulle 'n skandelike daad in Israel gepleeg het. ⁶ Die Here het hulle in die hande van die seuns van Jakob oorgegee, sodat hulle hulle met die swaard kon uitroei en oordeel oor hulle kon voltrek, en sodat dit nie weer in Israel sou gebeur dat 'n maagd van Israel onteer word nie.

⁷ As daar enige man in Israel is wat sy dogter of sy suster wil gee aan enige man uit die nageslag van die nasies, moet hy beslis sterf, en hulle moet hom met klippe stenig, want hy het 'n skandelike daad in Israel gepleeg. En die vrou moet hulle met vuur verbrand, omdat sy die naam van haar vader se huis onteer het, en sy moet uit Israel uitgeroei word. ⁸ Laat daar geen egbreekster en geen onreinheid in Israel gevind word nie, al die dae van die geslagte van die aarde, want Israel is heilig vir die Here. Elke man wat dit onrein gemaak het, moet beslis sterf: hulle moet hom met klippe stenig. ⁹ Want so is dit bepaal en geskrywe op die hemelse tafels oor die hele nageslag van Israel: wie dit onrein maak, moet beslis sterf, en hy moet met klippe gestenig word. ¹⁰ Vir hierdie wet is daar geen tydsbeperking nie, en geen kwytskelding en geen versoening nie. Die man wat sy dogter onrein gemaak het, moet uit die midde van die hele Israel uitgeroei word, omdat hy van sy nageslag aan Molog gegee het en goddeloos opgetree het deur dit onrein te maak.

Molog was 'n heidense god aan wie kinders geoffer is. Die skrywer stel dit gelyk aan die uithuwelik van 'n dogter aan 'n heiden.

¹¹ En jy, Moses, gee bevel aan die kinders van Israel en vermaan hulle om nie hulle dogters aan die nasies te gee nie, en om nie een van die dogters van die nasies vir hulle seuns te neem nie, want dit is 'n gruwel voor die Here. ¹² Om hierdie rede het ek vir jou in die woorde van die wet al die dade geskryf wat die manne van Sigem teen Dina gepleeg het, en hoe die seuns van Jakob gepraat en gesê het: "Ons sal ons dogter nie aan 'n man gee wat onbesnede is nie, want dit sou vir ons 'n skande wees." ¹³ Dit is 'n skande vir Israel, vir dié wat gee en vir dié wat die dogters van die nasies neem, want dit is onrein en 'n gruwel vir Israel. ¹⁴ Israel sal nie van hierdie onreinheid vry wees nie as dit 'n vrou uit die dogters van die nasies het, of een van sy dogters gegee het aan 'n man uit enige van die nasies. ¹⁵ Want daar sal plaag op plaag en vloek op vloek wees, en elke oordeel en plaag en vloek sal oor hom kom. As hy dit doen, of sy oë toemaak vir dié wat onreinheid pleeg, of vir dié wat die heiligdom van die Here onrein maak, of vir dié wat sy heilige Naam ontheilig, dan sal die hele volk saam geoordeel word vir al die onreinheid en ontheiliging van hierdie man. ¹⁶ Daar sal geen aansien van die persoon wees nie, en geen agting van persone nie. Uit sy hande sal geen vrugte en offers en brandoffers en vet aangeneem word nie, en ook nie die geur van 'n lieflike reuk nie. So sal dit gaan met elke man of vrou in Israel wat die heiligdom onrein maak.

¹⁷ Om hierdie rede het ek jou beveel en gesê: "Lê hierdie getuienis vir Israel af: Kyk hoe dit met die manne van Sigem en hulle seuns gegaan het, hoe hulle in die hande van twee seuns van Jakob oorgegee is, en hoe dié hulle onder pyniging doodgemaak het. Dit is vir hulle as geregtigheid gereken, en dit is as geregtigheid by hulle aangeteken." ¹⁸ Die nageslag van Levi is gekies vir die priesterskap en om Leviete te wees, sodat hulle altyd voor die Here kan dien, soos ons, en sodat Levi en sy seuns vir ewig geseën kan wees. Want hy was ywerig om geregtigheid en oordeel en wraak te voltrek op almal wat teen Israel opgestaan het. ¹⁹ Daarom skryf hulle seën en geregtigheid voor die God van almal op die hemelse tafels as 'n getuienis in sy guns aan. ²⁰ En ons onthou die geregtigheid wat die man in sy lewe gedoen het, in al die tye van die jaar. Tot duisend geslagte sal hulle dit opteken, en dit sal na hom en na sy nakomelinge ná hom kom. Hy is op die hemelse tafels aangeteken as 'n vriend en 'n regverdige man.

²¹ Hierdie hele verslag het ek vir jou geskryf, en ek het jou beveel om vir die kinders van Israel te sê dat hulle nie moet sondig nie, en nie die verordeninge moet oortree of die verbond moet breek wat vir hulle bepaal is nie, maar dat hulle dit moet nakom en as vriende aangeteken moet word. ²² Maar as hulle oortree en op elke manier onreinheid pleeg, sal hulle op die hemelse tafels as teëstanders aangeteken word. Hulle sal uit die boek van die lewe uitgewis word, en hulle sal aangeteken word in die boek van dié wat vernietig sal word, saam met dié wat van die aarde af uitgeroei sal word. ²³ Op die dag toe die seuns van Jakob Sigem doodgemaak het, is daar in die hemel 'n geskrif in hulle guns opgeteken, dat hulle geregtigheid en opregtheid en wraak op die sondaars voltrek het, en dit is as 'n seën opgeskryf.

²⁴ Hulle het Dina, hulle suster, uit die huis van Sigem gebring. Hulle het alles wat in Sigem was as buit geneem: hulle skape en hulle beeste en hulle esels, al hulle rykdom en al hulle kleinvee, en hulle het dit alles na Jakob, hulle vader, gebring. ²⁵ Hy het hulle verwyt omdat hulle die stad met die swaard verwoes het, want hy was bang vir dié wat in die land woon, die Kanaäniete en die Feresiete. ²⁶ Die skrik van die Here was oor al die stede rondom Sigem, en hulle het nie opgestaan om die seuns van Jakob te agtervolg nie, want angs het hulle oorval.

¹ By die nuwemaan van die maand het Jakob met al die mense van sy huis gepraat en gesê: "Reinig julle en trek ander klere aan, en kom ons staan op en gaan op na Bet-El, waar ek 'n gelofte aan Hom gedoen het op die dag toe ek van my broer Esau af gevlug het, omdat Hy by my was en my in vrede in hierdie land gebring het. En sit die vreemde gode weg wat onder julle is." ² Hulle het die vreemde gode afgegee, en wat in hulle ore en om hulle nekke was. Die afgodsbeelde wat Ragel van haar broer Laban gesteel het, het sy almal vir Jakob gegee. Hy het dit verbrand en stukkend gebreek en vernietig, en dit weggesteek onder 'n eikeboom wat in die land Sigem is. ³ By die nuwemaan van die sewende maand het hy na Bet-El opgegaan. Hy het 'n altaar gebou op die plek waar hy geslaap het, en hy het daar 'n gedenksteen opgerig. Hy het 'n boodskap na sy vader Isak gestuur dat hy na hom toe moet kom, na sy offer, en ook na sy moeder Rebekka. ⁴ Isak het gesê: "Laat my seun Jakob kom, sodat ek hom kan sien voordat ek sterf."

⁵ Jakob het na sy vader Isak en na sy moeder Rebekka gegaan, na die huis van sy vader Abraham. Hy het twee van sy seuns saamgeneem, Levi en Juda, en hy het by sy vader Isak en sy moeder Rebekka aangekom. ⁶ Rebekka het uit die toring na die voorkant daarvan uitgekom om Jakob te soen en te omhels, want haar gees het herleef toe sy hoor: "Kyk, jou seun Jakob het gekom!" En sy het hom gesoen. ⁷ Sy het sy twee seuns gesien en hulle herken, en vir hom gesê: "Is dit jou seuns, my seun?" Sy het hulle omhels en gesoen en geseën en gesê: "In julle sal die nageslag van Abraham beroemd word, en julle sal 'n seën op die aarde wees."

⁸ Jakob het ingegaan na sy vader Isak, na die kamer waar hy gelê het, en sy twee seuns was by hom. Hy het sy vader se hand geneem, afgebuk en hom gesoen, en Isak het om die nek van sy seun Jakob vasgeklou en op sy nek gehuil. ⁹ Die duisternis het uit Isak se oë gewyk, en hy het die twee seuns van Jakob, Levi en Juda, gesien en gesê: "Is dit jou seuns, my seun? Want hulle lyk soos jy." ¹⁰ Jakob het vir hom gesê dat hulle regtig sy seuns is: "En jy het reg gesien dat hulle regtig my seuns is." ¹¹ Hulle het nader na hom gekom, en hy het omgedraai en hulle gesoen en hulle albei saam omhels. ¹² Die gees van profesie het in sy mond neergedaal, en hy het Levi aan sy regterhand en Juda aan sy linkerhand geneem.

¹³ Hy het eers na Levi gedraai en begin om hom eerste te seën, en vir hom gesê: "Mag die God van alles, die Here self van al die eeue, jou en jou kinders deur al die eeue heen seën. ¹⁴ Mag die Here aan jou en jou nageslag grootheid en groot heerlikheid gee, en mag Hy jou en jou nageslag uit alle vlees na Hom laat nader kom om in sy heiligdom te dien soos die engele van die aangesig en soos die heiliges. Soos hulle sal die nageslag van jou seuns wees, tot heerlikheid en grootheid en heiligheid, en mag Hy hulle groot maak tot in al die eeue. ¹⁵ Hulle sal vorste en regters en leiers wees oor die hele nageslag van die seuns van Jakob.

Hulle sal die woord van die Here in geregtigheid spreek,
en hulle sal al sy oordele in geregtigheid oordeel.
Hulle sal my weë aan Jakob bekend maak
en my paaie aan Israel.
Die seën van die Here sal in hulle mond gegee word
om die hele nageslag van die geliefde te seën.

Die geliefde is Abraham.

¹⁶ Jou moeder het jou Levi genoem,
en tereg het sy jou so genoem:
jy sal aan die Here verbind wees
en die metgesel van al die seuns van Jakob.
Laat sy tafel joune wees,
en eet jy en jou seuns daarvan;
en mag jou tafel vol wees tot in alle geslagte,
en jou kos nie opraak tot in al die eeue nie.

¹⁷ Laat almal wat jou haat, voor jou neerval,
en laat al jou teëstanders uitgeroei word en vergaan;
geseënd is hy wat jou seën,
en vervloek is elke nasie wat jou vervloek."

Die naam Levi klink in Hebreeus soos die woord vir "verbind" of "aangeheg".

¹⁸ En vir Juda het hy gesê:

"Mag die Here jou krag en mag gee
om almal wat jou haat, te vertrap.
'n Vors sal jy wees, jy en een van jou seuns, oor die seuns van Jakob;
mag jou naam en die naam van jou seuns uitgaan en deur elke land en streek trek.
Dan sal die nasies voor jou aangesig vrees,
en al die volke sal bewe,
ja, al die volke sal bewe.

¹⁹ In jou sal die hulp van Jakob wees,
en in jou sal die redding van Israel gevind word.

²⁰ En wanneer jy sit op die troon van die eer van jou geregtigheid,
sal daar groot vrede wees vir die hele nageslag van die seuns van die geliefde;
en geseënd sal hy wees wat jou seën;
en almal wat jou haat en verdruk en vervloek,
sal van die aarde af uitgeroei en vernietig word, en vervloek wees."

²¹ Hy het omgedraai, hom weer gesoen en omhels, en hy was baie bly, want hy het die seuns van Jakob, sy seun, met sy eie oë gesien. ²² Hy het van tussen sy voete af uitgegaan en neergeval en voor hom gebuig. En hy het hulle geseën. Jakob het daardie nag daar by sy vader Isak gerus, en hulle het met vreugde geëet en gedrink. ²³ Isak het die twee seuns van Jakob laat slaap, die een aan sy regterhand en die ander aan sy linkerhand, en dit is vir hom as geregtigheid gereken. ²⁴ Gedurende die nag het Jakob sy vader alles vertel: hoe die Here groot barmhartigheid aan hom bewys het, hoe Hy hom op al sy weë voorspoedig gemaak het en hom teen alle kwaad beskerm het. ²⁵ Isak het die God van sy vader Abraham geloof, wat sy barmhartigheid en sy geregtigheid nie teruggetrek het van die seuns van sy dienaar Isak nie.

²⁶ Die môre het Jakob vir sy vader Isak vertel van die gelofte wat hy aan die Here gedoen het, en van die visioen wat hy gesien het, en dat hy 'n altaar gebou het, en dat alles gereed was vir die offer wat voor die Here gebring moes word soos hy belowe het, en dat hy gekom het om hom op 'n esel te sit. ²⁷ Isak het vir sy seun Jakob gesê: "Ek kan nie saam met jou gaan nie, want ek is oud en kan die reis nie verduur nie. Gaan in vrede, my seun, want ek is vandag honderd vyf-en-sestig jaar oud; ek kan nie meer reis nie. Sit jou moeder op 'n esel en laat sy saam met jou gaan. ²⁸ Ek weet, my seun, dat jy om my ontwil gekom het. Geseënd is hierdie dag waarop jy my lewend gesien het, en ek jou ook gesien het, my seun. ²⁹ Mag dit met jou goed gaan, en mag jy die gelofte nakom wat jy gedoen het. Moenie jou gelofte uitstel nie, want jy sal oor die gelofte rekenskap moet gee. Maak dus nou gou om dit te doen, en mag Hy wat alles gemaak het, aan wie jy die gelofte gedoen het, daarin behae hê." ³⁰ Hy het vir Rebekka gesê: "Gaan saam met jou seun Jakob." Rebekka het saam met haar seun Jakob gegaan, en Debora saam met haar, en hulle het in Bet-El aangekom.

Debora was Rebekka se ou voedster, wat saam met haar uit Mesopotamië gekom het.

³¹ Jakob het die gebed onthou waarmee sy vader hom en sy twee seuns, Levi en Juda, geseën het, en hy was bly en het die God van sy vaders, Abraham en Isak, geloof. ³² Hy het gesê: "Nou weet ek dat ek 'n ewige hoop het, en my seuns ook, voor die God van alles." So is dit oor die twee bepaal, en hulle teken dit as 'n ewige getuienis vir hulle op die hemelse tafels aan, hoe Isak hulle geseën het.