Hoofstukke 44–47

¹ Israel het op die eerste dag van die derde maand van Haran af, uit sy huis, vertrek. Hy het met die pad na die Put van die Eed gegaan, en op die sewende van daardie maand het hy 'n offer gebring aan die God van sy vader Isak.

Die Put van die Eed is Berseba. Charles meen dat "Haran" hier waarskynlik 'n skryffout vir "Hebron" is, waar Jakob toe gewoon het.

² Jakob het die droom onthou wat hy by Bet-El gesien het, en hy was bang om na Egipte af te gaan. ³ Terwyl hy daaroor gedink het om vir Josef te laat weet dat hy na hom toe moet kom, en dat hy self nie sou afgaan nie, het hy sewe dae daar gebly, in die hoop dat hy 'n visioen sou sien oor of hy moes bly of afgaan. ⁴ Hy het die oesfees van die eerstelinge met ou graan gevier, want in die hele land Kanaän was daar nie 'n handvol saad nie, want die hongersnood was oor al die diere, die vee en die voëls, en ook oor die mense.

⁵ Op die sestiende het die Here aan hom verskyn en vir hom gesê: "Jakob, Jakob!" En hy het gesê: "Hier is ek." Hy het vir hom gesê: "Ek is die God van jou vaders, die God van Abraham en Isak. Moenie bang wees om na Egipte af te gaan nie, want Ek sal jou daar 'n groot nasie maak. ⁶ Ek sal saam met jou afgaan, en Ek sal jou weer terugbring, en in hierdie land sal jy begrawe word, en Josef sal sy hande op jou oë sit. Moenie bang wees nie; gaan af na Egipte."

⁷ Sy seuns en sy seuns se seuns het opgestaan, en hulle het hulle vader en hulle besittings op waens gelaai. ⁸ Israel het op die sestiende van hierdie derde maand van die Put van die Eed af opgestaan en na die land Egipte gegaan. ⁹ Israel het Juda voor hom uit na sy seun Josef gestuur om die land Gosen te gaan bekyk, want Josef het vir sy broers gesê dat hulle daar moes kom woon, sodat hulle naby hom kon wees. ¹⁰ Dit was die beste deel van die land Egipte, en naby aan hom, vir hulle almal en ook vir die vee.

¹¹ Dit is die name van die seuns van Jakob wat saam met hulle vader Jakob na Egipte gegaan het. ¹² Ruben, die eersgeborene van Israel; en dit is die name van sy seuns: Hanog, Pallu, Hesron en Karmi; vyf. ¹³ Simeon en sy seuns; en dit is die name van sy seuns: Jemuël, Jamin, Ohad, Jagin, Sohar en Saul, die seun van die vrou uit Sefat; sewe. ¹⁴ Levi en sy seuns; en dit is die name van sy seuns: Gerson, Kahat en Merari; vier. ¹⁵ Juda en sy seuns; en dit is die name van sy seuns: Sela, Peres en Serag; vier. ¹⁶ Issaskar en sy seuns; en dit is die name van sy seuns: Tola, Pua, Jasub en Simron; vyf. ¹⁷ Sebulon en sy seuns; en dit is die name van sy seuns: Sered, Elon en Jagleël; vier.

By elke getal in hierdie lys word die vader self ook meegetel.

¹⁸ Dit is die seuns van Jakob en hulle seuns wat Lea vir Jakob in Mesopotamië gebaar het: ses, en hulle een suster, Dina. Al die siele van die seuns van Lea en hulle seuns wat saam met hulle vader Jakob na Egipte gegaan het, was nege-en-twintig, en met hulle vader Jakob by hulle was hulle dertig. ¹⁹ En die seuns van Silpa, Lea se slavin, die vrou van Jakob, wat sy vir Jakob gebaar het: Gad en Aser. ²⁰ Dit is die name van hulle seuns wat saam met hom na Egipte gegaan het. Die seuns van Gad: Sifjon, Haggi, Suni, Esbon, Eri, Areli en Arodi; agt. ²¹ En die seuns van Aser: Jimna, Jiswa, Jiswi, Beria, en Serag, hulle een suster; ses. ²² Al die siele was veertien, en almal van Lea was vier-en-veertig.

²³ En die seuns van Ragel, die vrou van Jakob: Josef en Benjamin. ²⁴ Vir Josef is daar in Egipte gebore, voordat sy vader na Egipte gekom het, die seuns wat Asenat, die dogter van Potifar, die priester van Heliopolis, vir hom gebaar het: Manasse en Efraim; drie. ²⁵ En die seuns van Benjamin: Bela, Beger, Asbel, Gera, Naäman, Ehi, Ros, Muppim, Huppim en Ard; elf. ²⁶ Al die siele van Ragel was veertien.

²⁷ En die seuns van Bilha, die slavin van Ragel, die vrou van Jakob, wat sy vir Jakob gebaar het, was Dan en Naftali. ²⁸ Dit is die name van hulle seuns wat saam met hulle na Egipte gegaan het. Die seuns van Dan was Husim, Samon, Asudi, Ijaka en Salomon; ses. ²⁹ Hulle is dood in die jaar toe hulle in Egipte aangekom het, en net Husim het vir Dan oorgebly. ³⁰ En dit is die name van die seuns van Naftali: Jaseël, Guni, Jeser, Sallum en Iv. ³¹ En Iv, wat ná die jare van hongersnood gebore is, is in Egipte dood. ³² Al die siele van Ragel was ses-en-twintig.

³³ Al die siele van Jakob wat na Egipte gegaan het, was sewentig siele. Dit is sy kinders en sy kinders se kinders, altesaam sewentig; maar vyf is in Egipte voor Josef dood, en hulle het geen kinders gehad nie. ³⁴ En in die land Kanaän is twee seuns van Juda dood, Er en Onan, en hulle het geen kinders gehad nie. Die kinders van Israel het dié wat omgekom het, begrawe, en hulle is gereken onder die sewentig nasies van die heidene.

Die getalle in hierdie lys stem nie altyd met dié in Genesis 46 ooreen nie. Volgens die skrywer is Jakob se huis sewentig siele, net soos die wêreld volgens die ou oorlewering uit sewentig nasies bestaan.

¹ Israel het in die gebied van Egipte aangekom, in die land Gosen, op die eerste dag van die vierde maand, in die tweede jaar van die derde week van die vyf-en-veertigste jubileum. ² Josef het sy vader Jakob in die land Gosen gaan ontmoet. Hy het sy vader om die hals geval en gehuil.

³ Israel het vir Josef gesê: "Nou kan ek sterf, noudat ek jou gesien het. Geseënd is die Here, die God van Israel, die God van Abraham en die God van Isak, wat sy genade en sy guns nie van sy dienaar Jakob weerhou het nie. ⁴ Dit is vir my genoeg dat ek jou gesig gesien het terwyl ek nog lewe. Ja, die visioen wat ek by Bet-El gesien het, is waar. Geseënd is die Here my God vir ewig en altyd, en geseënd is sy Naam."

⁵ Josef en sy broers het voor hulle vader brood geëet en wyn gedrink. Jakob was baie bly, want hy het gesien hoe Josef saam met sy broers eet en voor hom drink. Hy het die Skepper van alle dinge geloof, wat hom bewaar het en sy twaalf seuns vir hom bewaar het. ⁶ Josef het aan sy vader en sy broers as geskenk die reg gegee om in die land Gosen te woon, en in Raämses en die hele omgewing daar rondom, waaroor hy namens Farao geheers het. Israel en sy seuns het in die land Gosen gewoon, die beste deel van die land Egipte. Israel was honderd en dertig jaar oud toe hy in Egipte aangekom het.

⁷ Josef het sy vader en sy broers en ook hulle vee van brood voorsien, soveel as wat hulle nodig gehad het, vir die sewe jaar van die hongersnood. ⁸ Die land Egipte het swaar gekry weens die hongersnood. Josef het die hele land Egipte vir Farao gekoop in ruil vir kos, en hy het die mense en hulle vee en alles vir Farao in besit geneem. ⁹ Toe die jare van die hongersnood verby was, het Josef vir die mense in die land saad en kos gegee, sodat hulle in die agtste jaar die land kon saai, want die rivier het oor die hele land Egipte oorstroom. ¹⁰ In die sewe jaar van die hongersnood het dit nie oorstroom nie en net 'n paar plekke op die oewers van die rivier natgelei. Maar nou het dit oorstroom, en die Egiptenaars het die land gesaai, en dit het daardie jaar baie koring opgelewer. ¹¹ Dit was die eerste jaar van die vierde week van die vyf-en-veertigste jubileum.

¹² Josef het van die koring van die oes die vyfde deel vir die koning geneem en vier dele vir hulle gelaat, as kos en as saad. Josef het dit 'n wet gemaak vir die land Egipte tot vandag toe.

¹³ Israel het sewentien jaar in die land Egipte gewoon. Al die dae van sy lewe was drie jubileë, honderd sewe-en-veertig jaar, en hy is dood in die vierde jaar van die vyfde week van die vyf-en-veertigste jubileum. ¹⁴ Voordat hy dood is, het Israel sy seuns geseën en hulle alles vertel wat met hulle in die land Egipte sou gebeur. Hy het aan hulle bekend gemaak wat in die laaste dae oor hulle sou kom. Hy het hulle geseën en vir Josef twee dele van die land gegee. ¹⁵ Hy het by sy vaders gaan slaap en is begrawe in die dubbele grot in die land Kanaän, naby sy vader Abraham, in die graf wat hy vir homself in die dubbele grot in die land Hebron gegrawe het. ¹⁶ Al sy boeke en die boeke van sy vaders het hy aan sy seun Levi gegee, sodat hy dit kon bewaar en vir sy kinders kon vernuwe tot vandag toe.

Die dubbele grot is die grot van Magpela by Hebron, waar Abraham, Isak en hulle vroue begrawe is. Die skrywer laat die ou oorlewering by Levi en sy nakomelinge, die priesters, berus.

¹ Ná Jakob se dood het die kinders van Israel in die land Egipte vermeerder en 'n groot nasie geword. Hulle was eensgesind van hart, sodat broer vir broer liefgehad en elkeen sy broer gehelp het. Hulle het baie toegeneem en geweldig vermeerder, tien weke lank, al die dae van Josef se lewe. ² Daar was geen Satan en geen kwaad nie, al die dae van Josef se lewe wat hy ná sy vader Jakob geleef het, want al die Egiptenaars het die kinders van Israel geëer al die dae van Josef se lewe.

³ Josef is dood toe hy honderd en tien jaar oud was. Sewentien jaar het hy in die land Kanaän gewoon, tien jaar was hy 'n slaaf, drie jaar was hy in die gevangenis, en tagtig jaar was hy onder die koning en het hy oor die hele land Egipte geheers. ⁴ Hy is dood, en al sy broers en die hele geslag. ⁵ Voordat hy dood is, het hy die kinders van Israel beveel om sy bene saam te neem wanneer hulle uit die land Egipte trek. ⁶ Hy het hulle oor sy bene laat sweer, want hy het geweet dat die Egiptenaars hom nie weer sou uitbring en in die land Kanaän begrawe nie. Want Makamaron, die koning van Kanaän, wat in die land Assirië gewoon het, het in die vallei teen die koning van Egipte geveg en hom daar doodgemaak, en hy het die Egiptenaars agternagesit tot by die poorte van Ermon. ⁷ Maar hy kon nie ingaan nie, want 'n ander, 'n nuwe koning het koning van Egipte geword, en hy was sterker as hy. Hy het na die land Kanaän teruggegaan, en die poorte van Egipte is gesluit, en niemand het uit Egipte uitgegaan of in Egipte ingekom nie.

Hierdie oorlog tussen Egipte en Kanaän kom nie in die Bybel voor nie; dit is 'n oorlewering wat die skrywer byvoeg. Wie koning Makamaron was, is onbekend.

⁸ Josef is dood in die ses-en-veertigste jubileum, in die sesde week, in die tweede jaar, en hulle het hom in die land Egipte begrawe, en al sy broers is ná hom dood. ⁹ Die koning van Egipte het uitgetrek om oorlog te maak teen die koning van Kanaän, in die sewe-en-veertigste jubileum, in die tweede week, in die tweede jaar. Die kinders van Israel het al die bene van die kinders van Jakob uitgebring, behalwe die bene van Josef, en hulle het dit begrawe in die veld, in die dubbele grot in die berg. ¹⁰ Die meeste van hulle het na Egipte teruggegaan, maar 'n paar van hulle het in die berge van Hebron agtergebly, en jou vader Amram het saam met hulle agtergebly.

Die engel praat hier, soos deur die hele boek, met Moses; "jou vader Amram" is dus Moses se vader.

¹¹ Die koning van Kanaän het die koning van Egipte oorwin, en hy het die poorte van Egipte gesluit. ¹² Hy het 'n bose plan teen die kinders van Israel bedink om hulle te verdruk, en hy het vir die volk van Egipte gesê: ¹³ "Kyk, die volk van die kinders van Israel het toegeneem en meer geword as ons. Kom, laat ons slim met hulle handel voordat hulle te veel word. Laat ons hulle met slawerny verdruk voordat oorlog oor ons kom en voordat hulle ook teen ons veg. Anders sal hulle by ons vyande aansluit en uit ons land wegtrek, want hulle harte en hulle gesigte is na die land Kanaän gedraai."

¹⁴ Hy het slawedrywers oor hulle aangestel om hulle met slawerny te verdruk. Hulle het sterk stede vir Farao gebou, Pitom en Raämses, en hulle het al die mure en al die vestings herbou wat in die stede van Egipte ingestort het. ¹⁵ Hulle het hulle hard laat werk, maar hoe slegter hulle met hulle gehandel het, hoe meer het hulle toegeneem en vermeerder. ¹⁶ En die volk van Egipte het 'n afsku gehad van die kinders van Israel.

¹ In die sewende week, in die sewende jaar, in die sewe-en-veertigste jubileum, het jou vader uit die land Kanaän vertrek, en jy is gebore in die vierde week, in die sesde jaar daarvan, in die agt-en-veertigste jubileum. Dit was die tyd van verdrukking vir die kinders van Israel. ² Farao, die koning van Egipte, het oor hulle 'n bevel uitgevaardig dat hulle al hulle seuntjies wat gebore word, in die rivier moes gooi. ³ Hulle het hulle sewe maande lank daarin gegooi, tot op die dag toe jy gebore is. Jou moeder het jou drie maande lank weggesteek, en toe het hulle van haar gaan vertel.

⁴ Sy het vir jou 'n kissie gemaak en dit met pik en asfalt bestryk, en dit tussen die riete op die oewer van die rivier neergesit. Sy het jou sewe dae lank daarin gesit. Jou moeder het snags gekom en jou gesoog, en bedags het Mirjam, jou suster, jou teen die voëls opgepas. ⁵ In daardie dae het Tarmut, die dogter van Farao, in die rivier kom bad. Sy het jou stem hoor huil, en sy het haar slavinne gesê om jou uit te haal, en hulle het jou na haar gebring. ⁶ Sy het jou uit die kissie gehaal, en sy het jammer gekry vir jou. ⁷ Jou suster het vir haar gesê: "Moet ek een van die Hebreeuse vroue vir jou gaan roep om hierdie kindjie vir jou op te pas en te soog?" En sy het vir haar gesê: "Gaan." ⁸ Sy het gegaan en jou moeder Jogebed geroep. Farao se dogter het haar loon gegee, en sy het jou opgepas.

⁹ Daarna, toe jy groot was, het hulle jou na die dogter van Farao gebring, en jy het haar seun geword. Jou vader Amram het jou leer skryf, en toe jy drie weke voltooi het, het hulle jou na die koninklike hof gebring. ¹⁰ Jy was drie weke lank aan die hof, tot die tyd toe jy uit die koninklike hof uitgegaan het en gesien het hoe 'n Egiptenaar jou vriend slaan, wat een van die kinders van Israel was. Jy het hom doodgemaak en hom in die sand weggesteek.

¹¹ Op die tweede dag het jy twee van die kinders van Israel aangetref wat met mekaar baklei het, en jy het vir die een wat verkeerd gedoen het, gesê: "Waarom slaan jy jou broer?" ¹² Hy was kwaad en verontwaardig, en het gesê: "Wie het jou 'n vors en 'n regter oor ons gemaak? Is jy van plan om my dood te maak soos jy gister die Egiptenaar doodgemaak het?" Toe het jy bang geword en weens hierdie woorde gevlug.