Die Droomvisioene · Hoofstuk 90

¹ Ek het gekyk totdat op dié manier vyf-en-dertig herders die versorging van die skape oorgeneem het. Hulle het elkeen sy tydperk voltooi soos die eerstes, en ander het die skape in hulle hande ontvang om hulle vir hulle tydperk op te pas, elke herder in sy eie tydperk. ² Daarna het ek in my visioen al die voëls van die hemel sien kom: die arende, die aasvoëls, die wouers en die kraaie. Die arende het al die voëls gelei. Hulle het begin om daardie skape te verslind, hulle oë uit te pik en hulle vleis te eet. ³ Die skape het uitgeroep omdat die voëls hulle vleis verslind het. En ek het gekyk en in my slaap geweeklaag oor daardie herder wat die skape opgepas het. ⁴ Ek het gekyk totdat daardie skape deur die honde, die arende en die wouers verslind is. Hulle het geen vleis, vel of sening aan hulle oorgelaat nie, totdat net hulle bene daar gestaan het. Ook hulle bene het op die grond geval, en die skape het min geword. ⁵ Ek het gekyk totdat drie-en-twintig die versorging oorgeneem en in hulle tydperke agt-en-vyftig keer voltooi het.

Die herders is die sewentig engele aan wie God die skape (Israel) toevertrou het, elkeen vir 'n tyd. Die arende stel die Grieke (Masedoniërs) voor, en die kraaie die Siriese konings wat ná Alexander die Grote oor Israel geheers het.

⁶ Maar kyk, daardie wit skape het lammers gekry. Hulle het begin om hulle oë oop te maak en te sien, en na die skape te roep. ⁷ Ja, hulle het na hulle geroep, maar die skape het nie geluister na wat hulle vir hulle gesê het nie. Hulle was baie doof, en hulle oë was heeltemal verblind. ⁸ Ek het in die visioen gesien hoe die kraaie op daardie lammers afgevlieg het. Hulle het een van daardie lammers gegryp, en die skape stukkend geskeur en verslind. ⁹ Ek het gekyk totdat horings aan daardie lammers gegroei het, en die kraaie het hulle horings afgegooi. Toe het ek gesien hoe 'n groot horing by een van daardie skape uitgespruit het, en hulle oë is oopgemaak. ¹⁰ Dit het na hulle gekyk, en hulle oë het oopgegaan. Dit het na die skape geroep, en die ramme het dit gesien en almal na hom toe gehardloop. ¹¹ En ten spyte van dit alles het daardie arende, aasvoëls, kraaie en wouers nog steeds die skape verskeur, op hulle afgeduik en hulle verslind. Die skape het steeds stilgebly, maar die ramme het geweeklaag en uitgeroep. ¹² Daardie kraaie het teen hom geveg en oorlog gemaak en probeer om sy horing neer te slaan, maar hulle het geen mag oor hom gehad nie.

Die lammers is die vromes wat tot God teruggekeer het in die tyd voor die opstand van die Makkabeërs. Die groot horing is Judas die Makkabeër, wat die opstand teen die Siriërs gelei het.

¹³ Ek het gekyk totdat die herders en die arende en daardie aasvoëls en wouers gekom het. Hulle het na die kraaie geroep dat hulle die horing van daardie ram moes breek. Hulle het teen hom geveg en oorlog gemaak, en hy het teen hulle geveg en uitgeroep dat sy hulp moes kom. ¹⁴ Ek het gekyk totdat daardie man wat die name van die herders opgeskryf en voor die Here van die skape gebring het, gekom en hom gehelp het. Hy het hom alles gewys: hy het afgekom om daardie ram te help. ¹⁵ Ek het gekyk totdat die Here van die skape in sy toorn na hulle toe gekom het. Almal wat Hom gesien het, het gevlug, en hulle het almal voor sy aangesig in sy skaduwee geval. ¹⁶ Al die arende, aasvoëls, kraaie en wouers is bymekaargemaak, en al die skape van die veld het saam met hulle gekom. Ja, hulle het almal saamgekom en mekaar gehelp om daardie horing van die ram te breek. ¹⁷ Ek het daardie man gesien wat die boek volgens die bevel van die Here geskryf het, totdat hy daardie boek oopgemaak het oor die verwoesting wat daardie laaste twaalf herders aangerig het. Hy het voor die Here van die skape gewys dat hulle baie meer vernietig het as dié voor hulle. ¹⁸ Ek het gekyk totdat die Here van die skape na hulle toe gekom het. Hy het die staf van sy toorn in sy hand geneem en die aarde geslaan, en die aarde het oopgeskeur. Al die diere en al die voëls van die hemel het van tussen daardie skape af geval. Hulle is deur die aarde ingesluk, en dit het hulle toegemaak. ¹⁹ Ek het gekyk totdat 'n groot swaard aan die skape gegee is. Die skape het teen al die diere van die veld opgetrek om hulle dood te maak, en al die diere en die voëls van die hemel het voor hulle gevlug.

"Daardie man" wat die boek skryf, is 'n engel wat namens God boek hou van alles wat die herders doen.

²⁰ Ek het gekyk totdat 'n troon in die lieflike land opgerig is. Die Here van die skape het daarop gaan sit, en die ander een het die verseëlde boeke geneem en daardie boeke voor die Here van die skape oopgemaak. ²¹ Die Here het daardie mans, die sewe eerste wit mans, geroep en hulle beveel om al die sterre voor Hom te bring wie se geslagsdele soos dié van perde was, en om by die eerste ster te begin wat die weg gewys het. Hulle het hulle almal voor Hom gebring. ²² Hy het vir daardie man wat voor Hom geskryf het, een van daardie sewe wit mans, gesê: "Neem daardie sewentig herders aan wie Ek die skape oorgegee het, en wat hulle op eie gesag geneem en meer doodgemaak het as wat Ek hulle beveel het." ²³ En kyk, ek het gesien hulle is almal vasgebind, en hulle het almal voor Hom gestaan. ²⁴ Die oordeel is eerste oor die sterre gehou. Hulle is geoordeel en skuldig bevind, en het na die plek van veroordeling gegaan. Hulle is in 'n afgrond gegooi, vol vuur en vlamme, en vol pilare van vuur. ²⁵ Daardie sewentig herders is geoordeel en skuldig bevind, en hulle is in daardie vurige afgrond gegooi. ²⁶ Ek het in daardie tyd gesien hoe 'n soortgelyke afgrond in die middel van die aarde oopgemaak is, vol vuur. Hulle het daardie verblinde skape gebring, en hulle is almal geoordeel en skuldig bevind en in hierdie vurige afgrond gegooi, en hulle het gebrand. Hierdie afgrond was regs van daardie huis. ²⁷ Ek het gesien hoe daardie skape brand, en hoe hulle bene brand.

Die sterre is die gevalle Wagters van hoofstukke 6–11, en die eerste ster is Asasel. Die sewe wit mans is die sewe aartsengele. Die verblinde skape is die Israeliete wat van God afvallig geword het, en die afgrond regs van die huis is die vallei van Hinnom by Jerusalem (Gehenna).

²⁸ Ek het opgestaan om te kyk, totdat hulle daardie ou huis opgevou het. Hulle het al die pilare weggedra, en al die balke en versierings van die huis is saam daarmee opgevou. Hulle het dit weggedra en op 'n plek in die suide van die land neergesit. ²⁹ Ek het gekyk totdat die Here van die skape 'n nuwe huis gebring het, groter en hoër as die eerste, en dit opgerig het op die plek van die eerste een wat opgevou is. Al sy pilare was nuut, en sy versierings was nuut en groter as dié van die eerste, die ou een wat Hy weggeneem het. En al die skape was daarbinne.

Die huis is Jerusalem. Die nuwe huis is die nuwe Jerusalem wat God self aan die einde van die tyd bou.

³⁰ Ek het al die skape gesien wat oorgebly het, en al die diere op die aarde en al die voëls van die hemel. Hulle het neergeval en voor daardie skape gebuig, hulle gesmeek en hulle in alles gehoorsaam. ³¹ Daarna het daardie drie wat in wit geklee was en my aan die hand gegryp het, dié wat my vroeër opgeneem het, en ook die hand van daardie ram wat my vasgegryp het, my opgeneem en my neergesit tussen daardie skape, voordat die oordeel plaasgevind het. ³² Daardie skape was almal wit, en hulle wol was dik en skoon. ³³ En almal wat vernietig en verstrooi was, en al die diere van die veld en al die voëls van die hemel, het in daardie huis bymekaargekom. Die Here van die skape was baie bly, omdat hulle almal goed was en na sy huis teruggekeer het. ³⁴ Ek het gekyk totdat hulle daardie swaard wat aan die skape gegee was, neergelê het. Hulle het dit na die huis teruggebring, en dit is voor die aangesig van die Here verseël. Al die skape is na daardie huis genooi, maar dit kon hulle nie almal hou nie. ³⁵ Hulle almal se oë is oopgemaak, en hulle het die goeie gesien, en daar was nie een onder hulle wat nie kon sien nie. ³⁶ Ek het gesien dat daardie huis groot en breed en baie vol was.

³⁷ Ek het gesien dat 'n wit bul gebore is, met groot horings. Al die diere van die veld en al die voëls van die lug was bang vir hom en het hom gedurig gesmeek. ³⁸ Ek het gekyk totdat al hulle geslagte verander is, en hulle het almal wit bulle geword. Die eerste onder hulle het 'n lam geword, en daardie lam het 'n groot dier geword met groot swart horings op sy kop. Die Here van die skape was bly oor hom en oor al die beeste. ³⁹ Ek het tussen hulle geslaap, en ek het wakker geword en alles gesien. ⁴⁰ Dit is die visioen wat ek gesien het terwyl ek geslaap het. Ek het wakker geword en die Here van die geregtigheid geprys en Hom die eer gegee. ⁴¹ Toe het ek bitterlik gehuil, en my trane het nie opgehou nie, totdat ek dit nie meer kon verduur nie. Wanneer ek gekyk het, het hulle gevloei oor wat ek gesien het, want alles sal kom en vervul word. Al die dade van die mense, in hulle volgorde, is aan my gewys. ⁴² Daardie nag het ek aan die eerste droom gedink, en daaroor het ek gehuil en was ek ontsteld, omdat ek daardie visioen gesien het.

Die wit bul is die Messias. Soos aan die begin van die verhaal, toe Adam as 'n wit bul verskyn het, word al die volke nou weer wit bulle: die mensdom begin opnuut, so suiwer soos aan die begin.