Die mal Jie Yu van Chu het by Confucius se wa verbygeloop en gesing:
"Feniks, o feniks, hoe het jou deug so agteruitgegaan?
Die verlede kan nie meer reggemaak word nie,
maar die toekoms kan jy nog inhaal.
Hou op, hou op!
Wie vandag regeer, is in gevaar."
Confucius het van sy wa afgeklim om met hom te praat,
maar hy het weggehardloop, en Confucius kon nie met hom praat nie.

Chang Ju en Jie Ni het saam die land bewerk.
Confucius het verbygekom en Zilu gestuur om te vra waar die drif deur die rivier is.
Chang Ju sê: "Wie is die man wat die leisels vashou?"
"Dit is Confucius."
"Confucius van Lu? Hy weet seker waar die drif is."
Zilu vra vir Jie Ni.
Jie Ni sê: "Die hele wêreld is soos 'n vloed. Wie kan dit verander?
In plaas daarvan om 'n meester te volg wat van mens tot mens vlug,
sou jy nie beter af wees om iemand te volg wat van die hele wêreld wegvlug nie?"
En hy het aangegaan met sy werk sonder om op te hou.
Zilu het teruggegaan en dit vertel.
Die Meester het gesug en gesê:
"Ons kan nie saam met die voëls en die diere lewe nie.
As ek nie by mense hoort nie, by wie dan?
As die wêreld die Weg volg, sou ek nie probeer om dit te verander nie."

Zilu het agter die Meester geraak en 'n ou man raakgeloop
wat 'n mandjie aan 'n stok oor sy skouer gedra het.
Zilu vra: "Het u my meester gesien?"
Die ou man sê:
"Jy werk nie met jou vier ledemate nie,
en jy kan nie die vyf soorte graan van mekaar onderskei nie.
Wie is jou meester?"
Hy het sy stok in die grond gesteek en begin onkruid uittrek.