Wanneer 'n wyse mens van die Weg hoor,
volg hy dit met toewyding.
Wanneer 'n gewone mens van die Weg hoor,
glo hy dit half en half.
Wanneer 'n dwaas van die Weg hoor,
lag hy hardop.
As hy nie lag nie, sou dit nie die Weg wees nie.

Daarom sê die ou spreuke:
Die helder Weg lyk donker.
Die Weg vorentoe lyk soos agteruit.
Die gelyk Weg lyk hobbelrig.
Die hoogste deug lyk soos 'n leë vallei.
Die suiwerste wit lyk bevlek.
Die grootste deug lyk onvoldoende.
Sterk deug lyk lui.
Ware eerlikheid lyk wisselvallig.

Die groot vierkant het geen hoeke nie.
Die groot houer word laaste klaar.
Die groot klank is skaars hoorbaar.
Die groot beeld het geen vorm nie.

Die Weg is verborge en sonder naam.
Tog is dit net die Weg wat goed gee en alles voltooi.