Hoofstukke 4–5

¹ In die derde week van die tweede jubileum het Eva geboorte gegee aan Kain, in die vierde het sy geboorte gegee aan Abel, en in die vyfde het sy geboorte gegee aan haar dogter Awan.

Genesis noem nie die name van Adam se dogters nie. Jubileë gee hulle name, sodat dit duidelik is met wie Kain en Set getrou het.

² In die eerste jaar van die derde jubileum het Kain vir Abel doodgemaak, omdat God die offer van Abel aangeneem het, en die offer van Kain nie aangeneem het nie. ³ Hy het hom in die veld doodgemaak, en sy bloed het van die grond af na die hemel geroep en geklaag omdat hy hom doodgemaak het. ⁴ Die Here het Kain bestraf oor Abel, omdat hy hom doodgemaak het. Hy het hom 'n vlugteling op die aarde gemaak oor die bloed van sy broer, en Hy het hom op die aarde vervloek. ⁵ Daarom staan daar op die hemelse tafels geskryf: "Vervloek is hy wat sy naaste skelm doodslaan, en laat almal wat dit gesien en gehoor het, sê: 'So sal dit wees.' En die man wat dit gesien en nie bekend gemaak het nie, laat hom vervloek wees soos die ander." ⁶ Om hierdie rede maak ons, wanneer ons voor die Here ons God kom, al die sonde bekend wat gedoen word in die hemel en op die aarde, in die lig en in die duisternis, en oral.

⁷ Adam en sy vrou het vier weke lank oor Abel getreur. In die vierde jaar van die vyfde week het hulle weer bly geword, en Adam het weer gemeenskap met sy vrou gehad, en sy het vir hom 'n seun gebaar. Hy het hom Set genoem, want hy het gesê: "God het vir ons 'n tweede nakomeling op die aarde gegee in die plek van Abel, want Kain het hom doodgemaak." ⁸ In die sesde week het hy sy dogter Azura verwek. ⁹ Kain het sy suster Awan as vrou geneem, en sy het vir hom Henog gebaar aan die einde van die vierde jubileum. In die eerste jaar van die eerste week van die vyfde jubileum is huise op die aarde gebou, en Kain het 'n stad gebou en dit genoem na die naam van sy seun Henog. ¹⁰ Adam het weer gemeenskap gehad met Eva, sy vrou, en sy het nog nege seuns gebaar. ¹¹ In die vyfde week van die vyfde jubileum het Set sy suster Azura as vrou geneem, en in die vierde jaar van die sesde week het sy vir hom Enos gebaar. ¹² Hy het begin om die Naam van die Here op die aarde aan te roep.

¹³ In die sewende jubileum, in die derde week, het Enos sy suster Noam as vrou geneem, en sy het vir hom 'n seun gebaar in die derde jaar van die vyfde week, en hy het hom Kenan genoem. ¹⁴ Aan die einde van die agtste jubileum het Kenan sy suster Mualelet as vrou geneem, en sy het vir hom 'n seun gebaar in die negende jubileum, in die eerste week, in die derde jaar van daardie week, en hy het hom Mahalalel genoem. ¹⁵ In die tweede week van die tiende jubileum het Mahalalel vir hom Dina as vrou geneem, die dogter van Barakiël, die dogter van sy oom aan vaderskant. Sy het vir hom 'n seun gebaar in die derde week, in die sesde jaar, en hy het hom Jared genoem, want in sy dae het die engele van die Here op die aarde neergedaal, dié wat die Wagters genoem word, om die mensekinders te onderrig en om reg en geregtigheid op die aarde te doen.

Die naam Jared klink in Hebreeus soos die woord vir "neerdaal".

¹⁶ In die elfde jubileum het Jared vir hom 'n vrou geneem, en haar naam was Baraka, die dogter van Rasujal, 'n dogter van sy oom aan vaderskant, in die vierde week van hierdie jubileum. Sy het vir hom 'n seun gebaar in die vyfde week, in die vierde jaar van die jubileum, en hy het hom Henog genoem.

¹⁷ Hy was die eerste van die mense wat op die aarde gebore is wat skrif en kennis en wysheid geleer het, en wat die tekens van die hemel volgens die orde van hulle maande in 'n boek opgeskryf het, sodat die mense die seisoene van die jare kan ken volgens die orde van elkeen van hulle maande. ¹⁸ Hy was die eerste wat 'n getuienis geskryf het. Hy het aan die mensekinders onder die geslagte van die aarde getuig, en die weke van die jubileë vertel, en die dae van die jare aan hulle bekend gemaak, en die maande in orde gestel, en die sabbatte van die jare getel soos ons dit aan hom bekend gemaak het. ¹⁹ Wat was en wat sal wees, het hy in 'n visioen in sy slaap gesien, soos dit met die mensekinders sal gebeur deur al hulle geslagte tot op die dag van die oordeel. Hy het alles gesien en verstaan, en sy getuienis opgeskryf, en die getuienis op die aarde neergelê vir al die mensekinders en vir hulle geslagte.

²⁰ In die twaalfde jubileum, in die sewende week daarvan, het hy vir hom 'n vrou geneem, en haar naam was Edni, die dogter van Danel, die dogter van sy oom aan vaderskant. In die sesde jaar van hierdie week het sy vir hom 'n seun gebaar, en hy het hom Metusalag genoem. ²¹ Hy was boonop hierdie ses jubileë van jare by die engele van God, en hulle het hom alles gewys wat op die aarde en in die hemel is, die heerskappy van die son, en hy het alles opgeskryf. ²² Hy het teen die Wagters getuig, wat met die dogters van die mense gesondig het; want hulle het begin om hulle met die dogters van die mense te verenig, sodat hulle onrein geword het. En Henog het teen hulle almal getuig.

²³ Hy is weggeneem van tussen die mensekinders, en ons het hom met majesteit en eer na die tuin van Eden gelei. En kyk, daar skryf hy die veroordeling en die oordeel van die wêreld op, en al die goddeloosheid van die mensekinders. ²⁴ As gevolg daarvan het God die water van die vloed oor die hele land van Eden gebring, want daar is hy as 'n teken geplaas, en om te getuig teen al die mensekinders, en om al die dade van die geslagte te vertel tot op die dag van die veroordeling. ²⁵ Hy het die wierook van die heiligdom gebrand, soet speserye wat aanneemlik is voor die Here op die berg.

²⁶ Want die Here het vier plekke op die aarde: die tuin van Eden, en die Berg van die Ooste, en hierdie berg waarop jy vandag is, die berg Sinai, en die berg Sion, wat in die nuwe skepping geheilig sal word as 'n heiligmaking van die aarde. Daardeur sal die aarde geheilig word van al sy skuld en sy onreinheid deur al die geslagte van die wêreld.

²⁷ In die veertiende jubileum het Metusalag vir hom 'n vrou geneem, Edna, die dogter van Azrial, die dogter van sy oom aan vaderskant, in die derde week, in die eerste jaar van hierdie week, en hy het 'n seun verwek en hom Lameg genoem. ²⁸ In die vyftiende jubileum, in die derde week, het Lameg vir hom 'n vrou geneem, en haar naam was Betenos, die dogter van Barakiïl, die dogter van sy oom aan vaderskant. In hierdie week het sy vir hom 'n seun gebaar, en hy het hom Noag genoem en gesê: "Hierdie een sal my troos vir my moeite en al my werk, en vir die grond wat die Here vervloek het."

²⁹ Aan die einde van die negentiende jubileum, in die sewende week, in die sesde jaar daarvan, het Adam gesterf. Al sy seuns het hom begrawe in die land waar hy geskep is, en hy was die eerste wat in die aarde begrawe is. ³⁰ Hy het sewentig jaar kortgekom van duisend jaar, want duisend jaar is soos een dag in die getuienis van die hemel. Daarom is daar oor die boom van kennis geskryf: "Op die dag dat julle daarvan eet, sal julle sterwe." Om hierdie rede het hy nie die jare van hierdie dag voltooi nie, want hy het daarin gesterf.

³¹ Aan die einde van hierdie jubileum, in dieselfde jaar ná hom, is Kain gedood. Sy huis het op hom ineengestort, en hy het binne-in sy huis gesterf; hy is deur die klippe daarvan gedood. Want met 'n klip het hy Abel doodgemaak, en deur 'n klip is hy in 'n regverdige oordeel gedood. ³² Daarom is op die hemelse tafels bepaal: "Met die werktuig waarmee 'n man sy naaste doodmaak, met dieselfde sal hy gedood word; soos hy hom gewond het, net so sal hulle met hom handel."

³³ In die vyf-en-twintigste jubileum het Noag vir hom 'n vrou geneem, en haar naam was Emzara, die dogter van Rakeël, die dogter van sy oom aan vaderskant, in die eerste jaar van die vyfde week. In die derde jaar daarvan het sy vir hom Sem gebaar, in die vyfde jaar daarvan het sy vir hom Gam gebaar, en in die eerste jaar van die sesde week het sy vir hom Jafet gebaar.

¹ Toe die mensekinders begin vermeerder het op die aarde en daar vir hulle dogters gebore is, het die engele van God hulle in 'n sekere jaar van hierdie jubileum gesien, dat hulle mooi was om na te kyk. Hulle het vir hulle vroue geneem uit almal wat hulle gekies het, en die vroue het vir hulle seuns gebaar, en dit was reuse. ² Die wetteloosheid het op die aarde toegeneem, en alle vlees het sy weg bederf: mense en vee en wilde diere en voëls en alles wat op die aarde loop. Hulle almal het hulle weë en hulle orde bederf, en hulle het mekaar begin verslind. Die wetteloosheid het op die aarde toegeneem, en elke gedagte van die harte van alle mense was so altyddeur net sleg. ³ God het op die aarde neergekyk, en kyk, dit was bederf, en alle vlees het sy orde bederf, en almal wat op die aarde was, het allerhande kwaad voor sy oë gedoen. ⁴ Hy het gesê: "Ek sal die mens en alle vlees wat Ek geskep het, van die aarde af uitwis." ⁵ Maar Noag het genade gevind in die oë van die Here.

⁶ Teen die engele wat Hy na die aarde gestuur het, was Hy baie kwaad. Hy het bevel gegee dat hulle uit al hulle heerskappy uitgeroei moet word, en Hy het ons beveel om hulle in die dieptes van die aarde vas te bind. En kyk, hulle is daar gebind in die dieptes, en word apart gehou. ⁷ Teen hulle seuns het 'n bevel van voor sy aangesig uitgegaan dat hulle met die swaard getref en van onder die hemel verwyder moet word. ⁸ Hy het gesê: "My Gees sal nie vir altyd by die mens bly nie, want hulle is ook vlees, en hulle dae sal honderd-en-twintig jaar wees." ⁹ Hy het sy swaard tussen hulle ingestuur, sodat elkeen sy naaste sou doodmaak. Hulle het begin om mekaar dood te maak totdat hulle almal deur die swaard geval het en van die aarde af vernietig is. ¹⁰ Hulle vaders was getuies daarvan, en daarna is hulle vir ewig in die dieptes van die aarde gebind, tot op die dag van die groot veroordeling, wanneer die oordeel voltrek word oor almal wat hulle weë en hulle werke voor die Here bederf het.

¹¹ Hy het almal uit hulle plekke vernietig, en daar het nie een van hulle oorgebly wat Hy nie volgens al hulle goddeloosheid geoordeel het nie. ¹² Hy het vir al sy werke 'n nuwe en regverdige natuur gemaak, sodat hulle in hulle hele natuur nooit weer sal sondig nie, maar almal altyd regverdig sal wees, elkeen in sy soort.

Verse 10–12 gaan oor die laaste oordeel aan die einde van die tyd, al staan hulle in die verlede tyd.

¹³ Die oordeel oor almal is in geregtigheid op die hemelse tafels bepaal en geskryf, die oordeel oor almal wat afwyk van die pad wat vir hulle bepaal is om op te loop. As hulle nie daarop loop nie, is die oordeel opgeskryf vir elke skepsel en vir elke soort. ¹⁴ Daar is niks in die hemel of op die aarde, in die lig of in die duisternis, in die doderyk of in die diepte, of in die plek van die duisternis, wat nie geoordeel word nie; en al hulle oordele is bepaal en geskryf en ingegraveer. ¹⁵ Hy sal almal oordeel: die grote volgens sy grootheid, en die kleine volgens sy kleinheid, en elkeen volgens sy weg. ¹⁶ Hy is nie Een wat mense voortrek nie, en ook nie Een wat geskenke aanneem nie, as Hy sê dat Hy oor elkeen oordeel sal voltrek. Al sou iemand alles gee wat op die aarde is, sal Hy nie na die geskenke of na die persoon kyk nie, en niks uit sy hand aanneem nie, want Hy is 'n regverdige regter.

¹⁷ Oor die kinders van Israel is geskryf en bepaal: As hulle hulle in geregtigheid tot Hom bekeer, sal Hy al hulle oortredings vergewe en al hulle sondes kwytskeld. ¹⁸ Daar is geskryf en bepaal dat Hy genadig sal wees vir almal wat hulle een keer elke jaar van al hulle skuld bekeer.

Hierdie "een keer elke jaar" verwys na die Groot Versoendag, wat op die tiende dag van die sewende maand gehou word.

¹⁹ Maar van almal wat voor die vloed hulle weë en hulle gedagtes bederf het, is niemand se persoon aangeneem nie, behalwe dié van Noag alleen. Want sy persoon is aangeneem ter wille van sy seuns, wat God om sy ontwil uit die water van die vloed gered het; want sy hart was regverdig in al sy weë, soos daar oor hom beveel is, en hy het van niks afgewyk wat vir hom bepaal is nie. ²⁰ Die Here het gesê dat Hy alles sou vernietig wat op die aarde is: mense en vee, en wilde diere, en die voëls van die hemel, en alles wat op die aarde kruip.

²¹ Hy het Noag beveel om vir hom 'n ark te bou, sodat hy homself uit die water van die vloed kon red. ²² Noag het die ark in alle opsigte gemaak soos Hy hom beveel het, in die sewe-en-twintigste jubileum van jare, in die vyfde week, in die vyfde jaar, op die nuwemaan van die eerste maand. ²³ Hy het daarin ingegaan in die sesde jaar daarvan, in die tweede maand, van die nuwemaan van die tweede maand af tot die sestiende. Hy het ingegaan, met alles wat ons na hom gebring het, in die ark in, en die Here het dit van buite af toegemaak op die aand van die sewentiende.

²⁴ Die Here het sewe sluise van die hemel oopgemaak,
en die monde van die fonteine van die groot watervloed,
sewe monde in getal.

²⁵ Die sluise het begin om water uit die hemel neer te gooi,
veertig dae en veertig nagte,
en die fonteine van die watervloed het ook water laat opkom,
totdat die hele wêreld vol water was.

²⁶ Die water het op die aarde toegeneem:
vyftien el het die water bo al die hoë berge uitgestyg,
en die ark is hoog bo die aarde opgelig,
en dit het op die water rondgedryf.

²⁷ Die water het vyf maande lank, honderd-en-vyftig dae, die oorhand op die aarde gehad. ²⁸ Die ark het gegaan en tot rus gekom op die top van Lubar, een van die berge van Ararat.

Genesis sê net dat die ark op die gebergte van Ararat tot rus gekom het. Jubileë gee aan die berg die naam Lubar.

²⁹ Op die nuwemaan van die vierde maand is die fonteine van die groot watervloed toegemaak en die sluise van die hemel teruggehou. Op die nuwemaan van die sewende maand is al die monde van die afgronde van die aarde oopgemaak, en die water het begin afloop na die diepte onder. ³⁰ Op die nuwemaan van die tiende maand is die toppe van die berge gesien, en op die nuwemaan van die eerste maand het die aarde sigbaar geword. ³¹ Die water het van die aarde af verdwyn in die vyfde week, in die sewende jaar daarvan, en op die sewentiende dag van die tweede maand was die aarde droog. ³² Op die sewe-en-twintigste daarvan het hy die ark oopgemaak en die wilde diere, die vee, die voëls en alles wat beweeg, daaruit laat uitgaan.