Sun Tzu het gesê:
In oorlog is dit die beste om die vyand se land heel te neem;
om dit te verwoes, is minder goed.
Om 'n hele leër heel te laat oorgee, is beter as om dit te vernietig.
Dieselfde geld vir 'n regiment, 'n kompanie of 'n seksie van vyf man.

Daarom: om honderd gevegte te veg en honderd te wen,
is nie die hoogste kuns nie.
Om die vyand te laat oorgee sonder om te veg —
dít is die hoogste kuns.

Die beste is om die vyand se planne te verydel.
Die volgende beste is om sy bondgenootskappe te breek.
Die volgende is om sy leër aan te val.
Die slegste is om sy stede te beleër.

Beleër 'n stad net as daar geen ander keuse is nie.
Dit vat drie maande om skuilings en stormtoerusting gereed te kry,
en nog drie maande om erdwalle teen die mure op te gooi.
As die generaal sy ongeduld nie kan beheer nie
en sy manne soos miere teen die mure opstuur,
sterf een uit drie, en die stad val steeds nie.
Dit is die ramp van beleëring.

Wie goed oorlog voer, laat die vyand oorgee sonder om te veg,
neem sy stede sonder om hulle te beleër,
en oorwin sy land sonder 'n lang veldtog.
Hy wen die wêreld deur dinge heel te hou.
So bly sy troepe ongeskonde en is sy wins volkome.
Dit is die kuns van aanval deur strategie.

Die reël is:
as jy tien teen een is, omsingel hom;
vyf teen een, val aan;
twee teen een, verdeel hom;
ewe sterk, veg as jy kan;
minder, trek terug as jy kan;
heeltemal swakker, ontwyk hom.
'n Klein mag wat koppig vasskop, word deur 'n groot mag gevang.

Die generaal is die steunpilaar van die land.
As die steun stewig is, is die land sterk.
As daar gate in die steun is, is die land swak.

Daar is drie maniere waarop 'n heerser sy eie leër in die moeilikheid bring:

Hy beveel die leër om op te ruk terwyl hy nie weet dat dit nie kan nie,
of om terug te trek terwyl hy nie weet dat dit nie kan nie.
Dit heet om die leër aan bande te lê.

Hy wil die leër bestuur soos hy 'n koninkryk bestuur,
sonder om te verstaan hoe 'n leër werk.
Dan raak die soldate verward.

Hy gee offisiere bevel sonder om te verstaan wanneer om aan te pas.
Dan begin die soldate twyfel.

As die leër verward en vol twyfel is, sal ander vorste beslis moeilikheid maak.
Dit heet: jou eie leër in wanorde bring en die vyand die oorwinning gee.

Daar is vyf maniere om te weet wie gaan wen:
Wie weet wanneer om te veg en wanneer nie, wen.
Wie weet hoe om groot en klein magte te gebruik, wen.
Wie se leër van bo tot onder dieselfde doel het, wen.
Wie voorbereid is en wag vir 'n vyand wat nie voorbereid is nie, wen.
Wie 'n bekwame generaal het by wie die heerser nie inmeng nie, wen.
Hierdie vyf is die weg om oorwinning te ken.

Daarom word gesê:
Ken die vyand en ken jouself,
en jy sal in honderd gevegte nie in gevaar wees nie.
Ken jouself maar nie die vyand nie,
en vir elke oorwinning sal jy 'n nederlaag ly.
Ken nóg die vyand nóg jouself,
en jy sal in elke geveg in gevaar wees.