Hoofstukke 12–16

¹ Voor hierdie dinge was Henog weggesteek, en niemand van die mensekinders het geweet waar hy weggesteek is, waar hy gewoon het en wat van hom geword het nie. ² Sy werk het met die Wagters te doen gehad, en sy dae was by die heiliges.

³ Ek, Henog, het die Here van die majesteit en die Koning van die eeue geprys. En kyk, die Wagters het my, Henog die skrywer, geroep en vir my gesê: ⁴ "Henog, jy skrywer van die geregtigheid, gaan sê vir die Wagters van die hemel wat die hoë hemel, die heilige ewige plek, verlaat het en hulleself met vroue besoedel het, wat gedoen het soos die kinders van die aarde doen, en vir hulle vroue geneem het: 'Julle het groot verwoesting op die aarde aangerig. ⁵ Julle sal geen vrede of vergewing van sonde hê nie. Omdat julle vreugde in julle kinders het, ⁶ sal julle die moord op julle geliefdes sien, en oor die ondergang van julle kinders sal julle treur. Julle sal tot in ewigheid smeek, maar genade en vrede sal julle nie verkry nie.'"

¹ Henog het gegaan en gesê: "Asasel, jy sal geen vrede hê nie. 'n Swaar vonnis het teen jou uitgegaan: jy sal in boeie geslaan word. ² Jy sal geen verdraagsaamheid kry nie, en geen versoek van jou sal toegestaan word nie, vanweë die onreg wat jy geleer het, en vanweë al die werke van goddeloosheid, onreg en sonde wat jy aan die mense gewys het."

³ Toe het ek gegaan en met hulle almal saam gepraat. Hulle was almal bang, en vrees en bewing het hulle aangegryp. ⁴ Hulle het my gesmeek om 'n versoekskrif vir hulle op te stel, sodat hulle vergewing kon vind, en om hulle versoekskrif voor die Here van die hemel voor te lees. ⁵ Want van toe af kon hulle nie meer met Hom praat nie en ook nie hulle oë na die hemel opslaan nie, uit skaamte oor hulle sondes waarvoor hulle veroordeel is. ⁶ Toe het ek hulle versoekskrif uitgeskryf, en die gebed oor hulle geeste en oor elkeen se dade, en oor hulle versoek dat hulle vergewing en 'n lang lewe moes kry.

⁷ Ek het weggegaan en by die waters van Dan gaan sit, in die land Dan, suid van die weste van Hermon. Ek het hulle versoekskrif gelees totdat ek aan die slaap geraak het. ⁸ En kyk, 'n droom het na my gekom, en visioene het op my geval. Ek het visioene van straf gesien, en 'n stem het my beveel om dit aan die seuns van die hemel te vertel en hulle te berispe. ⁹ Toe ek wakker word, het ek na hulle gegaan. Hulle het almal bymekaar gesit en huil in Abelsjail, wat tussen die Libanon en Senesir lê, met hulle gesigte bedek. ¹⁰ Ek het al die visioene wat ek in my slaap gesien het, voor hulle vertel. Ek het begin om die woorde van geregtigheid te spreek en die hemelse Wagters te berispe.

¹ Dit is die boek van die woorde van geregtigheid, en van die berisping van die ewige Wagters, volgens die bevel van die Groot Heilige in daardie visioen. ² Ek het in my slaap gesien wat ek nou sal vertel met 'n tong van vlees en met die asem van my mond, wat die Grote aan die mense gegee het om mee te praat en met die hart te verstaan. ³ Soos Hy die mens geskep het en hom die vermoë gegee het om die woord van wysheid te verstaan, so het Hy my ook geskep en my die vermoë gegee om die Wagters, die kinders van die hemel, te berispe.

⁴ Ek het julle versoekskrif uitgeskryf, en in my visioen het dit so geblyk: julle versoek sal nie toegestaan word nie, deur al die dae van die ewigheid. Die oordeel oor julle is finaal uitgespreek. Ja, julle versoek sal nie toegestaan word nie. ⁵ Van nou af sal julle nooit weer na die hemel opklim nie. Die bevel het uitgegaan om julle in die boeie van die aarde te bind, al die dae van die wêreld. ⁶ Maar eers sal julle die ondergang van julle geliefde seuns sien. Julle sal geen vreugde in hulle hê nie, want hulle sal voor julle deur die swaard val. ⁷ Julle versoek vir hulle sal nie toegestaan word nie, en ook nie vir julleself nie, al huil en bid julle, en al spreek julle al die woorde uit wat in die geskrif staan wat ek geskryf het.

⁸ Die visioen is so aan my gewys: Kyk, in die visioen het wolke my genooi en 'n mis het my geroep. Die loop van die sterre en die weerligte het my aangejaag en my laat haas. Die winde in die visioen het my laat vlieg, my opgehef en my na die hemel gedra. ⁹ Ek het ingegaan totdat ek naby 'n muur gekom het wat van kristal gebou is en deur tonge van vuur omring is, en dit het my begin bang maak. ¹⁰ Ek het deur die tonge van vuur gegaan en naby 'n groot huis gekom wat van kristal gebou is. Die mure van die huis was soos 'n vloer van kristalteëls, en sy fondament was van kristal. ¹¹ Sy plafon was soos die pad van die sterre en die weerligte, en tussen hulle was gérubs van vuur, en hulle hemel was so helder soos water. ¹² 'n Vlammende vuur het die mure omring, en sy poorte het van vuur gebrand. ¹³ Ek het daardie huis binnegegaan. Dit was warm soos vuur en koud soos ys. Daar was niks van die lekker dinge van die lewe daarin nie. Vrees het my oorval, en bewing het my aangegryp. ¹⁴ En terwyl ek skud en bewe, het ek op my gesig geval.

Toe het ek 'n visioen gesien. ¹⁵ Kyk, daar was 'n tweede huis, groter as die eerste. Die hele poort het voor my oopgestaan, en dit was van vuurvlamme gebou. ¹⁶ In elke opsig was dit so groot in prag en heerlikheid en grootte dat ek nie vir julle die prag en grootte daarvan kan beskryf nie. ¹⁷ Sy vloer was van vuur, bo-oor was weerligte en die pad van die sterre, en sy plafon was ook 'n vlammende vuur.

¹⁸ Ek het gekyk en daarin 'n hoë troon gesien. Dit het gelyk soos kristal, en sy wiele soos die skynende son, en daar was gérubs te sien. ¹⁹ Onder die troon uit het strome van vlammende vuur gekom, sodat ek nie daarna kon kyk nie. ²⁰ Die Groot Heerlikheid het daarop gesit. Sy kleed het helderder geskyn as die son en was witter as enige sneeu. ²¹ Nie een van die engele kon ingaan en sy gesig aanskou nie, so groot was sy majesteit en heerlikheid, en geen mens kon Hom sien nie. ²² Die vlammende vuur was rondom Hom, en 'n groot vuur het voor Hom gestaan, en niemand rondom kon naby Hom kom nie. Tien duisend maal tien duisend het voor Hom gestaan, maar Hy het geen raadgewer nodig gehad nie. ²³ Die allerheiligstes wat naby Hom was, het Hom nie in die nag verlaat nie en nie van Hom weggegaan nie.

²⁴ Tot op daardie oomblik het ek op my gesig gelê en gebewe. Toe het die Here my met sy eie mond geroep en vir my gesê: "Kom hier, Henog, en hoor my woord." ²⁵ Een van die heiliges het na my gekom en my wakker gemaak. Hy het my laat opstaan en na die deur laat nader kom, en ek het my gesig na die grond gebuig.

¹ Hy het my geantwoord, en ek het sy stem gehoor: "Moenie bang wees nie, Henog, jy regverdige man en skrywer van die geregtigheid. Kom nader en hoor my stem. ² Gaan sê vir die Wagters van die hemel, wat jou gestuur het om vir hulle te pleit: 'Julle moet vir die mense pleit, nie die mense vir julle nie! ³ Waarom het julle die hoë, heilige en ewige hemel verlaat, by vroue gelê, julleself met die dogters van die mense besoedel, vir julle vroue geneem, gedoen soos die kinders van die aarde, en reuse as julle seuns verwek? ⁴ Julle was heilig, geestelik, en het die ewige lewe gehad, maar julle het julleself besoedel met die bloed van vroue. Julle het kinders verwek met die bloed van vlees, en soos die mensekinders het julle na vlees en bloed begeer, soos dié wat sterf en vergaan.

⁵ Daarom het Ek aan hulle vroue gegee, sodat hulle hulle swanger kan maak en kinders by hulle kan verwek, sodat hulle niks op aarde kort nie. ⁶ Maar julle was vroeër geestelik, met die ewige lewe, onsterflik vir al die geslagte van die wêreld. ⁷ Daarom het Ek nie vroue vir julle bepaal nie, want die geestelikes van die hemel woon in die hemel.

⁸ En nou, die reuse, wat uit die geeste en die vlees gebore is, sal bose geeste op die aarde genoem word, en op die aarde sal hulle woon. ⁹ Bose geeste het uit hulle liggame uitgegaan, want hulle is uit mense gebore, en uit die heilige Wagters kom hulle begin en eerste oorsprong. Hulle sal bose geeste op die aarde wees, en bose geeste sal hulle genoem word. ¹⁰ Die geeste van die hemel woon in die hemel, maar die geeste van die aarde, wat op die aarde gebore is, sal op die aarde woon. ¹¹ Die geeste van die reuse kwel, onderdruk, vernietig, val aan, veg en rig verwoesting op die aarde aan, en bring moeilikheid. Hulle eet geen kos nie, maar kry tog honger en dors, en hulle laat mense struikel. ¹² Hierdie geeste sal opstaan teen die mensekinders en teen die vroue, omdat hulle uit hulle voortgekom het.

¹ Van die dae van die slagting, die verwoesting en die dood van die reuse af, sal die geeste wat uit die siele van hulle vlees uitgegaan het, vernietig sonder om geoordeel te word. So sal hulle vernietig tot die dag van die voleinding, die groot oordeel waarin die tydperk oor die Wagters en die goddeloses tot 'n einde sal kom, ja, heeltemal tot 'n einde sal kom.'

² En nou, oor die Wagters wat jou gestuur het om vir hulle te pleit, wat vroeër in die hemel was, sê vir hulle: ³ 'Julle was in die hemel, maar al die geheimenisse was nog nie aan julle geopenbaar nie. Julle het net waardelose geheime geken, en dié het julle in die hardheid van julle harte aan die vroue bekend gemaak. Deur hierdie geheime doen vroue en mans baie kwaad op aarde.' ⁴ Sê dan vir hulle: 'Julle het geen vrede nie.'"