Liedere aan Varuna

¹ Hierdie lofsang aan die selfstralende, wyse Aditya
sal in grootheid uitstyg bo alles wat bestaan.
Ek vra roem van Varuna, die Magtige,
die God wat oorvloedig goed is vir hom wat aanbid.

² Nadat ons U, Varuna, met sorg en aandag geprys het,
mag ons groot geluk vind in U diens,
terwyl ons U lof sing soos die vure,
dag na dag, by die koms van die môres ryk aan vee.

³ Mag ons in U bewaring wees, o Leier,
wyd heersende Varuna, Heer van baie helde.
O seuns van Aditi, vir ewig getrou,
vergewe ons, o gode, neem ons op in U vriendskap.

⁴ Hy het hulle laat vloei, die Aditya, die Onderhouer:
die riviere loop op Varuna se bevel.
Hulle word nie moeg nie en hou nie op met vloei nie;
vinnig het hulle gevlieg soos voëls in die lug rondom ons.

⁵ Maak my los van sonde soos van 'n band wat my bind;
mag ons, Varuna, U bron van die Orde laat swel.
Laat my draad nie breek terwyl ek my lied weef nie,
en laat die som van my werk nie voor die tyd verbrysel word nie.

⁶ Neem alle gevaar ver van my weg, Varuna;
aanvaar my genadig, U heilige Vors.
Werp my nood af soos die toue wat 'n kalf vashou:
sonder U is ek nie eens heer oor my eie ooglid nie.

⁷ Moenie ons tref nie, Varuna, met daardie vreeslike wapens
wat op U bevel, o Asura, die sondaar wond.
Laat ons nie uit die lig weggaan in ballingskap nie.
Verstrooi die mense wat ons haat, sodat ons kan lewe.

⁸ O magtige Varuna, nou en hierna,
net soos van ouds, sal ons ons aanbidding uitspreek.
Want in U, onoorwinlike God, staan U wette
onwrikbaar vas soos op 'n berg.

⁹ Neem die sondes wat ek gedoen het ver van my weg:
laat my nie ly nie, o Koning, vir die skuld van ander.
Baie môres moet nog vir ons aanbreek:
lei ons daarin, o Varuna, solank ons leef.

¹⁰ O Koning, wie ook al, vriend of bloedverwant,
my in my slaap gedreig het toe ek bang was,
of as 'n wolf of 'n rower ons kwaad wil doen –
beskerm ons daarteen, o Varuna.

¹¹ Mag ek nie lewe om, o Varuna, die armoede
van my ryk, milde en dierbare vriend te aanskou nie.
Koning, mag ek nooit goed geordende rykdom kortkom nie.
Mag ons luid spreek, met helde, in die vergadering.

Varuna is die koning van die gode wat oor die Orde van die wêreld waak: hy laat die riviere vloei, sien alles en bind die sondaar. Hy is die vernaamste van die Adityas, die seuns van die godin Aditi. Asura in vers 7 is 'n ou eretitel vir 'n magtige heer onder die gode.

¹ Wys waarlik is die skepsele deur sy grootheid,
hy wat selfs die wye hemel en aarde uitmekaar gestut het;
wat die hoë, magtige hemel in beweging gesit het,
die Ster van ouds, en die aarde voor hom uitgesprei het.

² Met my eie hart oorweeg ek die vraag
hoe ek en Varuna weer een kan word.
Watter gawe van my sal hy sonder toorn aanvaar?
Wanneer sal ek gerus kan opkyk en hom genadig vind?

³ Gretig om my sonde te ken, vra ek ander;
ek soek die wyses op, o Varuna, en vra hulle.
Dieselfde antwoord het selfs die wyses my gegee:
"Waarlik, hierdie Varuna is kwaad vir jou."

⁴ Wat, Varuna, was my grootste oortreding,
dat U die vriend wil doodmaak wat U lof sing?
Sê my, onoorwinlike Heer, en gou
sal ek sonder sonde met my hulde na U kom.

⁵ Bevry ons van die sondes wat ons vaders gedoen het,
en van dié waarin ons self oortree het.
O Koning, maak Vasishtha los soos 'n dief wat die vee versorg,
soos 'n kalf van die tou, laat hom vry.

⁶ Nie ons eie wil het ons verraai nie, maar verleiding,
onnadenkendheid, Varuna! Drank, dobbelstene of woede.
Die oudere is naby om die jongere te verlei:
selfs die slaap hou nie alle kwaad weg nie.

⁷ Soos 'n slaaf wil ek die Milde dien,
sonder sonde die God dien wat tot toorn geneig is.
Hierdie goedgunstige Heer gee wysheid aan die eenvoudiges:
die wyser God lei die wyse na rykdom.

⁸ O Heer, o Varuna, mag hierdie lofsang
naby aan U kom en in U gees rus.
Mag dit met ons goed gaan in rus en in arbeid.
Bewaar ons altyd, o gode, met seëninge.

Dit is een van die persoonlikste liedere in die Rigveda: die siener Vasishtha voel dat Varuna kwaad is vir hom, vra wat sy sonde was en smeek om vergifnis. Die sewende boek van die Rigveda word aan Vasishtha en sy familie toegeskryf, en die slotreël "Bewaar ons altyd, o gode, met seëninge" sluit baie van daardie liedere af.