Hoofstukke 8–10

¹ In die nege-en-twintigste jubileum, in die eerste week, aan die begin daarvan, het Arpagsad vir hom 'n vrou geneem. Haar naam was Rasueja, die dogter van Susan, die dogter van Elam. In die derde jaar van hierdie week het sy vir hom 'n seun gebaar, en hy het hom Kainan genoem. ² Die seun het groot geword, en sy vader het hom leer skryf. Hy het gegaan om vir hom 'n plek te soek waar hy vir hom 'n stad kon inneem. ³ Hy het 'n geskrif gevind wat vroeëre geslagte in die rots uitgekap het. Hy het gelees wat daarop staan, dit oorgeskryf en daardeur gesondig; want dit het die leer van die Wagters bevat, waarvolgens hulle die voortekens van die son, die maan en die sterre in al die tekens van die hemel waargeneem het. ⁴ Hy het dit neergeskryf en niks daaroor gesê nie, want hy was bang om met Noag daaroor te praat, dat hy dalk daaroor vir hom kwaad sou word.

⁵ In die dertigste jubileum, in die tweede week, in die eerste jaar daarvan, het hy vir hom 'n vrou geneem. Haar naam was Melka, die dogter van Madai, die seun van Jafet. In die vierde jaar het hy 'n seun verwek en hom Sela genoem, want hy het gesê: "Ek is waarlik gestuur."

Die naam Sela klink in Hebreeus soos die woord vir "stuur".

⁶ In die vierde jaar is hy gebore. Sela het groot geword en vir hom 'n vrou geneem. Haar naam was Muak, die dogter van Kesed, sy vader se broer. Dit was in die een-en-dertigste jubileum, in die vyfde week, in die eerste jaar daarvan. ⁷ In die vyfde jaar daarvan het sy vir hom 'n seun gebaar, en hy het hom Heber genoem. Heber het vir hom 'n vrou geneem; haar naam was Azurad, die dogter van Nebrod. Dit was in die twee-en-dertigste jubileum, in die sewende week, in die derde jaar daarvan. ⁸ In die sesde jaar daarvan het sy vir hom 'n seun gebaar, en hy het hom Peleg genoem; want in die dae toe hy gebore is, het die kinders van Noag begin om die aarde onder mekaar te verdeel. Daarom het hy hom Peleg genoem. ⁹ Hulle het dit in die geheim onder mekaar verdeel en dit aan Noag vertel.

Peleg beteken in Hebreeus "verdeling".

¹⁰ Aan die begin van die drie-en-dertigste jubileum het hulle die aarde in drie dele verdeel, vir Sem, Gam en Jafet, volgens elkeen se erfdeel, in die eerste jaar van die eerste week, terwyl een van ons wat gestuur was, by hulle was. ¹¹ Hy het sy seuns geroep, en hulle het na hom gekom, hulle en hulle kinders. Hy het die aarde verdeel in die lotte wat sy drie seuns in besit sou neem. Hulle het hulle hande uitgesteek en die geskrif uit die boesem van Noag, hulle vader, geneem.

¹² Op die geskrif het as Sem se lot die middel van die aarde uitgekom, wat hy as erfdeel vir hom en sy seuns sou neem vir die ewige geslagte: van die middel van die bergreeks Rafa, van die monding van die water van die rivier Tina af. Sy deel gaan na die weste deur die middel van hierdie rivier, en dit strek totdat dit by die water van die dieptes kom, waaruit hierdie rivier uitkom en sy water in die see Meat uitgiet; en hierdie rivier vloei in die groot see in. Alles wat na die noorde lê, behoort aan Jafet, en alles wat na die suide lê, behoort aan Sem. ¹³ Dit strek totdat dit by Karaso kom; dit lê in die boesem van die landtong wat na die suide kyk. ¹⁴ Sy deel strek langs die groot see, en dit strek in 'n reguit lyn totdat dit by die weste van die landtong kom wat na die suide kyk, want hierdie see word die tong van die Egiptiese See genoem. ¹⁵ Van hier af draai dit na die suide, na die monding van die groot see aan die kus van sy water, en dit strek na die weste tot by Afra, en dit strek totdat dit by die water van die rivier Gihon kom, en na die suide van die water van die Gihon, tot by die oewers van hierdie rivier. ¹⁶ Dit strek na die ooste totdat dit by die Tuin van Eden kom, aan die suidekant daarvan; en van die ooste van die hele land van Eden en van die hele ooste draai dit na die ooste, en dit gaan voort totdat dit by die ooste van die berg kom wat Rafa genoem word, en dit daal af na die oewer van die monding van die rivier Tina. ¹⁷ Hierdie deel het deur die lot vir Sem en sy seuns uitgekom, sodat hulle dit vir ewig sou besit, deur al sy geslagte tot in ewigheid.

Baie van die plekname in hierdie hoofstukke is ou name wat nie meer met sekerheid uitgeken kan word nie. Die rivier Tina is waarskynlik die Don in Rusland, die see Meat die See van Asof, en die Gihon die Nyl. Sem se deel is die middel van die bekende wêreld, met die land Israel daarin.

¹⁸ Noag was bly dat hierdie deel vir Sem en sy seuns uitgekom het, en hy het onthou alles wat hy met sy mond as profesie gespreek het, want hy het gesê:

"Geseënd is die Here, die God van Sem,
en mag die Here woon in die woning van Sem."

¹⁹ Hy het geweet dat die Tuin van Eden die Allerheiligste en die woning van die Here is, en die berg Sinai die middelpunt van die woestyn, en die berg Sion die middelpunt van die naeltjie van die aarde. Hierdie drie is geskep as heilige plekke wat na mekaar toe kyk. ²⁰ Hy het die God van die gode geseën, wat die woord van die Here in sy mond gelê het, en die Here tot in ewigheid. ²¹ Hy het geweet dat 'n geseënde deel en 'n seën na Sem en sy seuns gekom het tot in die ewige geslagte: die hele land van Eden, die hele land van die Rooi See, die hele land van die ooste, en Indië, en aan die Rooi See en sy berge, die hele land van Basan, die hele land van Libanon en die eilande van Kaftor, al die berge van Senir en Amana, die berge van Assur in die noorde, die hele land van Elam, Assur en Babel, Susan en Maedai, al die berge van Ararat, en die hele gebied anderkant die see, wat anderkant die berge van Assur na die noorde lê: 'n geseënde en ruim land, en alles daarin is baie goed.

²² Vir Gam het die tweede deel uitgekom, anderkant die Gihon na die suide, aan die regterkant van die Tuin. Dit strek na die suide, en dit strek tot by al die berge van vuur, en dit strek na die weste tot by die see Atel, en dit strek na die weste totdat dit by die see Mauk kom, die see waarin alles afdaal wat nie vernietig word nie. ²³ Dit gaan na die noorde tot by die grense van Gadir, en dit gaan tot by die kus van die water van die see, tot by die water van die groot see, totdat dit naby die rivier Gihon kom; en dit gaan langs die rivier Gihon totdat dit by die regterkant van die Tuin van Eden kom. ²⁴ Dit is die land wat vir Gam uitgekom het as die deel wat hy vir ewig sou beset, vir hom en sy seuns tot in hulle geslagte vir ewig.

²⁵ Vir Jafet het die derde deel uitgekom, anderkant die rivier Tina, na die noorde van die uitloop van sy water. Dit strek na die noordooste tot by die hele gebied van Gog en al die land ten ooste daarvan. ²⁶ Dit strek noordwaarts na die noorde, en dit strek tot by die berge van Kelt na die noorde, en na die see Mauk, en dit gaan tot ten ooste van Gadir, tot by die gebied van die water van die see. ²⁷ Dit strek totdat dit naby die weste van Fara kom, en dit draai terug na Aferag, en dit strek ooswaarts tot by die water van die see Meat. ²⁸ Dit strek tot by die gebied van die rivier Tina in 'n noordoostelike rigting, totdat dit naby die grens van sy water kom, na die berg Rafa, en dit draai om na die noorde. ²⁹ Dit is die land wat vir Jafet en sy seuns uitgekom het as die deel van sy erfenis wat hy vir hom en sy seuns sou besit, vir hulle geslagte vir ewig: vyf groot eilande en 'n groot land in die noorde. ³⁰ Maar dit is koud, en die land van Gam is warm, en die land van Sem is nie warm of koud nie, maar 'n mengsel van koue en hitte.

Gam se deel is basies Afrika, en Jafet s'n die koue noorde: Europa en Noord-Asië.

¹ Gam het onder sy seuns verdeel. Die eerste deel het vir Kus uitgekom, na die ooste; en ten weste van hom vir Misraim; en ten weste van hom vir Put; en ten weste van hom, aan die see, vir Kanaän.

² Sem het ook onder sy seuns verdeel. Die eerste deel het vir Elam en sy seuns uitgekom, ten ooste van die rivier Tigris totdat dit die ooste bereik: die hele land van Indië, en aan die Rooi See op sy kus, en die waters van Dedan, en al die berge van Mebri en Ela, en die hele land van Susan, en alles aan die kant van Farnak tot by die Rooi See en die rivier Tina. ³ Vir Assur het die tweede deel uitgekom: die hele land van Assur en Nineve en Sinear, tot by die grens van Indië; en dit gaan op en loop langs die rivier. ⁴ Vir Arpagsad het die derde deel uitgekom: die hele land van die gebied van die Chaldeërs ten ooste van die Eufraat, wat aan die Rooi See grens, en al die waters van die woestyn naby die tong van die see wat na Egipte kyk, die hele land van Libanon en Senir en Amana tot by die grens van die Eufraat. ⁵ Vir Aram het die vierde deel uitgekom: die hele land van Mesopotamië tussen die Tigris en die Eufraat, noord van die Chaldeërs, tot by die grens van die berge van Assur en die land Arara. ⁶ Vir Lud het die vyfde deel uitgekom: die berge van Assur en alles wat daarby hoort, totdat dit by die Groot See kom en totdat dit by die ooste van Assur, sy broer, kom.

⁷ Jafet het ook die land van sy erfenis onder sy seuns verdeel. ⁸ Die eerste deel het vir Gomer uitgekom, na die ooste, van die noordekant af tot by die rivier Tina. In die noorde het vir Magog al die binnedele van die noorde uitgekom, totdat dit by die see Meat kom. ⁹ Vir Madai het as sy deel uitgekom dat hy sou besit van die weste van sy twee broers af tot by die eilande en die kuste van die eilande. ¹⁰ Vir Javan het die vierde deel uitgekom: elke eiland, en die eilande wat na die grens van Lud lê. ¹¹ Vir Tubal het die vyfde deel uitgekom, in die middel van die landtong wat naby die grens van Lud se deel kom, tot by die tweede landtong, die gebied anderkant die tweede landtong tot by die derde landtong. ¹² Vir Meseg het die sesde deel uitgekom: die hele gebied anderkant die derde landtong, totdat dit naby die ooste van Gadir kom. ¹³ Vir Tiras het die sewende deel uitgekom: vier groot eilande in die middel van die see, wat tot by Gam se deel reik. En die eilande van Kamaturi het deur die lot vir die seuns van Arpagsad as sy erfdeel uitgekom.

¹⁴ So het die seuns van Noag aan hulle seuns verdeel in die teenwoordigheid van Noag, hulle vader. Hy het hulle almal met 'n eed gebind en 'n vloek uitgespreek oor elkeen wat 'n deel sou probeer inneem wat nie deur sy lot aan hom toegeval het nie. ¹⁵ Hulle het almal gesê: "Laat dit so wees, laat dit so wees!" vir hulleself en hulle seuns vir ewig, deur al hulle geslagte, tot die dag van die oordeel, wanneer die Here God hulle sal oordeel met die swaard en met vuur, vir al die onrein boosheid van hulle dwalinge, waarmee hulle die aarde gevul het met oortreding, onreinheid, hoerery en sonde.

¹ In die derde week van hierdie jubileum het die onrein demone begin om die kinders van die seuns van Noag te mislei, hulle te laat dwaal en hulle te vernietig. ² Die seuns van Noag het na Noag, hulle vader, gekom en hom vertel van die demone wat sy kleinseuns mislei, verblind en doodmaak. ³ Hy het voor die Here sy God gebid en gesê:

"God van die geeste van alle vlees,
wat aan my barmhartigheid bewys het
en my en my seuns gered het uit die water van die vloed,
en my nie laat omkom het soos U die kinders van die verderf laat omkom het nie;
want u genade was groot teenoor my,
en groot was u barmhartigheid teenoor my siel.
Laat u genade oor my seuns verhef wees,
en laat bose geeste nie oor hulle heers nie,
sodat hulle hulle nie van die aarde af uitroei nie.

⁴ Maar seën my en my seuns, sodat ons kan toeneem en vermeerder en die aarde vul. ⁵ U weet hoe u Wagters, die vaders van hierdie geeste, in my dae opgetree het. En wat hierdie geeste betref wat nog lewe: sluit hulle op en hou hulle vas in die plek van veroordeling, en laat hulle nie verderf bring oor die seuns van u dienaar nie, my God; want hulle is kwaadwillig en geskep om te vernietig. ⁶ Laat hulle nie heers oor die geeste van die lewendes nie, want U alleen kan oor hulle heers. Laat hulle van nou af en tot in ewigheid geen mag hê oor die seuns van die regverdiges nie."

⁷ Die Here ons God het ons beveel om hulle almal te bind. ⁸ Toe het die hoof van die geeste, Mastema, gekom en gesê: "Here, Skepper, laat sommige van hulle voor my oorbly, en laat hulle na my stem luister en alles doen wat ek vir hulle sê. Want as sommige van hulle nie vir my oorgelaat word nie, sal ek nie die mag van my wil oor die mensekinders kan uitoefen nie. Hulle is bedoel om te verderf en te mislei voor my oordeel, want die boosheid van die mensekinders is groot." ⁹ Hy het gesê: "Laat 'n tiende van hulle voor hom oorbly, en laat nege dele afdaal na die plek van veroordeling."

Die naam Mastema beteken "vyandigheid". In hierdie boek is hy die leier van die bose geeste, en vers 11 noem hom ook Satan.

¹⁰ Hy het een van ons beveel om Noag al hulle geneesmiddels te leer, want Hy het geweet dat hulle nie in opregtheid sou wandel en nie na geregtigheid sou strewe nie. ¹¹ Ons het gedoen volgens al sy woorde: al die kwaadwillige bose geeste het ons in die plek van veroordeling gebind, en 'n tiende van hulle het ons oorgelaat, sodat hulle op die aarde aan Satan onderdanig kon wees. ¹² Ons het aan Noag al die geneesmiddels vir hulle siektes verduidelik, saam met hulle verleidinge, en hoe hy hulle met kruie van die aarde kon genees. ¹³ Noag het alles in 'n boek neergeskryf soos ons hom geleer het oor elke soort geneesmiddel. So is die bose geeste verhinder om die seuns van Noag skade aan te doen. ¹⁴ Hy het alles wat hy geskryf het, aan Sem, sy oudste seun, gegee, want hy het hom bo al sy seuns baie liefgehad.

¹⁵ Noag het met sy vaders ontslaap en is begrawe op die berg Lubar in die land Ararat. ¹⁶ Hy het negehonderd en vyftig jaar in sy lewe voltooi: negentien jubileë, twee weke en vyf jaar. ¹⁷ In sy lewe op aarde het hy die mensekinders oortref, behalwe Henog, vanweë die geregtigheid waarin hy volmaak was. Want Henog se taak is ingestel as 'n getuienis vir die geslagte van die wêreld, sodat hy al die dade van geslag tot geslag sou vertel, tot die dag van die oordeel.

¹⁸ In die drie-en-dertigste jubileum, in die eerste jaar van die tweede week, het Peleg vir hom 'n vrou geneem. Haar naam was Lomna, die dogter van Sinaar. In die vierde jaar van hierdie week het sy vir hom 'n seun gebaar, en hy het hom Reü genoem, want hy het gesê: "Kyk, die mensekinders het boos geword deur die slegte plan om vir hulle 'n stad en 'n toring in die land Sinear te bou."

Die naam Reü klink in Hebreeus soos die woord vir "boos".

¹⁹ Want hulle het uit die land Ararat ooswaarts na Sinear getrek; in sy dae het hulle die stad en die toring gebou en gesê: "Kom, laat ons daarmee na die hemel opklim." ²⁰ Hulle het begin bou, en in die vierde week het hulle stene met vuur gebak. Die stene het vir hulle as klip gedien, en die klei waarmee hulle dit aanmekaargesit het, was asfalt wat uit die see kom en uit die waterfonteine in die land Sinear. ²¹ Hulle het dit gebou: drie-en-veertig jaar lank het hulle daaraan gebou. Sy breedte was 203 stene, en die hoogte van 'n steen was 'n derde van een; sy hoogte was 5 433 el en twee handbreedtes, en die een muur was dertien stadies lank en die ander dertig stadies.

'n El is omtrent 'n halwe meter, en 'n stadie omtrent 185 meter. Die toring sou dus meer as twee en 'n half kilometer hoog gewees het.

²² Die Here ons God het vir ons gesê: "Kyk, hulle is een volk, en hiermee begin hulle, en nou sal niks vir hulle onmoontlik wees nie. Kom, laat Ons afgaan en hulle taal verwar, sodat hulle mekaar se spraak nie verstaan nie, en hulle in stede en nasies verstrooi word, en een plan nie meer by hulle bly tot die dag van die oordeel nie." ²³ Die Here het neergedaal, en ons het saam met Hom neergedaal om die stad en die toring te sien wat die mensekinders gebou het. ²⁴ Hy het hulle taal verwar, en hulle het mekaar se spraak nie meer verstaan nie, en toe het hulle opgehou om die stad en die toring te bou. ²⁵ Daarom word die hele land Sinear Babel genoem, omdat die Here daar al die taal van die mensekinders verwar het; en van daar af is hulle verstrooi na hulle stede, elkeen volgens sy taal en sy nasie.

Babel klink in Hebreeus soos die woord vir "verwar".

²⁶ Die Here het 'n sterk wind teen die toring gestuur en dit op die aarde neergewerp. Kyk, dit was tussen Assur en Babilon in die land Sinear, en hulle het dit "Omverwerping" genoem. ²⁷ In die vierde week, in die eerste jaar, aan die begin daarvan, in die vier-en-dertigste jubileum, is hulle uit die land Sinear verstrooi.

Genesis vertel nie dat die toring omgewaai is nie; dié besonderheid kom uit ou Joodse oorlewering.

²⁸ Gam en sy seuns het gegaan na die land wat hy sou beset, wat hy as sy deel verkry het in die land van die suide. ²⁹ Kanaän het die land van Libanon tot by die rivier van Egipte gesien, dat dit baie goed was, en hy het nie gegaan na die land van sy erfdeel in die weste, by die see nie. Hy het in die land van Libanon gaan woon, ooswaarts en weswaarts van die grens van die Jordaan en van die grens van die see af. ³⁰ Gam, sy vader, en Kus en Misraim, sy broers, het vir hom gesê: "Jy het in 'n land gaan woon wat nie joune is nie en wat nie deur die lot aan ons toegeval het nie. Moenie so maak nie! Want as jy so maak, sal jy en jou seuns in die land val en vervloek wees deur opstand; want deur opstand het julle hier gaan woon, en deur opstand sal jou kinders val, en jy sal vir ewig uitgeroei word. ³¹ Moenie in die woning van Sem woon nie, want dit het deur hulle lot aan Sem en sy seuns gekom. ³² Vervloek is jy, en vervloek sal jy wees bo al die seuns van Noag, deur die vloek waarmee ons onsself met 'n eed gebind het in die teenwoordigheid van die heilige regter en in die teenwoordigheid van Noag, ons vader." ³³ Maar hy het nie na hulle geluister nie, en hy het in die land van Libanon gewoon, van Hamat af tot waar 'n mens Egipte binnegaan, hy en sy seuns, tot vandag toe. ³⁴ Daarom word daardie land Kanaän genoem.

Volgens hierdie boek het Kanaän die land wat later Israel s'n sou word, onregmatig ingeneem; dit was eintlik deel van Sem se erfdeel.

³⁵ Jafet en sy seuns het na die see gegaan en in die land van hulle deel gewoon. Madai het die land van die see gesien, en dit het hom nie geval nie. Hy het 'n deel gevra van Elam, Assur en Arpagsad, sy vrou se broer, en hy het in die land Medië gewoon, naby sy vrou se broer, tot vandag toe. ³⁶ Hy het sy woonplek en die woonplek van sy seuns Medië genoem, na die naam van hulle vader Madai.