Hoofstukke 21–22

¹ Ek het verder gegaan na waar alles chaos was. ² Daar het ek iets verskrikliks gesien: ek het geen hemel daarbo en geen vaste aarde gesien nie, maar 'n chaotiese, verskriklike plek. ³ Daar het ek sewe sterre van die hemel gesien, saam daarin vasgebind, soos groot berge wat met vuur brand. ⁴ Toe het ek gesê: "Vir watter sonde is hulle gebind, en waarom is hulle hierheen gegooi?" ⁵ Toe het Uriël, een van die heilige engele, wat by my was en hoof oor hulle was, gesê: "Henog, waarom vra jy, en waarom is jy so gretig om die waarheid te ken? ⁶ Hulle is van die sterre van die hemel wat die gebod van die Here oortree het. Hulle is hier gebind totdat tien duisend jaar, die tyd wat hulle sondes vereis, verby is."

⁷ Daarvandaan het ek na 'n ander plek gegaan, nog verskrikliker as die vorige. Ek het iets verskrikliks gesien: 'n groot vuur wat daar gebrand en gevlam het. Die plek was oopgeskeur tot by die afgrond, vol groot kolomme van vuur wat afgedaal het. Ek kon nie sien hoe groot of hoe wyd dit was nie, en ek kon dit ook nie skat nie. ⁸ Toe het ek gesê: "Hoe vreeslik is hierdie plek, en hoe verskriklik om na te kyk!" ⁹ Toe het Uriël, een van die heilige engele wat by my was, my geantwoord: "Henog, waarom is jy so bang en verskrik?" En ek het geantwoord: "Oor hierdie vreeslike plek, en oor die gesig van die pyn." ¹⁰ Hy het vir my gesê: "Hierdie plek is die gevangenis van die engele. Hier sal hulle vir ewig opgesluit wees."

¹ Daarvandaan het ek na 'n ander plek gegaan, en hy het my in die weste 'n ander groot en hoë berg van harde rots gewys. ² Daarin was vier holtes, diep en wyd en baie glad. Hoe glad is die holtes, en diep en donker om na te kyk!

³ Toe het Rafael, een van die heilige engele wat by my was, my geantwoord: "Hierdie holtes is juis met dié doel gemaak: dat die geeste van die siele van die dooies daarin kan bymekaarkom, ja, dat al die siele van die mensekinders hier kan bymekaarkom. ⁴ Hierdie plekke is gemaak om hulle te ontvang tot die dag van hulle oordeel en tot hulle vasgestelde tyd, totdat die groot oordeel oor hulle kom."

⁵ Ek het die geeste gesien van die mensekinders wat dood was, en hulle stem het tot by die hemel gegaan en daar gepleit. ⁶ Toe het ek vir Rafael, die engel wat by my was, gevra: "Hierdie gees, wie s'n is dit, wie se stem so uitgaan en pleit?" ⁷ Hy het my geantwoord: "Dit is die gees wat uit Abel uitgegaan het, wat deur sy broer Kain doodgemaak is. Hy pleit teen hom totdat sy nageslag van die aarde af vernietig is en sy nageslag onder die nageslag van die mense uitgewis is."

⁸ Toe het ek gevra oor hom en oor al die holtes: "Waarom is die een van die ander geskei?" ⁹ Hy het my geantwoord: "Hierdie drie is gemaak sodat die geeste van die dooies van mekaar geskei kan word. So 'n afdeling is gemaak vir die geeste van die regverdiges, waarin die helder fontein van water is. ¹⁰ So een is gemaak vir die sondaars wanneer hulle sterf en in die aarde begrawe word, en die oordeel nie in hulle lewe oor hulle gekom het nie. ¹¹ Hier word hulle geeste afgesonder in hierdie groot pyn, tot die groot dag van oordeel, straf en pyniging van dié wat vir ewig vloek, en vergelding vir hulle geeste. Daar sal Hy hulle vir ewig bind. ¹² So 'n afdeling is gemaak vir die geeste van dié wat pleit, wat vertel van hoe hulle vernietig is, toe hulle in die dae van die sondaars doodgemaak is. ¹³ So een is gemaak vir die geeste van mense wat nie regverdig was nie, maar sondaars, volkome in oortreding, en hulle sal metgeselle van die oortreders wees. Maar hulle geeste sal nie op die dag van die oordeel gedood word nie, en hulle sal ook nie daarvandaan opgewek word nie."

¹⁴ Toe het ek die Here van die heerlikheid geprys en gesê: "Geseënd is my Here, die Here van die geregtigheid, wat vir ewig regeer."

Charles gee hier en op 'n paar ander plekke twee weergawes: een uit die Etiopiese teks en een uit 'n ou Griekse handskrif. Omdat hierdie reeks uit die Etiopiese Bybel kom, volg ons die Etiopiese weergawe.