Die Meester het gesê:
"Ek dra oor, ek skep nie.
Ek glo in die ou mense en is lief vir hulle."

Die Meester het gesê:
"Om stil te onthou,
om te leer sonder om moeg te word,
om ander te leer sonder om moeg te word —
watter een daarvan het ek regtig bereik?"

Die Meester het gesê:
"Van iemand wat net 'n bondeltjie droë vleis as betaling bring, en hoër,
het ek nog nooit onderrig geweier nie."

Die Meester het gesê:
"Ek help niemand wat nie self gretig is nie.
Ek gee niemand woorde wat nie self sukkel om dit te sê nie.
As ek een hoek van 'n vierkant wys,
en hy kan nie self die ander drie vind nie,
herhaal ek nie my les nie."

Toe die Meester in die staat Qi die musiek van keiser Shun gehoor het,
het hy drie maande lank nie die smaak van vleis geproe nie.
Hy het gesê: "Ek het nooit gedink musiek kan so wonderlik wees nie."

Die Meester het gesê:
"Eenvoudige kos om te eet, water om te drink,
en my gebuigde arm as kussing — ook daarin is vreugde.
Rykdom en eer wat op die verkeerde manier gekry is,
is vir my soos wolke wat verbydryf."

Die hertog van She het vir Zilu gevra hoe Confucius is,
en Zilu het nie geantwoord nie.
Die Meester sê: "Hoekom het jy nie gesê nie:
hy is 'n man wat in sy ywer vergeet om te eet,
in sy vreugde sy sorge vergeet,
en nie agterkom dat die ouderdom aankom nie?"

Die Meester het gesê:
"Ek is nie met kennis gebore nie.
Ek is lief vir die ou mense, en ek soek ywerig daarna."

Die Meester het nie gepraat oor wonders, geweld, oproer of geeste nie.

Die Meester het gesê:
"As drie mense saam stap, is daar beslis een by wie ek kan leer.
Ek kies die goeie in hulle en volg dit,
en die slegte in hulle, en verbeter dit in myself."

Die Meester het gesê:
"Die edel mens is kalm en ruim.
Die kleinsielige mens is altyd bekommerd."

Die Meester was vriendelik maar streng,
gesaghebbend maar nie hard nie,
beleefd maar ontspanne.