Die hemel is ewig, die aarde duur lank.
Hoekom kan hemel en aarde so lank bestaan?
Omdat hulle nie vir hulleself lewe nie.
Daarom lewe hulle lank.

So stel die wyse homself agter,
en kom juis daardeur voor.
Hy hou homself buite,
en bly juis daardeur behoue.

Is dit nie omdat hy niks vir homself soek nie?
Daarom kry hy wat werklik syne is.