(opgedra aan Paul Clark)
Dat jy hierdie woorde kan lees swart op wit presies waar nien winkel iewers presiese koop, of nie.
Dpresiesie kan sien nie, onder elke woord
the gebare, blik en verlangende kyk
geen trane of bloedvlekke lê daar nie.
Of miskien is jy in 'n boekwinkel
indien wel, shsssssh.
Of op 'n ondergrondse trein terwyl jy luister na die skreeuende brieke
en soek vir die kaart om jou halte te vind.
Maak nie saak waar jy is nie
jy sou met 'n skeermeslem
hierdie woorde van die papier kon skraap
of van plastiek of van 'n kaartjie
sodat geen daarvan oorbly nie
en ons vir altyd verloor wat daar was om te lees
soos reën op 'n drooggevryfde vensterruit.
Soos 'n volgende asemteug
verlore soos 'n stadion gesien vanuit 'n vliegtuig
of in 'n ou nuusfilm se skare-tonele
waarin elke liewe mens nou lankal heen is
en almal behalwe die bekendstes onmoontlik om te eien
maar hulle het hulle lewens ook gehad
en het woorde en briewe gelees
net soos jy.
Jy sal draai op jou hakke
'n besluit neem
aangaan met jou dag
die goed waarvoor jy gekom het koop
georden na jou behoefte
jou halte vind, jou bestemming is bereik,
of die taak waarvan dié jou afgelei het voltooi
of die onderhoud waarheen jy op pad was ondergaan.
Nie een van ons weet watter reël ons die laaste sal lees nie
min sterf in boekwinkels terwyl hulle deur boeke blaai
of in biblioteke, ondergrondse treinwaens of treine,
jy is dus veilig.
Maar vroeër of later, op 'n dag, kom almal nie weer tuis nie
Lees daarom hierdie woorde versigtig
of dit nou in Lourdes is, of Johannesburg of Toronto
voel, miskein, die reën val op jou gesig na bo gekeer
in Edinburgh op 'n verdonkerde winderige middag;
of lees dit in die blaargroen van 'n parkbankie
iewers in Frankryk
op vakansie of tussen werkskontrakte
op reis vir avontuur en die hart se eie rus
of in die hoë golwe van 'n verouderde besigheidskaartjie
(sommige keuses is nie one eie nie)
of 'n sendingstasie iewers op 'n veraf heuwel in die Nilgris
of 'n seestrand in Kalifornië of Indonesië
of jy is 'n student vir vakansiewerk by 'n see-oliemyn
'n gekulde geliefde of een wat dit doen;
moontlik pas 'n ma met 'n vrye dag of twee
voor die huiswaartskeer
na waar die ander kinders
wag op hulle nuutgebore boetie of sussie.
Een ding is seker:
woorde soos dié
kan jy aanraak met jou vinger
sluit aan by ons stille komplot
om hulle te ken.
Nou, hier, voel met jou unieke afdruk
hierbo-oor soos met 'n aftaster
soos wat ons identiteite deel
ek en jy
al het ek jou nooit geken nie
nie só nie
nie met hierdie intimiteit nie
nie so anoniem nie
selfs nie passievol nie
jy wat my gedagtes deel
selfs soos ek hulle hier neerskryf
op 'n mistige somersoggend
waarskynlik ver van hier
van waar jy is.
Ek sal jou graag wil ken
jou verhaal leer
tragies, rustig
vervuld, of eensaam,
soet of bittergoor.
Moenie bekommerd wees nie
ons almal het woorde in gemeen
(jy kan selfs, mirabile dictu, dié vertaald lees)
soos Julian geweet het
alles sal goed afloop
so is dit
ons weet net nie hoe of wanneer
of óf woorde
ons sal wys wat of
presies waar nie.
CJS Lombaard
Pretoria
Suid-Afrika
27 en 28 Junie 2018
Teken in om te kommentaar