Ons Pa het 'n erf gekoop
en 'n huis laat bou
met geld wat hy nie gehad het nie
hoe weet ek nog steeds nie
maar die mure het geruis
een baksteen op 'n belofte
Ons was sestien
skoolkinders uit Bloemfontein
met die Vrystaat nog in ons skoene
en die see nog nuut
ons het soontoe geloop na Voëlklip
sonder dat iemand gevra het waarheen
en ons was nie alleen nie
daar was ander gesinne uit die Vrystaat
en ons het 'n bende geword
'n stam met sonbrand
Toe die weermag
en Hermanus het 'n storie geword
wat ander vertel het
Op Stellenbosch
ek het vriende gebring
as bewys dat ek hoort
'n naweek van meisies en vure en vleis
Ma het na die vloere gekyk
my suster het na my gekyk
Pa het na die strandbuggie gekyk
vol sand
die enjin gedood in die duine na Gansbaai
die huis het niks gesê nie
dit het net sand in sy lakens gedra
Toe bring ek en Isolde
vir Irina en vir Tommie
om Ma en Pa te laat kyk
eerste indrukke
'n eksamen sonder vraestel
en die huis het hulle laat slaag
Later het hulle self gekom
Ma en Pa
vir goed
en ek het gery na hulle toe
soos net 'n seun ry
dit is ook 'n soort tuiskoms
Die sleutels het na my en Isolde gegaan
om te pas
al het ons altwee geweet
dit is eintlik van ons twee
En nou is dit Isolde en Tommie se kinders
wat met sand tussen hul tone
die gang afhardloop
en ek staan in die deur
en sien 'n sestienjarige
wat nog nie weet
wat Pa hier gebou het nie
Die buurman kom elke keer
met 'n goeie hart
en sê as ons ooit wil verkoop
dan is dit hy wat koop
die erf is meer werd as wat Pa kon droom
ons glimlag
en sê nee
Dis nog 'n mooi dorp
al is dit luid en vol
met karre en kameras
en die walvisse kom nog elke jaar
asof hulle ook net wil kyk
of die huis nog staan
'n dorp wat werk
waar selfs die biblioteek
die beste in die Wes-Kaap is
Ek is gelukkig hier
en iewers in 'n hoek van die kamer
sit nog sand
wat niemand wil uitvee nie
Teken in om te kommentaar