Aryan Kaganof is nie maklik in één boksie te plaas nie. Hy is filmmaker, skrywer, digter, kunstenaar, musiekargivaris en – dalk die belangrikste – iemand wat nog altyd sy eie pad deur die Suid-Afrikaanse kunswêreld geloop het. Hy is in 1964 in Johannesburg gebore.

Sy verhouding met film het hom aanvanklik na Nederland geneem, waar hy aan die Nederlandse Film- en Televisie-akademie gestudeer het. Daar het hy naam gemaak met films wat selde gemaklik in ’n enkele genre of konvensionele verhaalstruktuur ingepas het. Sy eerste speelfilm, Kyodai Makes the Big Time (1992), het die Gouden Kalf vir beste speelfilm gewen. Later het Tokyo Elegy ook ’n Gouden Kalf-spesiale jurieprys ontvang.

Maar Kaganof se werk het nooit net oor rolprente gegaan nie. Hy het romans en digbundels geskryf, onder meer Hectic!, Uselessly en 12shooters, asook Drive Through Funeral, The Freedom Fighter en Jou Ma Se Poems. Sy skryfwerk, soos sy films, beweeg dikwels tussen die persoonlike, politieke, absurde en eksperimentele.

In Suid-Afrika het hy hom toenemend met mense, musiek en verhale buite die hoofstroom besig gehou. Hy het dokumentêre films gemaak oor onder meer kwaito, elektroniese musiek en Suid-Afrikaanse digters en kunstenaars. Giant Steps, wat hy saam met Geoff Mphakati gemaak het, kyk na figure soos Lefifi Tladi, Lesego Rampolokeng en Kgafela oa Magogodi. Unyazi of the Bushveld dokumenteer die eerste internasionale simposium oor elektroniese musiek in Afrika.

Een van die interessantste drade deur Kaganof se werk is sy belangstelling in musiek en die mense wat deur die geskiedenis maklik vergeet word. Hy het ’n besondere belangstelling in die jazzbaskitaarspeler Johnny Dyani ontwikkel en in die middel-1980's ’n onderhoud met Dyani opgeneem. Jare later het hy die oorspronklike kassette aan die Suid-Afrikaanse musiekargief DOMUS geskenk.

Hy het ook graag met tegnologie en die moontlikhede daarvan geëksperimenteer. SMS Sugar Man (2008) is ’n besonder goeie voorbeeld: dit was die eerste vollengte speelfilm wat geheel en al met selfoonkameras geskiet is. Vir Kaganof was nuwe tegnologie nie bloot ’n nuwe stuk toerusting nie; dit kon ook ’n manier wees om die gewone grense rondom wie ’n film mag maak, te verskuif.

Sy belangstelling in geskiedenis, politiek en die Suid-Afrikaanse verlede loop ook sterk deur sy werk. Western 4.33 handel oor die volksmoord op die Herero deur Duitse koloniale magte in Namibië en is onder meer by die Berlinale Forum vertoon. Hy het later ook Night Is Coming: Threnody for the Victims of Marikana gemaak, ’n film wat terugkyk na die Marikana-tragedie.

Kaganof is intussen ook ’n belangrike figuur agter Herri, ’n onafhanklike