Chinese wysgeer, sowat 369–286 v.C.

Zhuangzi beteken "Meester Zhuang". Volgens die geskiedskrywer Sima Qian was sy naam Zhuang Zhou. Hy het van Meng in die staat Song gekom en het eens as 'n klein amptenaar by 'n lakboom-plantasie gewerk. Hy het in die tyd van die Strydende State geleef, toe China in mededingende koninkryke verdeel was en oorlog aan die orde van die dag was.

Daar is baie stories oor hoe min hy vir mag en rykdom omgegee het. Een keer het die koning van Chu twee gesante gestuur om hom as eerste minister aan te stel. Hulle het hom by die rivier aangetref waar hy sit en visvang. Sonder om eers om te kyk, het hy gesê: "Ek het gehoor die koning het 'n heilige skilpad wat al drieduisend jaar dood is. Hy hou die dop in 'n kis in die tempel. Sê my, sou daardie skilpad liewer dood wees en vereer word, of lewend en met sy stert in die modder rondsleep?" Die gesante sê: "Lewend, met sy stert in die modder." Zhuangzi sê: "Gaan dan. Ek sal my stert ook in die modder sleep."

Toe sy vrou gesterf het, het sy vriend Huizi hom gaan troos. Hy het Zhuangzi aangetref waar hy op die grond sit, 'n bak soos 'n trom slaan en sing. Huizi was geskok. Zhuangzi het verduidelik dat hy eers baie hartseer was. Toe het hy besef dat sy vrou uit niks gekom het, 'n tyd lank geleef het, en nou weer deel geword het van die groot verandering, soos die seisoene. Om te bly huil, sou wees asof hy niks van die lewe verstaan nie.

Saam met Lao Tzu word Zhuangzi as die vader van die Taoïsme beskou. Sy boek is egter heeltemal anders as die Tao Te Ching: vol stories, grappe, praatende diere en bome, en gesprekke waarin selfs Confucius Taoïstiese wysheid kwytraak. Dit word beskou as een van die groot werke van die Chinese letterkunde. Kunstenaars, digters en Zen-Boeddhiste in China en Japan put al meer as tweeduisend jaar inspirasie daaruit.