Dante is in 1265 in Florence gebore, in ‘n familie van die klein adel wat nie meer veel geld gehad het nie. Sy ma is oorlede toe hy nog ‘n kind was, en sy pa toe hy ‘n jong man was.

Toe hy nege jaar oud was, het hy op ‘n fees ‘n meisie in ‘n rooi rokkie gesien: Beatrice Portinari. Hy het later geskryf dat sy lewe op daardie dag begin het. Nege jaar later het sy hom op straat gegroet, en dit was genoeg om hom ‘n leeftyd lank te laat dig. Hulle het nooit ‘n verhouding gehad nie. Albei het met iemand anders getrou. Toe Beatrice op 24 sterf, was Dante ontroosbaar, en hy het besluit om eendag oor haar te skryf “wat nog nooit oor enige vrou gesê is nie”.

Dante was egter nie net ‘n dromer nie. As jong man het hy as ruiter in ‘n veldslag geveg. Hy het met Gemma Donati getrou en kinders gehad, en hy het hom in die politiek van Florence begewe. In 1300 is hy as een van die ses hoofde van die stad gekies. Florence was toe verskeur deur twee faksies, en Dante het hom aan die verkeerde kant bevind. In 1301 was hy op ‘n sending na die Pous in Rome, en terwyl hy weg was, het sy vyande die stad oorgeneem. Hulle het hom by verstek skuldig bevind, sy besittings gekonfiskeer, en hom later ter dood veroordeel: as hy ooit terugkom, moet hy lewend verbrand word.

Hy het nooit teruggegaan nie. Die laaste twintig jaar van sy lewe was hy ‘n balling. Hy het van stad tot stad geswerf en op die guns van vreemde here geleef. Hy het geskryf hoe sout ander mense se brood smaak, en hoe swaar dit is om ander mense se trappe op en af te klim.

In daardie jare van ballingskap het hy sy grootste werk geskryf: die Komedie, ‘n reis deur die Hel, die Louteringsberg en die Hemel. Hy het dit nie in Latyn geskryf, die taal van die geleerdes, nie, maar in die gewone taal van Florence, die taal van die mark en die huis. Daarmee het hy gehelp om die Italiaanse taal te vorm. Later het mense die woord “Goddelike” voor die titel gesit.

In die Inferno gaan hy self, verlore in ‘n donker woud, deur die hel, met die Romeinse digter Vergilius as gids. Hy kom daar sy vyande teë, ou vriende, pouse en konings, en hy vergeet nooit ‘n onreg nie. Maar hy kyk ook met diep deernis na die verlorenes. Aan die einde van die reis, in die Hemel, wag Beatrice op hom.

Dante het in 1321 in Ravenna gesterf, kort nadat hy die laaste sang van die Paradiso voltooi het. Florence het later sy liggaam teruggevra, maar Ravenna wou dit nooit teruggee nie. In Florence staan daar vandag nog ‘n leë graf vir hom. Sewehonderd jaar later, in 2008, het die stadsraad van Florence die vonnis teen hom formeel ingetrek.