James Augustine Aloysius Joyce is op 2 Februarie 1882 in Dublin, Ierland, gebore, die oudste van tien kinders wat grootgeword het. Sy pa was ‘n sjarmante, drinkende man wat die gesin se geld verkwis het, en die Joyces het al hoe armer geword en van huis tot huis getrek. Joyce was ‘n briljante leerling by die Jesuïete en het aan University College Dublin tale studeer. Hy het die Katolieke Kerk en die Ierse nasionalisme van sy tyd verwerp en wou ‘n vrye kunstenaar wees.

In 1904 het hy Ierland verlaat saam met Nora Barnacle, ‘n kamermeisie uit Galway wat hy pas ontmoet het. Hulle eerste afspraak was op 16 Junie 1904, en dit is die dag waarop Ulysses afspeel. Daardie dag word vandag wêreldwyd as “Bloomsday” gevier. Joyce en Nora het die res van hul lewe in Trieste, Zürich en Parys gewoon, dikwels in armoede. Hy het Engels gegee, met swak oë gesukkel en baie oogoperasies ondergaan. Tog het hy feitlik net oor een plek geskryf: Dublin.

Sy kortverhaalbundel Dubliners (1914) en die roman A Portrait of the Artist as a Young Man (1916) is eerste gepubliseer. Daarna het hy sewe jaar lank aan Ulysses gewerk. Toe dit in 1922 in Parys verskyn, is dit in Brittanje en Amerika as onsedelik verbied, maar skrywers regoor die wêreld het dadelik besef dat die roman nooit weer dieselfde sou wees nie. Sy laaste boek, Finnegans Wake (1939), het sewentien jaar geneem en speel so vrylik met taal dat dit as een van die moeilikste boeke ooit geld.

Joyce is op 13 Januarie 1941 in Zürich oorlede, waarheen die gesin vir die Tweede Wêreldoorlog gevlug het. Hy lê daar begrawe. Hy het gesê hy wil Dublin so volledig beskryf dat die stad uit sy boek herbou kan word as dit ooit van die aarde sou verdwyn.