Truida Prekel is ’n Suid-Afrikaanse denker, fasiliteerder en mentor wat oor meer as vier dekades ’n merkbare invloed gehad het op hoe mense saam dink, saam werk en nuwe oplossings skep. Haar loopbaan het altyd om een sentrale idee gedraai: dat kreatiwiteit, samewerking en wedersydse begrip die sleutel is tot werklike verandering – in besigheid, gemeenskappe en die samelewing as geheel.
Truida Prekel het ’n akademiese grondslag gebou met ’n BA-graad van die Universiteit Stellenbosch en later ’n Master of Business Leadership aan UNISA, waar sy ook vir jare betrokke was by die Graduate School of Business Leadership. Daar het sy nie net studente onderrig nie, maar ook begin werk aan ’n groter vraag: hoe kan organisasies en mense leer om meer kreatief en menslik te dink wanneer hulle probleme oplos.
Haar loopbaan het aanvanklik in akademie en bestuur begin, maar sy het later haar pad gevind na konsultasie en fasilitering – ’n rol waarin sy groepe help om nuwe perspektiewe te ontdek, konflik te hanteer en saam beter oplossings te ontwikkel. Sedert die laat 1980’s werk sy as ’n onafhanklike konsultant en mentor in innovasie, verandering en kreatiewe probleemoplossing.
In 2000 het Truida, saam met Heinz Prekel en Lu-Marié Sobey, SynNovation gestig – ’n organisasie wat fokus op kreatiewe probleemoplossing en samewerkende innovasie. Die benadering waarop hulle werk, is gebaseer op die internasionale Synectics-metode, ’n kreatiewe proses wat in die Verenigde State ontwikkel is om nuwe idees en deurbrake in organisasies te stimuleer.
By SynNovation fasiliteer Truida en haar span werksessies waar mense leer om anders te dink: om metafore, verbeelding en speelse idees te gebruik om praktiese probleme op te los. Die metode word gebruik in besighede, regeringsdepartemente, universiteite en gemeenskappe – van strategiese beplanning tot konflikhantering en spanontwikkeling.
Wat haar werk besonders maak, is dat innovasie vir haar nooit net oor tegnologie of besigheid gaan nie. Dit gaan oor mense: hoe hulle luister, hoe hulle mekaar respekteer en hoe hulle saam ’n nuwe moontlikheid kan verbeel.
Benewens haar werk in innovasie, was Truida ook oor dekades betrokke by verskeie organisasies en gemeenskapsinisiatiewe. Sy het op rade gedien wat fokus op onderwys, ekonomiese ontwikkeling en sosiale transformasie, en het by projekte betrokke geraak wat geletterdheid, kulturele uitruiling en die ontwikkeling van jong mense bevorder.
Sy glo sterk dat diversiteit – kultureel, intellektueel en persoonlik – ’n bron van kreatiwiteit is. Daarom werk sy dikwels met groepe uit verskillende agtergronde om nuwe maniere van samewerking te bou.
Vir Truida Prekel is innovasie nie ’n tegniek wat mens bloot kan toepas nie; dit is ’n manier van leef. Sy beskryf dit as ’n stel gewoontes: om nuuskierig te bly, om ander mense se idees ernstig op te neem en om ’n atmosfeer te skep waarin mense veilig voel om nuwe dinge te probeer.
Hierdie menslike benadering is waarskynlik hoekom soveel mense haar as ’n mentor en inspirasie onthou – iemand wat nie net oor innovasie praat nie, maar dit leef deur hoe sy met mense werk.
I am pleased that I could attend the Cape Town Press Club launch of Ambassador Roelf Meyer’s memoir at Kelvin Grove on Monday 25 October. This is a personal reflection, rather than a report. It was also good to see co-author Annelise Burgess and Michele Meyer there.
I’ll summarise a few of the key points Roelf mentioned as his most important learnings from the change process in which he – and South Africa – had been involved, and are still working on. He said the South African story needed to be shared worldwide, because we had achieved major change with an approach that was untested at that time. An inclusive way was essential because of the many different cultures and interests involved.
Maintain the middle ground, and focus on the centre, to make the transition peaceful.
Build and maintain trust among opposing sides – and also with one’s own people.
Ownership and responsibility on both sides – of the problem, of solutions developed together, and of the results.
Reflect on, and understand, how one’s own transformation happened. In his own case, it just happened – there was no script. But it led to a paradigm shift.
The real moment of change came when we realised that we needed to work on what we wanted from the future – not what we wanted to protect from the past.
Real empathy and the ability to think outside the box – on both sides.
The ability to build relationships between black and white, and to bridge the divide between polarised parts of society.
Value the constitutional democracy that we have established and the supremacy of our Constitutional Court.
After his overview, a tableful of reporters were ready to quiz him, and I enjoyed the way the true diplomat answered openly and wisely, with some humour, focussing on the memoirs and not general current issues. I happened to sit at a table of diplomats from four different countries, and a top German journalist. They said they were very impressed – and you may say, “Diplomats would say so.”
In her introduction, Anneliese said it had been quite a challenge to put together the memoir, as so much had been written about Roelf and about the process, over three decades, from various perspectives. Yet it was exciting to have an opportunity to tell the story together, from a fresh perspective. I’m looking forward to digging into the book – sadly I have not had time in the past week.
Kontak Truida Prekel direk. Jou boodskap sal per e-pos gestuur word.
