🏡 Taalhuis 🇿🇦 Die Punt 👤 Die Mens ✍️ Die Skrywer 🎨 Die Kunstenaar 📰 Die Koerant 🧠 Die Gewete 🎤 Die Stem 🎓 UvdL 📻 Die Radio 📺 Die TVkamer 🎬 Die Fliek
❤️ Samewerking Borg AvSA →
Terug na Lede
Marita van der Vyver
Marita van der Vyver

Daar is skrywers wie se loopbane ’n literêre geskiedenis weerspieël. En dan is daar skrywers wie se werk ’n mens help verstaan hoe ’n hele samelewing oor tyd verander het.

Marita van der Vyver behoort aan laasgenoemde groep.

Sy is op 6 Mei 1958 in Kaapstad gebore en het haar kinderjare op verskillende plekke in Suid-Afrika deurgebring. Sy het reeds as kind ’n besondere verhouding met woorde ontwikkel. Op twaalfjarige ouderdom is een van haar vroeë verhale op die radio uitgesaai. Later het sy aan die Universiteit Stellenbosch studeer, waar sy onder meer onder die invloed van die digter en akademikus D.J. Opperman gestaan het. Sy het daarna joernalistiek verder studeer en uiteindelik haar pad as joernalis, tydskrifskrywer en voltydse skrywer gevind.

Maar om Marita van der Vyver se loopbaan bloot as ’n lys publikasies en pryse te beskryf, mis die interessante deel.

Want haar verhaal is ook die verhaal van ’n Afrikaanse vrou wat grootgeword het binne ’n baie spesifieke Suid-Afrika — en wat daarna haar taal, identiteit en herinneringe saam met haar oor die grense geneem het.

Van joernalis tot skrywer

Van der Vyver het in haar jonger jare as verslaggewer by Die Burger gewerk. Sy het later onder meer as kopieskrywer en tydskrifskrywer gewerk voordat sy in 1987 vryskut geword het en meer ruimte vir haar eie skryfwerk begin skep het.

Haar eerste publikasies was jeugboeke, onder meer Van jou jas, Tien vir ’n vriend en Eenkantkind. Sy het dus nie oornag as volwasse romanskrywer verskyn nie. Haar loopbaan het stadig opgebou uit joernalistiek, jeugliteratuur en die dissipline van eenvoudig aanhou skryf.

Toe verskyn Griet skryf ’n sprokie in 1992 en Afrikaans verander ’n bietjie. Die roman word ’n enorme sukses en ontvang in 1993 die ATKV-Prosaprys, M-Net-prys en Eugène Maraisprys. Dit word daarna in talle tale vertaal.

Maar Griet se belang lê nie alleen in die pryse of verkoopsyfers nie. Dit was ’n roman met ’n vroulike stem wat nie besonder veel moeite gedoen het om haarself te gedra soos wat ’n mens van ’n “ordentlike” Afrikaanse vroulike karakter verwag het nie. Humor, seks, frustrasie, begeerte, alledaagse lewe en die absurditeite van verhoudings is op ’n direkte en dikwels baie snaakse manier deel van die verhaal.

Van der Vyver het gewys dat Afrikaans nie net ’n taal vir die verhewe, die ernstige en die patriargale kon wees nie.

Dit kon ook stout wees en dit kon lag en oor vroue se lewens praat sonder om hulle voortdurend te probeer netjies maak.

Die taal wat saam met haar reis

Van der Vyver het later Frankryk toe verhuis, waar sy saam met haar Franse man, Alain Claisse, en hul gesin gaan woon het. Dit is ’n belangrike deel van haar verhaal, maar nie omdat sy die eenvoudige cliché van “Afrikaanse skrywer verhuis na die Franse platteland” vergestalt nie.

Inteendeel. Een van die interessante spanninge in Van der Vyver se werk is juis die verhouding tussen hier en daar.

Suid-Afrika en Frankryk. Afrikaans en Frans.

Die plek waar jy gebore is en die plek waar jy later kies om te woon. Die taal waarin jy jou kinders grootmaak en die taal waarin hulle hul wêreld leer ken.

Vir iemand wat in Afrikaans skryf en vir baie jare in Frankryk woon, is taal immers nie bloot ’n kommunikasie-instrument nie. Dit word ’n soort tuiste.

Dit word selfs duideliker in ’n Baie lang brief aan my dogter, wat in 2021 verskyn het. Die boek het begin as ’n brief aan haar Franse dogter, Mia. Van der Vyver het egter besluit dat sy dit in Afrikaans moes skryf — nie omdat Afrikaans die taal van haar dogter se daaglikse lewe is nie, maar omdat dit die taal van haar hart is.

Dit is ’n klein, maar baie betekenisvolle onderskeid. ’n Mens kan jou verstand in verskillende tale gebruik. Maar daar is woorde wat net in jou eerste taal werklik by jou hart uitkom.

Die kind wat terugkyk

’n Baie lang brief aan my dogter is miskien een van die belangrikste sleutels tot Van der Vyver as mens.

Want hier kyk die volwasse vrou terug na die kind wat sy was.

Sy vertel haar Franse dogter van die Suid-Afrika waarin sy grootgeword het: die sestiger- en sewentigerjare, die Afrikaner-middelklas, die Afrikaanse taal, haar kinderdae, haar ontwikkeling as skrywer — maar ook die wêreld van apartheid waarin al hierdie dinge bestaan het. Die uitgewer beskryf dit as ’n jeugmemoires, maar ook as ’n liefdesbrief aan ’n dogter, ’n taal en ’n land.

Van der Vyver probeer nie haar kinderjare herskryf asof sy as kind reeds die politieke insig gehad het wat sy later ontwikkel het nie. Sy doen iets moeiliker. Sy probeer onthou hoe dit gevoel het om onkundig te wees.

In die boek vertel sy onder meer van ’n konfrontasie met Dolly, ’n huishoudelike werker in haar kinderjare. Die jong Marita gebruik die woorde: “Omdat jy ons bediende is!” Sy beskryf later hoe sy nog nooit vantevore — en nooit weer daarna — vir Dolly so sidderend van woede gesien het nie. Die gebeurtenis word ’n belangrike oomblik in haar politieke bewuswording.

Daar is iets waardevols daarin omdat sy bereid is om te sê:

Ek was daar. Ek het so gedink. Ek het nie verstaan nie. Toe het iets gebeur en ek moes anders begin kyk.

Dit is ’n moeiliker vorm van eerlikheid as om voor te gee dat ’n mens nog altyd aan die regte kant van die geskiedenis gestaan het.

Die ander kant van die wêreld

Daar is ook ’n interessante ironie in Van der Vyver se lewe.

Sy het grootgeword binne ’n Suid-Afrika waarin ander mense se beweging, taal, identiteit en selfs woonplek deur ras bepaal is.

Later het sy self die ervaring gehad om die vreemdeling te wees. Om in Europa te woon en ’n ander taal en kultuur te betree. Sy verstaan hoe dit voel om nie altyd die persoon te wees wat presies verstaan hoe alles werk nie.

Die akademiese bespreking van ’n Baie lang brief aan my dogter wys juis daarop dat haar Europese ervaring haar ook die ervaring van “die ander” laat beleef het — iets wat haar perspektief op identiteit en behoort verdiep het.

Miskien is dit een van die redes waarom Van der Vyver se werk nie maklik tot ’n eenvoudige politieke etiket gereduseer kan word nie.

Sy is Afrikaans, Suid-Afrikaans, woon in Frankryk, het ’n Franse gesin, maar skryf in Afrikaans.

En sy dra haar eie geskiedenis met haar saam.

Al hierdie dinge kan gelyktydig waar wees.

’n Skrywer hoef nie haar land te verlaat om dit agter te laat nie

Dit is ook opvallend dat haar emigrasie nie ’n einde aan haar verhouding met Suid-Afrika beteken het nie.

Suid-Afrika bly ’n voortdurende teenwoordigheid in haar werk: soms as plek, soms as herinnering, soms as taal, soms as skuld, soms as humor en soms bloot as verlange.

Die afstand het haar moontlik selfs in staat gestel om Suid-Afrika anders te sien.

Wanneer jy altyd binne ’n land leef, raak baie van sy vreemdhede normaal. Maar dis eers wanneer jy daarvandaan weggaan, dat jy party van hulle raaksien en daarmee saam ook so iets van jouself leer ken.

Meer as Griet

Dit sou maklik wees om Van der Vyver vir altyd aan Griet skryf ’n sprokie vas te bind, maar haar oeuvre is veel groter.

Sy het romans, jeugboeke, kinderboeke, kortverhale, rubrieke, essays en ander niefiksie geskryf. Werke soos Die dinge van ’n kind, Griet kom weer, Dis koue kos, skat en talle ander publikasies het haar plek as een van die bekendste Afrikaanse skrywers van haar generasie gevestig.

Die merkwaardige ding is egter nie bloot hoeveel sy geskryf het nie, maar dat sy oor die dekades aanhou verander het.

Die jong skrywer wat met Griet ’n nuwe soort vrouestem in Afrikaans help vestig het, is nie dieselfde mens as die middeljarige vrou wat vanuit Frankryk oor haar Suid-Afrikaanse jeug aan haar dogter skryf nie.

En daardie vrou is weer nie dieselfde as die ouer skrywer wat in haar jongste memoir terugkyk op verlies, reis, vrees en vryheid nie.

Vrees en vryheid

In 2025 verskyn My jaar van vrees en vryheid, waarin Van der Vyver en haar man, ná die ontwrigting van Covid-19, hul groot huis op die Franse platteland verkoop en met minder besittings deur drie kontinente begin reis. Die reis word terselfdertyd ’n reis deur haar eie herinneringe en lewensverhaal.

Dit is ’n gepaste latere hoofstuk vir iemand wie se lewe soveel met beweging te doen gehad het. Van die kind wat stories skryf, na die jong joernalis. Van die skrywer wat ’n Afrikaanse literêre wêreld opskud, na die vrou wat Frankryk toe verhuis.

Na die moeder wat haar verlede aan haar Franse dogter probeer verduidelik. En uiteindelik na die ouer mens wat besef dat vryheid nie noodwendig beteken dat jy niks verloor nie.

Soms moet ’n mens juis bereid wees om iets te verloor voordat jy verstaan wat vryheid beteken.

Afrikaans as huis

Daar is dalk een draad wat deur al hierdie fases loop: Afrikaans.

Nie Afrikaans as politieke vaandel nie of Afrikaans as eksklusiewe identiteit nie, maar Afrikaans as taal waarin ’n mens kan onthou, liefhê, lag, skuldig voel, kwaad word, grootword en vir jou kind probeer verduidelik wie jy was.

Dit is betekenisvol dat Van der Vyver, wat al dekades lank in Frankryk woon en in ’n meertalige wêreld leef, steeds terugkeer na Afrikaans wanneer sy die mees persoonlike dinge wil sê.

Die taal het saam met haar gereis.

En dalk is dit die mooiste manier waarop ’n taal kan oorleef: nie omdat mense dit met vuiste verdedig nie, maar omdat mense dit gebruik om iets mensliks te sê: ’n Liefdesbrief, ’n grap, ’n roman, ’n herinnering, ’n erkenning van skuld, ’n storie vir ’n dogter, ’n boek oor vrees, ’n boek oor vryheid.

Marita van der Vyver se betekenis vir Afrikaans lê daarom nie slegs daarin dat sy baie boeke geskryf het of belangrike pryse gewen het nie. Dit lê daarin dat sy gewys het dat ’n taal nie staties hoef te wees om getrou aan homself te bly nie.

Sy het gewys dat ’n mens Afrikaans kan saamneem na Frankryk sonder om dit minder Afrikaans te maak. Dat ’n mens jou verlede kan erken sonder om jou hele identiteit daarvoor prys te gee en selfs oor Suid-Afrika kan praat terwyl jy duisende kilometers daarvandaan woon.

En dat ’n mens, selfs wanneer jy terugkyk na ’n wêreld wat jy as kind nie volledig verstaan het nie, nog steeds die moed kan hê om te sê:

Dit was my wêreld. Ek was deel daarvan. Ek het dit nie altyd verstaan nie. Maar ek het aangehou leer.

Miskien is dit uiteindelik wat ’n goeie skrywer doen.

Nie om vir ons te vertel wat om te dink nie, maar om ons ’n bietjie beter te laat kyk, en dan self te besluit wat ons sien.

1
Afrikaners vir Suid-Afrika
1780 Lede
<p><strong>Wie en wat ons is</strong></p><p><br></p><p>Hierdie forum het ontstaan uit ’n verklaring waarin 48 progressiewe Afrikaners hul kommer uitgespreek het oor disinformasie dat Afrikaners slagoffers van ’n beweerde volksmoord is en oor die algemeen in Suid-Afrika te na gekom word. Hierdie d...
Ander Lede
56
'n Baie lang brief aan my dogter
Tafelberg • 2021
Tafelberg 2021 ISBN: 9780624090014
'n Baie lang brief aan my dogter is Marita van der Vyver, een van Afrikaans se geliefde skrywers, se ontroerende jeugmemoirs. Dit is 'n speurtog deur die skrywer se beginjare, maar dit is ook 'n liefdesbrief aan 'n dogter en 'n taal en 'n land. En bowenal is dit 'n ma se poging om sin te maak van hierdie onverskillige en wrede wêreld waarin sy haar nou begewe.
'n Fontein voor ons deur
Tafelberg • 2013
Tafelberg 2013 ISBN: 9780624064305
'n Dekade of wat gelede het Marita van der Vyver soos 'n wafferse prinses van 'n verre land deur Frankryk gereis en 'n vreeslik verleidelike padda leer ken. Omdat sy so graag in sprokies wil glo, het sy gehoop dat as sy hierdie slim padda soen, hy in 'n prins gaan verander. Dis mos hoe sprokies werk. En wat gebeur toe? Saam met haar prins sit sy huis op in 'n Franse dorpie. Hulle gaan woon in 'n ou kliphuis in Rue de l'église - Kerkstraat. Dáároor skryf sy in In die hart van ons huis. En wat gebeur nou? Hulle trek. En nie waarheen nie . . . Na 'n plek wat bekend staan as Plek van die Paddas. 'n Fontein voor ons deur is 'n reeks stories oor 'n verhuising - 'n Franse verhuising! Maar dit is dan eintlik stories oor dit wat die hart vasmaak aan 'n huis en sy mense; ook dit waarvan jy jou moet losmaak as jy verhuis. En daardie dinge wat altyd met jou saamtrek. Een ding is seker: Of dit nou in Kerkstraat of Paddastraat is, soos Marita van der Vyver dit sien, bly die lewe 'n fontein bruisend met verrassings.
A Fountain in France
Penguin • 2015
Penguin 2015 ISBN: 9780143538950
More than a decade ago Marita van der Vyver emigrated to France where she married a Frenchman and settled in the scenic countryside of Provence. Having become famous for a novel built on fairy tales, her life resembles that of a princess meeting her Prince Charming. Several bestsellers, much living and loving, and years later, they move - to another French village called Place of Frogs. A Fountain in France is a book of stories about moving the way the French do it. It is also about place, what binds the heart to a home and its people, about breaking ties to grow new ones and about what we take with us when we move on. For Marita, life is an effervescent fountain, always bubbling up new surprises. This book will be enjoyed by anyone who has lived or travelled in a foreign country, or wished they had. It touches on universal experiences shared by expatriates all over the world. Whether you are based in Provence or Perth, Bath or Beijing, you quickly learn that a good sense of humour might be the most important qualification if you want to survive being the eternal outsider. ion of stories shows that life in France is not a fairytale - but like the fountain in front of the farm house, it is always bubbling up with surprises. Click here to read an extract from A Fountain in France .
A Long Letter to my Daughter
Tafelberg • 2021
Tafelberg 2021 ISBN: 9780624090045
A long letter to my daughter is award winning South African author Marita van der Vyver's youth memoir. An unputdownable read that weaves together both love letter, to a daughter, a language and a country, whilst tracing Van der Vyver's early years. Above all, it is a mother's effort to make sense of a world that seems increasingly senseless.
Al wat ek weet
Lapa • 2016
Lapa 2016 ISBN: 9780799378993
Gabriel is woedend. Vir sy ma, omdat sy dood gegaan het. Vir sy pa, omdat die ongeluk sy skuld was. Vir homself, omdat hy niks kon doen om dit te keer nie. En sommer vir die heelal wat toelaat dat sulke dinge gebeur. Die sielkundige wil hê hy oor sy hartseer skryf, vertel wat daardie dag gebeur het. Maar al wat hy weet om te skryf is rap-lirieke om sy woede in woorde om te sit. Al weet hy nie of hy ooit weer die moed sal hê om op 'n verhoog te klim en sy woorde met mense te deel nie. Maar dan ontmoet hy vir Sasha, die beeldskone Sneeuwitjie wat hom probeer oorreed om weer voor 'n gehoor op te tree. Sasha wat teen haar eie donker geheim stry ...
All I Know
Lapa • 2019
Lapa 2019 ISBN: 9780799395761
A truly South African story about a struggling father-and-son relationship and the healing power of words. Van der Vyver writes convincingly about the world of performance poetry and Gabriel's desperate attempts to make sense of life's challenges after the death of his mom.
Bestemmings
Tafelberg • 2005
Tafelberg 2005 ISBN: 9780624043270
Bestemmings is 'n kortverhaalbundel met reis as sentrale tema. In feitlik al die verhale is daar karakters op reis - op reis na bestemmings binne en buite hulself. Telkens kom karakters in die vreemde tot nuwe gewaarwordinge omtrent hul bestaan. Dit is toeganklike verhale, sprankelend en sexy, en in elke storie word jy bekoor deur Van der Vyver se vemoe om interessante, minsame, hedendaagse karakters as't ware deel van die leser se vriendekring te maak. Die bundel bied merendeels vermaak in die beste sin van die woord, maar daar is ook enkele donkerder verhale waarin onder meer die aanvaarding van die dood van 'n geliefde op 'n onthutsende en literer oortuigende wyse aangeroer word.
Borderline
Penguin Random House • 2019
Penguin Random House 2019 ISBN: 9781485903819
A blood-stained letter among her deceased ex-husband’s belongings rips open Theresa’s world. For years she has turned her back on Theo, a man who spent the last two decades of his life institutionalised, and on their shared past in a country where teenage boys were conscripted in the Seventies to fight a foreign war that those back home knew little about. Realising that the letter entrusted to Theo was written by a dying Cuban soldier and addressed to the soldier’s newborn child – who, if still alive, should be forty years old – Theresa heads for Cuba: to find the soldier’s child, to deliver the letter, to atone for Theo. In sultry, run-down Cuba, amid its picturesque 1950s cars and the fragrant smoke of its cigars, Theresa’s search connects her intimately with those branded ‘the enemy’ in Angola as she begins to unravel what growing up in the South Africa of that time really meant.
Breathing Space
Penguin • 2000
Penguin 2000 ISBN: 9780140255584
It is 1985 and on South Africa's beautiful West Coast, ten friends get together - a chance to escape, a moment's breathing space, but the weekend strikes sparks that will smoulder for years to come... Breathing Space follows these friends as they change and grow over ten years, making love and fighting, celebrating and mourning, against the turbulent political backdrop of their homeland. Rich, moving and sexy, this has become a cult novel in South Africa, and leaves you feeling as if your own circle of friends has suddenly grown.
Childish Things
Michael Joseph/ Later also Tafelberg • 1996
Michael Joseph/ Later also Tafelberg 1996 ISBN: 9780624047094
What can you say about the seventies - except to wish you hadn't been there? The sixties produced hippies and sex, the eighties yuppies and money. But the seventies? Disposable fashion, disposable dances, disposable music. And disposable lives in the warm country where I grew up . . . Thus thirty-three-year-old Mart looks back from 1990s London on to her seventeenth year in 1970s South Africa. It's not easy being a teenager, particularly when you have to wear flares and platform shoes. But in a land surrounded by revolution there is more to grapple with than school and sports, music and sex. There is politics, and, tragically, death. When shy, serious Mart meets the almost embarrassingly extrovert Dalena on her first day at their new school, she discovers rebellion. Mart's elder brother Simon, newly conscripted into the army, discovers it through his enigmatic friend Pierre. As the year unfolds Mart and Dalena face battles with the school, their families, their feelings; but Simon and Pierre face actual combat, 'somewhere on the Border' with Angola. All four will be forced - some more brutally than others - to put away childish things for ever. This touchingly perceptive tale of the delights - and horrors - of the 1970s is punctuated in witty counterpoint by Mart's letters from the present day. Narrated with wry humour and clear-eyed compassion.
Die blou van onthou
Tafelberg • 2012
Tafelberg 2012 ISBN: 9780624055181
In die skemer van haar lewe kry Colette Cronjé 'n brief van 'n lank vermiste familielid. Dit kom uit Portugal en dit dwing haar om alles te onthou wat sy 'n leeftyd lank probeer vergeet het. Want wat 'n halwe eeu gelede in Portugal gebeur het, het haar eie lewe asook dié van die volgende twee geslagte onherroeplik verander. Haar dogter, Nandi, se verset teen haar ouers en haar afkoms is so verreikend dat sy haar kind vir aanneming weggee, en alleen oorsee vlug en alle bande met haar familie verbreek. Haar kleindogter, Tina, word groot sonder om haar bloedfamilie te leer ken. Maar bloed bly bloed, jou familie bly jou familie, en jou taal bly jou taal. Daarom word dit die verhaal van 'n Afrikaanse familie, van drie opeenvolgende geslagte wat reageer op mekaar en op hul tyd, van drie vroue wat leef in die spanning tussen weggaan en moet bly, tussen vergeet en móét onthou. Saudade , leer Colette in Portugal, is die liefde wat bly nadat die voorwerp van die liefde verdwyn het. Die blou van onthou is 'n wydstromende rivier van 'n roman, 'n boek wat die leser onderdompel en omrol en maal in sy kolke van stemme en geskiedenis en oeroue hunkerings.
Die coolste ouma op aarde
Lapa • 2014
Lapa 2014 ISBN: 9780799367164
Ons weet mos almal hoe lyk Oumas in storieboeke. Hulle het altyd spierwit hare of 'n outydse brilletjie. Hulle dra lang swart rokke of lelike skoene. Hulle is altyd in die kombuis of siek in die bed. Maar my ouma lyk glad nie soos 'n storieboek-ouma nie - en joune? Ontmoet 'n paar moderne, ongewone en fantastiese oumas in hierdie prettige nuwe prenteboek uit die pen van Marita van der Vyver en geillustreer deur Zinelda Mcdonald.
Die dinge van 'n kind
Tafelberg • 1994
Tafelberg 1994
"Stick with me, baby. Ek kan nie belowe dat ek jou famous sal maak nie. Maar jy sal fun hê langs die pad." Met dié woorde lei die mooi, rebelse Dalena van Vuuren haar nuwe vriendin, Mart Vermaak, 'n wêreld in waaroor ordentlike tienermeisies net in die donker fluister. Vir Mart is dit die begin van 'n inisiasieproses wat met opwinding maar ook met ontnugtering en pyn gepaard gaan. Deur die traumas van vroeë swangerskap, dwelms en selfmoord in haar vriendekring leer sy hoeveel guts dit kos om te lewe en te bly glo. Veral te midde van grootskaalse politieke leuens en die verminking, fisiek én geestelik, van jong mans in die grensoorlog. Die dinge van 'n kind is 'n onthutsende eerlike boek oor die begin van vrouwees, en die verlies van onskuld op seksuele, politieke en morele vlak. "In die Afrikaanse prosakuns … is Marita van der Vyver uniek in dié opsig dat sy, oënskynlik inspanningloos en amper nonchalant … dit regkry om aanhangers te hê wat strek van die puntenerige leser tot die Kreti en die Pleti." Stephan Bouwer, Rapport "Hier is nie speels-erotiese beskrywings vanuit 'n volwasse perspektief nie, maar realistiese beskrywings van tienerseks soos verwonderd waargeneem en vertel deur 'n skooldogter." Ena Jansen, De Kat "As dit kom by behendige én intelligente komposisie, en by doodgewoon léésbare, genietbare skryfwerk, hou min by Marita van der Vyver kers vas." Abraham H de Vries
Die hart van ons huis
Tafelberg • 2004
Tafelberg 2004 ISBN: 9780624042358
Ons is ses wat in die kliphuis woon: ek en my Franse man Alain, en vier kinders tussen die ouderdomme van drie en sewentien. Syne, myne, ons s'n. Dis ons. Maar dis nie al nie. In die somer word ons getalle op 'n daaglikse basis aangevul. Provence in die somer is soos Stilbaai in Desember: groot pret vir vakansiegangers, minder pret vir permanente inwoners. Laas somer het ons drie maande lank elke enkele nag oorslaapgaste gehad. Soms tot vyf, ses op 'n slag. Saam met on ses gesinslede, die tienderjarige Neef uit die Noorde wat elke somer hier deurbring, en Daniel se maats wat soos potplante voor die Playstation in sy slaapkamer rondhang, beteken dit gróótskaalse etes elke dag. Kos soos vir 'n kerkbasaar. Gelukkig hou Alain van koskook. Gelukkig is hy die soort kok wat met drie uie en 'n wortel 'n pot sop vir twintig mense kan optower. Ek het ook geleer om van koskook te hou (wat anders kon ek doen?), maar ek háát alles wat daarmee saamgaan. Die inkopies voor die tyd, die skoonmaak na die tyd, die skottelgoed, die skottelgoed, die skottelgoed. Dis ons. Dis nie so erg soos dit klink nie. Aangename kennis.
Die mooiste sprokies van Grimm
Human & Rousseau • 2010
Human & Rousseau 2010 ISBN: 9780798182591
Marita van der Vyver het haar persoonlike gunstelinge onder die broers Grimm se sprokies gekies - die bekendstes, natuurlik, maar ook sommige minder bekendes en selfs onbekendes - om te vertaal, af te stof en op te poets. Piet Grobler het elke sprokie op 'n vars en unieke manier geïllustreer. Die gevolg is 'n pragboek wat 'n nuwe geslag van kinders sal betower . Elkeen van die vyftigtal sprokies is uit die oorspronklike Duitse weergawe vertaal - en onthou, die oorspronklike sprokies was nie noodwendig vir kinders bestem nie! Dit was volksvermaak vir alle ouderdomme - vol humor en hartseer, wreedheid en stuitigheid - omtrent soos die gewildste TV-sepies deesdae. Dis 'n boek wat ma en pa, ouma en oupa, ousus en ouboet saam met die jongstes in die huis sal geniet.
Die Ongelooflike Avonture Van Hanna Hoekom
Tafelberg • 2002
Tafelberg 2002 ISBN: 9780624046622
Hanna Hoekom is veertien, byna vyftien, en haar lewe is nie hoe sy wil hê dit moet wees nie. Haar ma, mallerige kunstenares wat sy is, het met ’n akteur met twee seuns getrou en nou is Hanna en haar halfboetie twee broers én ’n stiefpa ryker. En asof dit nie genoeg is nie, kry hul ma die simpel idee dat die hele gesin saam op “wittebrood” moet gaan – om mekaar beter te leer ken.
Dis koue kos, skat
Tafelberg • 2010
Tafelberg 2010 ISBN: 9780624048855
Clara Brand is so woedend dat sy in vlamme kan uitbars. Haar man het haar en hul drie kinders gelos vir 'n jonger, mooier (en natuurlik ook skraler) vriendin - die soort meisie wat nie eens 'n eier kan kook nie. Clara, 'n kosskrywer en smulpaap, leer geleidelik dat wraak inderdaad 'n koue, koue dis is. In briewe wat oor 'n dekade geskryf is, ontvou die soms skreeusnaakse verhaal van 'n vrou wat dit regkry om met haar lewe aan te gaan, ondanks alles. Dis koue kos, skat is 'n slim, gesofistikeerde, moderne weergawe van die tradisionele briefroman, met e-posse en SMS-boodskappe wat 'n onontbeerlike rol speel. Dis 'n storie wat skitter en ontplof, skok en verkwik, soos net die vurigste verhoudings kan.
Eenkantkind
Tafelberg • 1991
Tafelberg 1991
Ou Jana. Lelike ou Jana. Dik bril en dik vlegsel. Dis soos Fires haar vir Jac Cilliers en die ander seuns op die trein beskryf het. En sy ís lelik. Lank en maer en lelik. En boonop bysiende. Maar sy was nie altyd só nie. Dis eers toe sy begin bril dra het, ná haar pa se dood, en skielik lank en maer geword het. Toe haar klein kinderneusie 'n skewe grootmensneus geword het, 'n grootmensneus in 'n kindergesig. En haar neus is nie ál wat skeefgeloop het ná haar pa se dood nie. Daarna was niks ooit weer dieselfde nie. Sy het al baie gedink as sy in 'n ander huis gewoon het, sou sy miskien die moed gehad het om meer soos ander kinders te wees. Dan sou sy maats gemaak het en nie bang gewees het om huis toe te gaan nie. Want by die huis weet sy nooit wat om te verwag nie - nie met Bruce, haar ma se man, daar nie. As sy aan hom dink, weet sy dít is soos dit voel om iemand te haat. Sy wens hy was eerder dood. Want hoe kan sy haar ma help as sy nie gehelp wíl word nie? Maar gelukkig is daar mense soos Ouma Ella met haar oranje hare en bloedrooi lipstiffie in die wêreld. En mense soos Jac. En al verander dinge nie oornag soos in 'n sprokie nie, kom daar tog geleidelik weer hoop vir Jana. En vir haar ma. Eenkantkind is 'n onstellende verhaal oor 'n baie aktuele probleem. Dit is terselfdertyd 'n humoristiese en aangrypende storie wat geen tiener behoort mis te loop nie.
Entertaining Angels
Penguin/ Later also Tafelberg • 1994
Penguin/ Later also Tafelberg 1994
Griet's life is on a downward spiral. She's lost her baby, her husband has thrown her out and her suicide attempt is thwarted by a cockroach - yet her sense of humour remains intact. With the help of family, friends and her enigmatic therapist, Griet begins to rebuild her life, drawing comfort from the folk-tales her grandparents taught her to love. As she develops her own gift for weaving fantastical stories, both for a living and as a means of exploring what is happening to her, Griet holds on to her sanity, but still feels lonely and afraid. Then she meets Adam, an angel in the shape of a surfer, whose joyous eroticism liberates Griet in a way she never dreamt possible. But life is not a fairy-tale and she must still discover a way to save herself ...
Forget-me-not Blues
Tafelberg • 2012
Tafelberg 2012 ISBN: 9780624056447
A letter from Portugal makes Colette Cronjé remember everything she has spent a lifetime trying to forget. The sender is a long-lost relative, found after a decades-long search, and the letter is about saudade , the love that remains after its object has gone. It's a love that has shaped the lives of three generations of women, trapped between leaving and staying, and between what is unbearable to remember and impossible to forget. Colette is too cautious to change her destiny, her daughter Nandi is too angry to prevent her own. Can Colette's granddaughter, Tina, find the courage to write a redemptive ending for a family she has never known? Spanning seven decades of South Africa's social and political evolution, recorded with insight, accuracy and humour, Forget-me-not Blues is above all a novel about family, secrets and the small falsehoods and sweeping deceptions that keep us together while they tear us apart. And memory is the sleeping dog in an unforgettable love story that makes us long to believe that even saudade can have a happy ending.
Franse briewe - pos uit Provence
Tafelberg • 2008
Tafelberg 2008 ISBN: 9780624046677
Tuimel jou hart nog nadat Marita van der Vyver jou met haar boek Die hart van ons huis aan haar lewe in Provence bekend gestel het? Hou dan asem op, want met Franse briewe nooi sy lesers nog 'n keer oor haar drumpel. Wat het verander in die Provensaalse kliphuis met sy persblou hortjies, pienk rose, laventel voor die kombuisvenster en die enorme ou plataanboom langs die hek? Wat het dieselfde gebly? Ja, Marita, haar Franse man, Alain, en die vier kinders woon steeds in Kerkstraat - Rue de l'eglise - van 'n Middeleeuse dorpie. Dis ook somer in Provence - en soos elke somer word al die poskaartprentjies oornag lewend. Lappe laventel so pers dat dit lyk asof derduisende botteltjies kristalviolet per ongeluk uit 'n vragvliegtuig geval het. Goudgeel sonneblomme net waar jy kyk, asof jy pens en pootjies binne-in 'n Van Gogh-skildery beland het. Maar help! Terselfdertyd het 'n bende misdadigers op Marita se Provensaalse dorpie toegesak! Haar motor word nie net gesteel nie, maar onherstelbaar verniel. En moleste met motors is maar een van die, noem dit maar "interessante", aspekte van haar idilliese bestaan. Daar is ook nog huismoleste, kultuurskokke, ouderdom en ander meer tipies Franse vliee in die salf.
Grensgeval
Penguin Random House • 2019
Penguin Random House 2019 ISBN: 9781485903796
Die bloedbevlekte brief wat Theresa tussen haar eksman Theo se besittings ná sy dood ontdek, skeur haar lewe oop. Vir jare het sy haar rug op Theo gedraai, ‘n man wat sy laaste twee dekades in ‘n inrigting moes deurbring. Só ook het sy die land se verlede weggestoot, die tyd toe tienerseuns gestuur is om op die Grens te veg – ‘n plek en ‘n oorlog waarvan mense tuis bittermin geweet het. Vir Theresa self was dit ‘n tydperk van eerste liefdes, disko’s en vakansies by die see. Theresa besef gou die brief is aan Theo toevertrou deur ‘n sterwende Kubaanse soldaat geskryf en aan sy pasgebore kind gerig – iemand wat, indien hy of sy nog leef, nou reeds veertig jaar oud sal wees. Theresa weet in haar siel sy moet Kuba toe: om die soldaat se kind te vind, om die brief te besorg, om vir Theo en ook vir háár boete te doen. In die swoelende, afgeleefde Kuba, tussen sy kleurryke motors uit die vyftigerjare en geurige sigaarrook, vervleg Theresa se lewe intiem met diegene wat in Angola as “die vyand” gebrandmerk is. Só ontrafel sy wat dit beteken het om groot te word in die Suid-Afrika van daardie tyd.
Griet kom weer
Tafelberg • 2001
Tafelberg 2001 ISBN: 9780624040484
"Ek het jou nog altyd beskou as een van die sterkste vroue wat ek ken." Sandra kom sit oorkant Griet, haar uitdrukking openlik bewonderend. "Die miskrame, die baba, jou egskeiding … Jy is 'n survivor, Griet. Jy's soos die Kat in die liedjie. Jy kom altyd weer." Dié roman, tien jaar na die blitsverkoper Griet skryf 'n sprokie, beeld 'n ryper maar nog net so warmbloedige Griet. Sy is intens verlief (om die waarheid te sê, so gelukkig dat sy haar kreatiwiteit as skrywer verloor!), maar daar is grypvoëls wat (net soos in die mitologiese vertellings) die brose geluk bedreig. Haar geliefde, 'n Italiaanse wewenaar, se oorlede vrou spook steeds in sy gedagtes, sy negejarige dogter is openlik antagonisties, en Griet se liefdespel word bederf deur sintuiglike aandoenings: eers haar oog wat lelik toeswel, dan haar neus wat verstop raak en 'n hoë koors, daarna haar oor wat ontsteek, en later 'n treiterende verstandtand. Eroties, snaaks, toeganklik diepsinnig - kwaliteite wat van Marita 'n trefferskrywer gemaak het.
Griet Skryf 'n Sprokie
Tafelberg • 1992
Tafelberg 1992 ISBN: 9780624079194
Sy moes sprokies spin om aan die lewe te bly. Nie net om haar brood te verdien nie, maar ook om die dood te flous. Soos haar heldin en rolmodel, die slim Sjeherazade. Griet skryf ’n sprokie is die verhaal van Griet Swart, wat deur die traumas van miskrame, kindersterfte en egskeiding gedryf word tot die punt waar sy een aand haar kop in ’n gasoond druk. ’n Dooie kakkerlak in die oond red haar, want vir die res van die aand maak sy oond skoon. As terapie raak haar shrink haar aan om oor haar ervarings te skryf. En só kry die storie van Griet gestalte, ’n storie van seerkry en woede, maar verlig deur haar onvernietigbare sin vir humor. Terwyl sy die lang pad van genesing loop, bly sy halsstarrig glo in ’n wonder – dat sy, soos Grietjie, aan die behekste donkerbos sal ontkom, en dat sy haar prins sal vind. Griet skryf ’n sprokie is onteenseglik een van die bekendste én mees opspraakwekkende boeke in Afrikaans. Met sy skerpsinnige puntigheid, humor en gloeiende sensualiteit is dit 'n boek wat met sy verskyning in 1992 die erotiek in Afrikaans óópgeskryf het.
Just Dessert, Dear
Tafelberg • 2010
Tafelberg 2010 ISBN: 9780624048855
Clara Brand is burning for revenge. Her husband has left her and their three children for a younger, sexier (and of course also skinnier) friend - the kind of girl who can't even boil an egg. Clara, a food writer and gourmet, wants to serve them a cold, cold dish. In correspondence spanning a decade, the story unfolds of a woman who manages to cope, in spite of everything. Just Dessert, Dear is a clever, sophisticated, modern version of the traditional epistolary novel, with e-mails and text messages playing a crucial role in the thickening of the plot. It is deliciously frank and funny, wise and witty, written with the author's acclaimed insight and verve.
Jy sê, ek sê, ons sê
Lapa • 2021
Lapa 2021 ISBN: 9780799397925
Verse vir tieners deur tieners. In hierdie unieke boek is versies opgeneem wat deur hoërskoolleerders geskryf is. Marita van der Vyver, bekroonde skrywer van Al wat ek weet, het die leerders begelei tydens die skryfproses.
Laaste kans
Tafelberg • 2023
Tafelberg 2023 ISBN: 9780624094043
´n Groep vriende kom die eerste keer in vyf-en-twintig jaar bymekaar om Adriaan se verjaardag te vier. Een vir een maak die gaste hul opwagting by Adriaan en Yvette se strandhuis aan die Weskus. Sommige bring hul kinders en kleinkinders saam. Sedert hulle mekaar laas gesien het, moes party van lewensmaats en drome afskeid neem; ander het nuwe liefde en betekenis gevind. En dan is daar Yvette wat haarself nie sover kan kry om vir almal van háár reis te vertel nie. Laaste kans is 'n roman oor vriendskap wat die tyd deurstaan het. Marita van der Vyver skryf met haar kenmerkende insig en humor oor ontheemde mense, die komplekse verhouding tussen ouer en kind, en die eise wat die tyd aan menswees stel.
Mia se ma/ Mia´s Mom
Tafelberg • 2005
Tafelberg 2005
Dis Mia se verjaardag, maar hoekom is al haar maatjies bang vir haar ma? Is sy 'n heks, of 'n towenaar, of 'n goeie fee, en kan sy met diere praat en in die lug vlieg? Nou hoekom sal Mia se maatjies al die goed van haar ma dink? Wat het Mia vir hulle gesê? Wel, Mia was moeg daarvan om te hoor hoe wonderlik haar maatjies se ma's is - toe bedink sy 'n goeie plan om hulle te troef. It is Mia's birthday party, but why are all her friends afraid of her Mom? Is she a witch and a sorceror - and can she talk to animals and fly on a magic carpet? Fed up with her friends boasting about their mothers, Mia devised a plan to top all their tales. A story of magic and surprise brought to life with Piet Grobler´s whimsical illustrations.
Misverstand
Penguin Random House • 2017
Penguin Random House 2017 ISBN: 9781485903505
Willem Prins bewandel die strate van Parys. Eens was hy op koers om 'n gerekende skrywer in Suid-Afrika te word, maar na jare se probeer, wink die koue water van die Seine - miskien sal sy verdrinking sy boekverkope bietjie opstoot, dink 'n swartgallige Willem. Tot sy skaamte is dit die erotika wat hy onder 'n skuilnaam skryf wat hom na Frankryk gebring het. Terug na die stad waar een van sy drie eksvroue saam met sy oudste seun woon, 'n jong man wat sy pa skaars ken. Vir Willem is Parys nie juis die stad van liefde nie, maar dit is hier waar hy vir Jackie ontmoet, 'n jong Suid-Afrikaner wat as au pair werk. Dit is ook sy wat saam met hom is dié Vrydagaand die dertiende toe terreur in Parys losbars. Misverstand is die dertiende roman van een van Suid_Afrika se gewildste skrywers. 'n Roman oor ontnugtering van die middeljare, die lewe se onweerswolke wat dikwels dreig, en oor bande tussen mense wat beskut.
My jaar van vrees en vryheid
Tafelberg • 2025
Tafelberg 2025 ISBN: 9780624095682
Soms moet 'n mens baie verloor - en ook bereid wees om self verlore te raak - voordat jy waarlik vry kan wees. Dit is een van die lesse wat Marita van der Vyver leer toe die pandemie die mat onder haar en haar Fransman se voete uitruk en hulle noodgedwonge hulle geliefde ou huis op die Franse platteland moet verkoop. Hulle besluit om te doen waarvoor min mense moed het: om van die meeste van hulle aardse besittings ontslae te raak en ver in die wêreld te gaan reis. Want wat is meer bevrydend as die wete dat jou volgende blyplek enige plek op aarde kan wees? Daar is immers 'n groot verskil tussen huisloos en haweloos. Jou tuiste is waar jou hart ook al is, en Marita se hart lê nou op die langpad, uitgestrek oor die wêreldkaart, kloppend van nuuskierigheid oor onbekende plekname en paadjies wat bekende skrywers, kunstenaars en musikante eens bewandel het. Hoe verder sy wegdwaal van wat voorheen haar huis was, hoe meer rig sy haar innerlike kompas op hierdie voorlopers se ervarings totdat die skrywer André Gide se woorde mettertyd soos 'n helder ster bokant die verste bult hang: 'Jy kan nie nuwe lande ontdek sonder om eers in te stem om die kus vir 'n baie lang tyd uit die oog te verloor nie.' My jaar van vrees en vryheid is 'n reisverhaal oor 'n sprongjaar in Marita van der Vyver se lewe - 'n sprong van veiligheid en sekerheid na vrees en onsekerheid - en ontgin 'n hele leeftyd se herinneringe van een van Afrikaans se grootste skrywers.
My Year of Fear and Freedom
Tafelberg • 2025
Tafelberg 2025 ISBN: 9780624095705
When Covid-19 pulled the rug out from under Marita van der Vyver and her Frenchman's feet and they were forced to sell their old, large house in the French countryside, they decided to get rid of most of their earthly possessions and travel far across the world. In this journey, which spans three continents, a lifetime of memories from one of Afrikaans’s greatest writers is explored. Sometimes you have to lose a lot, and also be willing to lose yourself, before you can truly gain freedom.
Olinosters op die dak
Tafelberg • 2015
Tafelberg 2015 ISBN: 9780624069171
Daniel kuier by Ouma en Oupa. Toe dit aand word en tyd om te gaan slaap, lees Oupa eers vir Daniel 'n storie. Toe sing Ouma vir hom 'n liedjie. Maar die bed is vreemd, en Daniel voel baie ongemaklik … hy verlang na sy eie kamer en sy eie bed. En hy hoor geluide! Dit klink soos … soos 'n hele trop OLINOSTERS wat op die dak dans en spring! Dit gebeur nie aldag dat 'n Afrikaanse kinderboek 21 jaar nadat dit die eerste keer verskyn het, herdruk word nie. Op die koop toe verskyn dit met nuwe tekeninge deur 'n student van die oorspronklike illustreerder. Olinosters op die Dak was een van die Marita se eerste publikasies. Piet Grobler het die oorspronklike sketse gemaak. Sy is dol oor Dale Blankenaar se nuwe illustrasies. "Dit maak die storie van nuuts af relevant vir kinders van die 21ste eeu."
Olinosters op die dak/ Rhinocephants on the Roof
Human & Rousseau • 1996
Human & Rousseau 1996
Daniel kuier by Ouma en Oupa. Toe dit aand word en tyd om te gaan slaap, lees Oupa eers vir Daniel 'n storie. Toe sing Ouma vir hom 'n liedjie. Maar die bed is vreemd, en Daniel voel baie ongemaklik . . . Hy verlang na sy eie kamer en sy eie bed. En hy hoor geluide! Dit klink soos . . . Soos 'n hele trop OLINOSTERS wat op die dak dans en spring!
Retoer
Lapa • 2018
Lapa 2018 ISBN: 9780799384790
Die "meisie van die suburbs", soos sy haarself beskryf neem die leser op reis deur haar lewe en wêreld: van haar jeugherinneringe - haar oumas, haar eerste juffrou en die kind wat sy was - tot haar dae op Stellenbosch, Pretoria en natuurlik die Franse platteland. Sy raak nostalgies oor 'n tiekieboks, die karre van haar kleintyd ('n bruin Opel en 'n geel kewer) en laat die leser tegelyk skater en verlang. Met haar kenmerkende skerp sin vir humor, deernis en eerlikheid skryf sy oor die ouderdom, tienerstreke, Calvinisme, David Bowie, vegetariërs en die verskriklike vrees vir "verdagte knoppies". Haar woordkuns neem die leser van die alledaagse na die eksotiese, van die skreeusnaakse na die hartverskeurende, van die lyflike na die geestelike. 'n Tema wat soos voetspore deur Retoer loop, is díe van reis: die reis na heerlike onbekende plekke en die meer onstuimige, dikwels vreesaanjaende reis na die self. Retoer sal jou laat lag en die trane in jou oë laat opwel terwyl dit jou boei, ontroer en op 'n sielsreis neem.
Rhinocephants on the Roof
Tafelberg • 2015
Tafelberg 2015 ISBN: 9780798134774
Daniel was visiting Grandpa and Grandma. Grandpa read him a story about a brave soldier. Grandma sang him a song about a brave mouse running up a clock. Now Daniel had to sleep. But the bed didn't feel as comfortable as his own bed. The room looked darker than his own room. And he heard a strange noise on the roof. It sounded like huge, heavy animals dancing and prancing around the chimney. "Grandpa!" Daniel cried. "Grandpa, I hear something on the roof!" "What do you hear, Daniel?" Grandpa asked. "I think it might be rhinocephants, Grandpa. A whole herd of rhinocephants."
Short Circuits
Tafelberg • 2005
Tafelberg 2005 ISBN: 9780624043287
Marita van der Vyver is perhaps best known to her may admirers for her sharp, humorous observations of home ground. But here she explores, in a series of interrelated stories, the urge to be elsewhere. If ultimately, elsewhere leads back home, the traveller at least returns with refreshed insight and deeper perspective. In a collection as varied as the destinations it describes - London, Paris, Washington, New York, the Seychelles, Egypt - the mood varies from pathos to comedy; and in the final story, the tragedy of a child's illness and death is unforgettably recreated.
Somerkos in Provence
Tafelberg • 2010
Tafelberg 2010 ISBN: 9780624047216
'n Kosboek vol pragfoto's, kookstories, resepte en idees - 'n heerlike mengsel van verbeelding en gesonde verstand, lekkerbekkigheid en praktiese oorwegings, wat die minder én meer ervare kok sal begeester en besiel. Hulle is 'n gewone gesin met kinders (wat sonder skroom gekoopte hamburgers en frites bo al hulle ouers se 'gastronomiese hoogtes' sal kies) en 'n gewone inkomste. Hulle het nie die tyd, energie of geld om ingewikkelde, pretensieuse geregte met onbekostigbare bestanddele soos truffels of foie gras te maak nie, en hul kinders stel nie belang in slakke, paddaboude en ander Franse spesialiteite wat elders moeilik verkrygbaar is nie. Die resepte hierin is die kos wat hulle groot gesin en vriende kuier-kuier onder die plataanboom voor hulle kliphuis geniet. Dis lentekos, somerkos, Mediterreense en Provensaalse kos wat net so lekker onder 'n jakaranda of kiepersol sal smaak.
Still Breathing
Tafelberg • 2023
Tafelberg 2023 ISBN: 9780624094050
For the first time in twenty-five years, a group of friends gathers to celebrate Adriaan’s birthday. In the years since they last saw each other, some have had to say goodbye to life partners and dreams; others have found new love and meaning. And then there’s Yvette, who can’t yet bring herself to tell everyone about her journey.
Stiltetyd
Tafelberg • 2006
Tafelberg 2006 ISBN: 9780624044321
Die meesleurende verhaal van Hester Human wat haar argitek-man, André, verwyt omdat hy al sy energie in 'n bouprojek op die Franse platteland stort - dít net ná ´n tragedie die gesin in Kaapstad getref het. In ´n bouvallige huis wat Hester se gemoed weerspieël, raak sy al stiller, al hoe meer afwesig, maar dit gaan uiteindelik oor die soeke na haarself - en die moeilike treë terug na die hart van haar gesin.
Stiltetyd
Protea Boekehuis • 2019
Protea Boekehuis 2019 ISBN: 9780624044321
Die Kapenaars Hester Human en haar argitekman, André, het besluit om 'n verwaarloosde huis op 'n plattelandse dorp in Frankryk te koop en te restoureer as 'n vakansiehuis. 'n Jaar in Provence sal hulle en hul twee kinders, Manon en Emile, net goed doen. Maar net voordat hul jaar in Provence aanbreek, gebeur daar iets tragies wat die Humans se lewe vir altyd verander. Die huisrestourasie gaan voort, maar die gesin spartel om te verwerk wat gebeur het.
Summer Food in Provence
Tafelberg • 2010
Tafelberg 2010 ISBN: 9780624047216
A food book filled with fabulous pictures, culinary stories, recipes and ideas - a delicious medley of imagination and common sense, gastronomic treats and everyday practicality, that will delight and inspire both experienced cooks and novices in the kitchen. They are an average family with children (who wouldn't hesitate to choose bought hamburgers and frites over all their parents' gourmet offerings) and an average income. They do not have the time, energy or money to make complicated and pretentious dishes with expensive ingredients such as truffles or foie gras , and their children have no interest in snails, frogs' legs and other French specialities that are hard to obtain elsewhere. The recipes in this book are for the food that this large family and their friends enjoy every summer under the plane tree in front of an old stone house. Spring food, summer food, Provençal and Mediterranean dishes that will taste as delicious under a jacaranda, a kiepersol - or any other tree in any other country.
Swemlesse vir 'n meermin
Tafelberg • 2015
Tafelberg 2015 ISBN: 9780624076315
Daar's belangrike dinge wat jy moet weet om jou tienerjare te oorleef. Soos, wat maak jy as jy groen is van jaloesie elke keer as jy na die gewildste, mooiste, coolste meisie in die klas kyk? Of hoe gemaak as jy verlief is op 'n ouer seun wat nie eens weet wat jou naam is nie en waarskynlik nooit sal weet nie, want hy is óók verlief op die gewildste, mooiste, coolste meisie in jou klas? En waarom kan niemand behalwe jy agterkom hierdie meisie is eintlik 'n total fake nie? Is daar iets verkeerd met jou? Dis sulke soort lewensbelangrike raad wat jy hier gaan kry. Asook raad oor familie, ouers, broers en susters. Oor skool en geld en geluk en klere en allerhande dinge waaraan ek nog langs die pad sal dink.
The Hidden Life of Hanna Why
Tafelberg • 2007
Tafelberg 2007 ISBN: 9780624045328
Meet Hanna Why - cheeky, intelligent, imaginative, and the next teen writing sensation. Meet Hanna´s family: a stepfather, a gay father, a half brother, two stepbrothers and a madcap mom. Hanna´s mom decides the whole family should spend the winter holidays in a remote house on a mountain - as a type of extended family honeymoon - so they can get to know one another better. A good idea on paper, dear reader, but fraught with disaster in real life!
There is a Season
Double Storey • 2007
Double Storey 2007 ISBN: 9781770131149
Adéle is dying and needs to be brought home. Her two daughters meet up after many years apart, to take care of her in her fading days, in an old house in the Western Cape village of Vergenoeg. Bella, the younger, is single, bohemian, a singer living in Paris, a rebel. San, the well-groomed older sister, is a responsible mother, domesticated and far more conservative. Their contact with death forces them to face the reality of their lives, which is not what it appears to be. A moving, intimate account of the relationship between mothers, daughters and sisters, and a reflective squaring-up to death. As Adéle considers her life, she thinks: I am not afraid, only sad. A bit disappointed. Surely there should have been more? This is a story that takes place in a fictitious town: Vergenoeg ("far enough"). This could mean "far away enough"; it could also mean "satisfied enough". Either way, it doesn't really matter. What does matter is that it is a story that deals with daughters, sisters and mothers - a story eminently suited to women. Bella is the younger, "sinful" daughter; she's a singer in Paris; she's a big name in South Africa. Her older - always responsible - sister is San; she's the one who keeps not only the household but also the community going; she's the good one. Their mother is dying of cancer. At her request, her two daughters care for her until her death in the family
Tien vir 'n vriend
Tafelberg • 1987
Tafelberg 1987
Om 'n seevakansie by 'n eksentrieke, buierige ou alleen-man deur te bring, is geen opwindende vooruitsig vir 'n meisiekind soos Anita nie. Selfs al reken Rudi, haar jonger broer, die saak het meriete. Maar toe hulle op die lughawe afgehaal word deur 'n heel skaflike, brandermal tiener, kry die vakansie vir Anita 'n ander kleur. En toe sy in hul onkonvensionele gasheer se huis 'n boek ontdek waarin hy jare gelede vir haar ma geskryf het: Die belangrikste dinge in die lewe is onsigbaar, begin daar vir Anita 'n speurtog deur menseverhoudinge. Maar miskien sou dit tog Rudi wees wat die naaste aan dié ou man van die see kom . . . Met Tien vir 'n vriend het Marita van der Vyver 'n fyn verweefde verhaal geskep rondom 'n kort maar deurslaggewende tydsgreep uit die lewens van die hoofkarakters. Dis 'n verhaal waarmee jong lesers heelpad kan saamloop.
Time Out
Tafelberg • 2006
Tafelberg 2006 ISBN: 9780624044291
A South African family, fractured by the sudden and violent death of a child, spends a year in France, restoring an old house in a small village. What was meant to have been a dream year becomes a year of grief, but also, eventually of healing. Marita van der Vyver writes warmly, wisely and beautifully about the tensions and challenges faced by each member of the family, and, as the seasons pass, of how the wife finds her way back into her own life, back to the husband and child she has withdrawn from. Moving and life-affirming, this novel shows Van der Vyver writing at her empathetic best.
Travelling light
Penguin • 2005
Penguin 2005 ISBN: 9780143024552
Love can be tough, especially starting again on the wrong side of forty. So when Griet Swart falls for a beautiful Italian puppeteer, she is plagued by doubts and demons - not to mention her noisy, nosy sisters. She calls on all the gods to bring her lover closer to her, but when they finally respond and Luca announces his intention to spend time in South Africa, Griet is stricken. What will he think of her eccentric family and her beloved land? And what will her family think of him? The plane touches down and the journey begins... A whimsical tale of the risks we take for love, magical and harshly realistic, funny and tragic - a true reflection of love and life in the modern world.
Twee halwes maak ´n hele
Tafelberg • 2026
Tafelberg 2026 ISBN: 9780624097112
Lira word na 'n Griekse eiland gestuur om by haar ouer halfsuster Cass te gaan bly nadat 'n skandaal haar gesinslewe uitmekaar ruk. Cass se sorgvrye lewe op Lesbos is in skrille kontras met Lira en Eugenie, hulle ma, se perfek voorafbeplande lewe in Kaapstad. Op die eiland ontmoet Lira ook vir Erik, 'n Nederlandse kelner by een van die plaaslike restaurante. Eugenie besluit om vir Lira en Cass op die eiland te kom kuier voordat Lira moet terugkeer Kaapstad toe. Sal hulle hul verhouding kan herbou? Sal Eugenie ooit kan leer ontspan en haar skanse laat sak? En sal vampier-Lira uit haar dop kruip en leer om in die oomblik te leef?
Van jou Jas
Tafelberg • 1982
Tafelberg 1982
In die 366 skrikkeljaardae tussen haar vyftiende en sestiende verjaardag gebeur daar groot en belangrike dinge in Sonja Vorster se lewe. Haar pa word weer pa en haar ma bring vir die eerste keer ´n vreemde man huis toe om die kinders se goedkeuring te kry. Haar broer Dewald kom wys ´n meisie vir sy ma en haar suster Ilse het ´n liefdesteleurstelling. Yashvin, of Jas, begin in die Kaap skoolgaan... En noudat sy amper-amper sestien is, kan sy haar skaars voorstel wat alles in die volgende jaar sal gebeur. Al wat sy weet, is dat die Slapende Skoonheid sestien was toe die prins haar wakker gesoen het. Sonja se erns en spot, haar pogings om haarself en dinge om haar te verstaan, sal enige tienerleser bekoor.
Vergenoeg
Tafelberg • 2003
Tafelberg 2003 ISBN: 9780624041269
Adéle Bothma kén die wrede woord k-a-n-k-e-r. Die vernietigende vraat wat haar lyf afgetakel het tot hangborste en vellerige dye van 'n ou vrou. Sy verduur gelate die vernederende versorging in haar Victoriaanse huis op Vergenoeg, die plattelandse dorpie aan die einde van 'n grondpad. Hier het sy kom treur oor alles wat afgesluit moet word terwyl haar twee uiteenlopende dogters haar bedien en bederf. Haar spogroos, San, was 'n mooi kind - die voorbeeldige suster, die ouer, ordentlike een. Bella was van kleins af ánders. 'n Eksotiese orgidee met 'n besondere stem. Heserig, asof sy al in haar wiegie besluit het sy verkies sigarette bó melk. Later sou sy as chanteuse na Parys vlug om weg te kom van haar roem. Nou is daar dinge wat gesê moet word, ander wat verswyg moet bly. En terwyl sy haar dogters op haar sterfbed nog net kan troos, wonder Adéle of hulle haar nie juis nóú die nodigste het nie.
Wegkomkans
Protea Boekehuis • 2018
Protea Boekehuis 2018 ISBN: 9780624037552
In die nuwe Slotwoord tot hierdie roman, skryf Marita van der Vyver: “Hierdie roman, so vertel hulle my, kan 'n nuwe geslag lesers help begryp hoe Afrikaanse stedelinge in die laat jare tagtig en vroeë jare negentig, tussen die laaste stuiptrekkings van die Ou Suid-Afrika en die skrikwekkende geboortepyne van die Nuwe Suid-Afrika, dit reggekry het om op die rand van 'n afgrond te bly dans.” Wegkomkans bied op hoogs vermaaklike dog erg simpatieke wyse insig in Suid-Afrikaners se versugtinge en ontnugterings - wat byna 20 jaar nadat die teks oorspronklik verskyn het nog net so relevant is soos destyds.
Wegkomkans
Tafelberg • 1999
Tafelberg 1999 ISBN: 9780624037552
Tien vriende wat oor 'n tydperk van tien jaar byeenkom - en onder andere emigrasie, spermtellings, oudword en seksuele frustrasie bespreek - is die spil van hierdie roman. Wegkomkans bied prikkelende insigte in mense se versugtings en ontnugteringe; in die verraderlikheid van die hart. Wegkomkans is 'n roman oor die verhouding tussen tien vriende oor 'n tydperk van tien jaar, wat strek van die politieke noodtoestand in die jare tagtig tot die demokratiese bevryding. Soos in 'n stadige dans beweeg hulle om mekaar, nader en verder, en weer nader, en deel in mekaar se ekstase en smart, vrese en fantasiee. Hulle ontmoet mekaar tydens "wegkomkanse" by die see, gewoonlik in 'n strandhuis, en praat oor politieke geweld en emigrasie, seksuele frustrasies, spermtellings en plooie. Soms met spot en selfspot, soms hartstogtelik. Die huwelik loop vir byna almal in die groep op 'n fiasko uit, nuwe verleidings en verhoudings volg, en die vreugde en risiko van ouerskap word 'n nuwe gesprekstema. Tegelyk begin die jeugdige glans verdof, en pynlike werklikhede keer die blik na binne. Uiteindelik is dit vriendskap wat die aanslag van tyd en trauma deurstaan; wat 'n skans teen verlies vorm. Wegkomkans bied prikkelende insigte in mense se versugtinge en ontnugteringe; in die verraderlikheid van die hart.
Where the Heart Is
Tafelberg • 2013
Tafelberg 2013 ISBN: 9781770130357
Readers will anticipate a long summer holiday under a sun by Van Gogh - and then the author will kindly, humanely debunk their eagerness, for this is an everyday story about ordinary people in an ordinary house. With the trials and tribulations of a household we recognize but too well. And yet it is all so glamorous!
Winter Food in Provence
Tafelberg • 2014
Tafelberg 2014 ISBN: 9780624057772
In Winter Food in Provence Marita writes about the olive harvest and the grape harvest, about mussels and oysters and other shellfish, about winter vegetables like potatoes and cabbage. Christmas time is chocolate time, and the traditional Provençal Christmas meal is brought to a delicious conclusion with no fewer than thirteen desserts. Kings tarts are baked with a lucky charm tucked away in the delicious almond filling, and February is the month devoted to making and consuming pancakes. And then there are preserved anchovies and dried cod, dried sausages and smoked hams, nuts and pâtés and pulses, festive tables and comforting family food for the darkest days of the year. She's made sure that the recipes can be attempted outside France without too much effort or expense. This is hearty, honest food that feeds more than just the body, it's food that warms the soul.
Winterkos in Provence
Tafelberg • 2014
Tafelberg 2014 ISBN: 9780624057758
Die boek is vol watertand-idees. Marita maak gebruik van die olywe-oes, oesters en foie gras. Kerstyd word kleinkoekies verslind, en Provensaalse Kersmaal word met die Dertien Nageregte afgesluit. Koningsterte word gebak met 'n gelukbringertjie weggesteek in 'n geurige amandelvulsel, asook stapels pannekoek. Dan is daar ook ingelegde ansjovis, eend, droë worse en gerookte hamme, gedroogde kabeljou, patees en konfyte. Sy maak seker dat die resepte sonder te veel moeite of onkoste buite Frankryk aangedurf kan word. Dis kos hierdie wat meer as net die lyf voed, dis kos wat die siel verwarm. Sielskos, hartlike kos, opregte kos. "À table!" bulder Alain uit die kombuis, bo-oor die musiek wat soos altyd vreeslik hard speel wanneer hy kook. "Kos is op die tafel!".
You Lost Me
Penguin Random House • 2017
Penguin Random House 2017 ISBN: 9781485903536
Willem Prins wanders the streets of Paris, disillusioned and glum. Once, he showed great promise as a South African writer of distinction, but years of disappointment have left their mark. Drowning himself in the Seine may well be the only option left to drive up his book sales. His reason for being in Paris - the French translation of an erotic novel he wrote under a pseudonym - is not exactly something to be proud of. He is no stranger to Paris. An ex-wife of his (one of three) lives in the city with his eldest son, a young man who barely knows his father. Willem finds an unlikely companion in Jackie, a young South African working as an au pair in the city, a woman old enough to be his daughter. Together, the two of them will face the chaos of the terror attacks on Friday the thirteenth in Paris. You Lost Me is bestselling author Marita van der Vyver's thirteenth novel, a story about life's thunder clouds and the bonds between us that offer shelter. It is a tale of disillusionment and loss, told with warmth and wicked humour.
2
The thrill of green tomatoes and a pink hotel
(and other colourful things)
👁 258 lesers

The thrill of green tomatoes and a pink hotel

(and other colourful things)

The thrill of green tomatoes and a pink hotel

We cooked three jars of jam from green tomatoes growing in a strip of soil in our new courtyard. This is an astonishing first for us. Not so much the cooking of jam; my Frenchman and resident chef used to do a lot of that when we lived in a big house with an even bigger garden where we planted a variety of fruit trees. And we foraged from wild trees growing in the fields and woods around us, plums and peaches, figs and mulberries, and hedges of thorny blackberries.

But we never had any luck with vegetables. Not for lack of trying. Year after year we would try to grow tomatoes, beans, radishes, salads, carrots and other stuff in raised vegetable beds. The raised beds were a futile attempt to protect the young plants from snails and insects, which would devour our meagre harvest in a single night. Year after year.

We tried every ecologically-friendly trick in the book to keep our edible flora safe from the ravenous fauna – to no avail. We should probably have been thankful that the fauna didn´t include rabbits or other four-legged creatures, but the snails were enough to drive us to ungrateful despair. We would surround the vegetable beds with crushed egg shells that would (in theory) make it impossible for the snails to reach the tender young leaves. Or we would attempt to inebriate the snails with beer (or drown them in the beer, whichever happened first) but the snails always outnumbered our efforts. They just kept coming until the vegetable patch was stripped as bare as the Sahara desert.

And talking of deserts, whatever bit of greenery that was spared by the snails and the insects would be destroyed by regular droughts and water restrictions. We simply didn´t have enough energy to keep fighting this losing battle, so we hoisted the white flag, abandoned the vegetable patch and gave all our attention to the trees. They needed very little attention, thank heavens. They generously gifted us with small green apples, sweet purple figs, bright red cherries, almonds and olives.

By the time we moved to a much smaller house in another region, and converted the ruin attached to the house into a courtyard for outside eating, we had given up all hope of ever growing vegetables. Or planting trees, for that matter. We designed four long, shallow plant beds next to the ancient stone walls, far too shallow to plant trees, simply to grow some colourful flowers and shrubs to soften the starkness of the stone courtyard.

But the building project lasted much longer than we´d hoped, as building projects invariably do, and was completed not by Christmas as promised by the builders, not in early spring (another broken promise) or late spring (ditto) or even early summer (by which time we didn´t believe any promises anymore). When we could finally start using our courtyard, it was already high summer, with record-breaking temperatures - too late for most of the flowers we´d been hoping to plant. We hastily improvised with some drought-resistant shrubs in three of the long plant beds, while keeping one empty until autumn when we could plant bulbs that would flower next year.

Well, that was the plan. But once again life happened, haphazardly, around our careful plans. At some stage, while preparing a meal outside, we must have tossed some leftover vegetable pips on this strip of rich soil, because by the end of summer we had a forest of green leaves in that corner of the courtyard. On closer inspection this turned out to be the leaves of tomatoes and courgettes (or maybe cucumbers) and peppers, green or red, we don´t know because it was too late in the season for these vegetables to grow. Only the tomatoes were growing, in profusion, with small green tomatoes playing hide and seek among the leaves spread out over the concrete floor of our courtyard.

Whenever I hung washing on the retractable washing line between two stone walls, I would step on tiny tomatoes. (One of the many joys of the courtyard is that I can hang washing outside again, after almost two years of draping damp clothes and huge sheets all over the house.) By now there is barely enough sunlight left to dry the washing in a single day, though, and definitely not enough to ripen the tomatoes. We had to accept that they wouldn´t become red and plump and juicy, but we thought of that old saying about making lemonade when life gives you lemons.

Here life was giving us green tomatoes, completely unasked for, and we had to do something with them. I would probably have attempted that mythical southern American dish of fried green tomatoes, which I´d dreamed of ever since I saw the movie Fried Green Tomatoes decades ago. But meanwhile, during a road trip through the American south, I´d tasted this dish in Memphis, Tennessee. In a bar on the famous Beale Street, not far from the equally famous wide-legged statue of Elvis, I was delighted to spot it on a menu.

And what a disappointment it turned out to be.

In My Year of Fear and Freedom I wrote: Maybe I expected too much, maybe I´m just not a big enough fan of food that´s been fried in oil, but the blanket of flour and crumbs that coats the tomatoes is much too thick for my taste. I end up peeling it off and only eating the green tomatoes.

It´s probably as senseless as buying a pie and only eating the filling. But to each their own, and the oily dishes of the southern American states just don´t do it for me. The further south we travel and the more oily dishes I try – because I remain curious enough to want to try everything – the more I am convinced of this.

I suppose I could have tried to fry my own green tomatoes in a thinner coat of crumbs. But I was too scared of being disappointed again. I preferred to cling to my naïve idea of a mysterious dish that was also the title of a feel-good movie. And since I´d tasted green-tomato jam before, and remembered liking it, I decided to rather stick to the devil I knew. So the Frenchman cooked jam, adding a spicy kick of ginger because he believes that absolutely everything tastes better with ginger, and we felt ridiculously proud when we tasted the jam produced from our very own tomatoes in our very own courtyard.

After all those years of unsuccessfully trying to grow tomatoes in a huge garden, we now have tomatoes growing wild in an untended strip of soil in what used to be the ruins of a house until very recently. The moral of the story probably has something to do with trying too hard, but I´m still figuring it out. Sometimes, it seems, you simply have to let nature run its course.

Breakfast of the week: This might actually be my breakfast of the year - or even the best breakfast I´ve ever had in my life. It happened last week in the venerable Mount Nelson Hotel in Cape Town, not a joint I can afford to hang out in regularly, but the Afrikaans version of My Year of Fear and Freedom was shortlisted for a major non-fiction award and the prize-giving event was held at The Nellie and the shortlisted candidates plus their partners were offered a night in this posh pink hotel that is often listed among the great hotels of the world. With the fabulous breakfast included.

Niksgewoond, meaning `not used to anything´, is a word my mother could use like a weapon. Ag nee, moenie so niksgewoond wees nie, she would say when you wanted to wear a new dress as soon as it was bought instead of waiting for the special occassion it was bought for. I´d like to believe I´m not niksgewoond when it comes to accommodation. I´m often invited to book festivals and literary events, and my publishers or the organisers usually put me up in excellent hotels or luxurious guest houses.

But the Mount Nelson is in a league of its own, more a monument than a mere hotel, its guest list over the past century including presidents and politicians, world-renowned authors like Agatha Christie and rock stars like John Lennon. Imagine, as a fellow writer said during the prize-giving ceremony, you might be sleeping in the same room Lennon had slept in.

So I was niksgewoond enough to overcome my embarrassment and pose for a picture in front of The Pink Lady, the colonial building looking considerably more stately than me and my amused partner.

Spoiler alert: I did not win the prize, but I still loved the breakfast. I mean, starting a Sunday morning with fresh oysters and sparkling wine, what´s not to like? And good, strong, freshly brewed coffee, and croissants as crispy and buttery as any I´d ever tasted in France, and many other irresistible pastries and breads, and a whole counter full of beautiful fruits and cereals and nuts and seeds as a healthy option. (I had some of those too, just to soothe my conscience before the decadence of slurping oysters and licking pistachio cream from a pastry.) And a mouth-watering selection of cheeses, and charcuterie, and, and, and. Oh, there were countless other delights, but I turned my head away. A woman can only eat so much for breakfast, even if she spreads the meal out over two hours.

Niksgewoond, neh!

I did, however, order the Eggs Benedictine from the menu of warm dishes. It´s a classic that I love but rarely make at home because I can´t poach eggs decently and I´m too lazy to stir up that tricky sauce hollandaise - and The Nellie´s version was perfection on a plate. Do you remember that old proverb about eating breakfast like a king, lunch like a prince and dinner like a pauper? After this royal breakfast that lasted almost until lunch, I was content to spend the rest of the day as a pauper.

Sounds of the week: Certain sounds are such an integral part of certain cities that you can´t imagine one without the other. The peeling bells of the Notre Dame Cathedral in Paris, Big Ben striking the hour in London, the Mouille Point fog horn moaning on misty mornings and the blast of the Signal Hill canon at noon in Cape Town. Last week I spent a few chilly days close to the Mouille Point lighthouse and listened to the lament of the fog horn with a deep sense of belonging. And one bright day in a house on the slopes of Table Mountain I heard the boom of the canon shattering the silence with such force that I felt as if I was standing right next to it. Followed by the fluttering of pigeons settling down again, as they´ve been doing every day at noon for as long as I can remember, and will hopefully continue doing long after I´m gone.

Sight of the week: Back in France I was surprised by a single brown leaf on the wide window sill next to my bed, looking like a little upturned boat on a deserted beach at low tide. It was a warning that the seasons are turning, like the tides, that autumn is rolling in like a wave, and soon it will be cold and dark on this beach.

Pastafarians staring at the sun
(Always look on the silly side of life)
👁 387 lesers

Pastafarians staring at the sun

(Always look on the silly side of life)

Pastafarians staring at the sun

In this summer of our discontent, we desperately needed a natural phenomenon that had nothing to do with climate breakdown or politics. Enter a total eclipse of the sun, visible from Iceland to Spain, to get millions of Western Europeans wildly excited. It gave us a chance to stare at the sky in childlike wonder, wearing ridiculous dark glasses with special eclipse-protection lenses – or looking at the sun through pasta strainers and slotted spoons and cereal boxes.

In France it was the first total eclipse in almost 30 years, and the next one is expected in more than 60 years when most of us would be long gone, so understandably it was the main topic on social media and in old-fashioned news media. In the southwestern part of the country where the sun was obscured almost entirely, around 97% in my neck of the woods, the excitement reached fever pitch.

And what a spectacular pas de deux the sun and moon gave us, like a beautiful ballet after too many weeks of watching a horror show. We’re officially in our fifth heat wave, if anyone is still counting, we’re threatened with drought and severe water restrictions, and new wildfires are still springing up around us. I’ve been scanning the sky for signs of rain as anxiously (and as eternally hopeful) as I remember my farm uncles in South Africa doing decades ago.

No wonder those indispensable protective glasses were completely sold out in the days leading up to the eclipse. By the time I started searching for a pair, it was too late even to order them by mail. So we had to resort to System D, the French version of what I’ve always known as ’n boer maak ’n plan, with D standing for débrouille, for finding a way around a problem. Although nowadays it should probably be called System G, as in G for Google, because that’s how we solve most of our minor practical problems.

In this case Google showed us how to transform an ordinary cereal box into an object with which we could watch the eclipse. But it involved standing with your back to the sun and looking at a small reflection of the eclipse inside the box, and going to so much trouble for such a tiny image seemed like setting yourself up for disappointment. If you were doomed to see only a miniscule reflected sun, then wouldn’t it be better to see lots and lots of little suns? A miracle of multiplication that could be achieved with a few ordinary kitchen utensils, our friend Google assured us.

This is how it came to pass that three of us, me and the Frenchman and our eldest son, joined about a dozen other enthusiasts watching the eclipse on our village green. (Or what is supposed to be a village green, but due to the drought it is more like a village brown, a sad patch of dry grass.) We were the only ones armed with pasta strainers and a slotted spoon, all the others were equipped with disposable eclipse glasses which they’d been wise enough to buy when you could still buy them.

It somehow reminded me of the biblical parable of the Ten Virgins waiting with their lamps for a delayed bridegroom. Five have the foresight to bring extra oil for the lamps, while five foolish ones run out of oil and have to go search for more and arrive too late to enter the wedding feast. We were the three foolish ones, fortunately not barred from the feast of the total eclipse, but not nearly as prepared as we should have been for such a major event. And we certainly felt foolish as we tried to watch the eclipse reflected through the many holes of our kitchen colanders – while we in turn were watched by our bemused fellow watchers.

If the total eclipse could be described as a massive spectator event, we provided the halftime entertainment, like Madonna and company at the recent finals of the Fifa World Cup. Not quite on the same professional level, though. I felt more like a bumbling clown bringing a little comic relief to a classy circus act. Everyone was looking up to admire the high-wire dance of the sun and the moon while we fumbled around with our colanders reflecting the slow dance on a tray balanced against a tree. (Oh yes, that was another piece of kitchen equipment we brought along: the white tray to provide the background for the reflections.) Necessity is indeed the mother of invention.

Picture: Marita van der Vyver


Picture: Marita van der Vyver

But we also brought a cool bag with drinks and snacks, and we were early enough to claim the only picnic table on the village brown (to make up for our tardiness in procuring protective glasses), so we were actually having a fine time. And since we were the comic team we couldn’t help fooling around, posing for snaps with pasta strainers on our heads, carrying the slotted spoon like a spear; foolish knights fighting for the right to see the total eclipse along with everyone else.

It was only when a friend saw these pics and reminded me of the Church of the Flying Spaghetti Monster that I found the perfect excuse for our silliness. This parodic religious movement originated about 20 years ago in opposition to the teaching of “intelligent design” in public schools in the US. A satirist named Bobby Henderson wrote an open letter to the Kansas State Board of Education to protest the teaching of intelligent design as an alternative to evolution in science classes, demanding equal time in science classrooms for Flying Spaghetti Monsterism alongside intelligent design and evolution. The Flying Spaghetti Monster became an internet phenomenon, with adherents calling themselves Pastafarians and claiming the right to pose for official ID photos with pasta strainers on their heads.

They even have a satiric calendar of Holy Days. Did you know that the day of the total eclipse, 12 August 2026, was Vegetable Sauce Day? I didn’t either. But now I know that Saturday 15 August was Condom Day and Sunday 16 August, when I’m hoping to post this Substack, is Wave At The Surveillance Cameras Day.

(Un)fortunately we don’t have any surveillance cameras in my village, but if you pass one wherever you live, please make my day by sending me a picture of you or someone you know waving at it. This could even earn you honorary membership of the Church of the Flying Spaghetti Monster. And if you miss Wave At The Surveillance Cameras Day, there is still Kiss Someone Day (Wednesday 19 August), Apologise Day (Friday 21 August) and Tarantula Teasing Day (Saturday 22 August) coming up before the end of the week.

But jokes aside, the eclipse was awe-inspiring. The late-afternoon sky acquired an ominous bruised colour, as if a massive storm was brewing, the birds and the insects grew quiet, and with the help of our colanders we could see not just one sun but dozens of shiny little suns being eclipsed until only the thinnest slivers of light remained. A truly dazzling show proudly presented by Mother Nature.

Sight of the week: Not the eclipse, which we could only see in reflected form, but the Perseid meteor shower which is always visible around this time of the year. (I sometimes forget the French name and call it the Persillade, as in the condiment of snipped parsley, to the amusement of my Frenchman.) When our children were small we turned this heavenly spectacle into a night-time adventure, taking blankets and pillows and snacks to an open space with a wide view of the sky, lying on our backs and counting shooting stars. This year we had two of our adult children with us, and although the son was too lazy to stay up until all the village lights went out half an hour after midnight, the daughter insisted on honouring the family tradition. So there we were, at one o’clock on a cloudless, moonless night, peak conditions for star gazing, spread out on a blanket next to the village pond, thrilled each time we spotted the shiny tail of a meteor writing a secret message against the pitch-black sky.

We couldn’t decipher the messages, but you don’t have to understand something like that in a rational way to feel your heart lift in indescribable joy. Simply more proof that Mother Nature remains the most impressive impresario in show business.


Pictures: Marita van der Vyver

Sound of the week: Two days after the concert of the total eclipse and one day after the night of the shooting stars, we participated in a more down-to-earth celebration. It was our village’s Fête Votive, the annual festival with collective dining and dancing and merrymaking on the market square. We didn’t want to go dance to the beat of bad French pop music (yes, we’re snobs when it comes to pop music), we simply wanted to have a drink on the square and watch the merrymakers. And then we got caught up in the karaoke.

The karaoke was only supposed to entertain the diners until the dancing started, but it was such an unexpected hit that everybody forgot about dancing. And I can proudly state that my family did our best to help the karaoke along. Not me, I’m a coward when it comes to public singing, but our daughter and son were brave enough to open the floor. Then the father and son sang a duet, after which lots of people joined in. Therefore my sound of the week was my husband and his son singing Talking Heads’ Heaven is a place (one of only two English songs heard all evening), which has become our family’s unofficial theme song years ago. Heaven is a place where nothing ever happens. Indeed.

Except in our patch of heaven we had a Pastafarian experience of an almost total eclipse, a night of shooting stars, and a lot of joyous outdoor singing, all in one week. Not bad for a village where everything is supposed to stay the same forever.

Plan for the week: I’m packing winter clothes (what a pleasure!) for almost a month of book-related travel in SA. I might not be able to write on Substack as regularly as I would like to during this time, but I’ll try to post an update for paid subscribers, at least, because I don’t want anyone supporting my writing financially to feel left out. And I’ll hopefully be bringing some good news next time. Please keep your fingers crossed with me. DM

Republished from Marita van der Vyver’s Substack. Read more of her Substack pieces here.

5

Stuur Boodskap

Kontak Marita van der Vyver direk. Jou boodskap sal per e-pos gestuur word.

Deel van die Taalhuis Netwerk
Die Netwerk
Taalhuis
Die tuiste van Afrikaans aanlyn
↗
Onderhou deur
Die Gewete
Diepte-analise & onafhanklike kommentaar
↗
Geborg deur
Die Koerant
Gestig 2026 · Afhanklike Joernalistiek
↗
'n Bymekaarkompunt
Die Punt
Afrikaanse Gemeenskap Aanlyn
↗
Gebou deur
DieMens
Digitale oplossings vir die Afrikaner
↗
Vir die kreatiewe
Die Kunstenaar
Kuns, kultuur & skepping
↗
Vir die skrywende
Die Skrywer
Afrikaanse letterkunde & skryfkuns
↗
Vir die spreker
Die Stem
Afrikaanse stem & podiumkultuur
↗
🏡 Taalhuis 🇿🇦 Die Punt 👤 Die Mens ✍️ Die Skrywer 🎨 Die Kunstenaar 📰 Die Koerant 🧠 Die Gewete 🎤 Die Stem 🎓 UvdL 📻 Die Radio 📺 Die TVkamer 🎬 Die Fliek